Παρασκευή, Απριλίου 17, 2009
Πέμπτη, Απριλίου 16, 2009
The Long and Winding Road…
Την Κυριακή 5 Απριλίου ο Paul McCartney και ο Ringo Star τα δύο μέλη των Beatles που βρίσκονται στη ζωή βρέθηκαν μαζί στη σκηνή του Radio City του Μανχάταν στη φιλανθρωπική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε εκεί. Ο Paul και ο Ringo σπανίως εμφανίζονται μαζί μετά τη διάλυση του group το 1970. Η τελευταία τους κοινή εμφάνιση ήταν το 2002 όταν συμμετείχαν στη «Συναυλία για τον George» στη μνήμη του George Harrison λίγους μήνες μετά το θάνατό του.
Οι Beatles ήταν το συγκρότημα που άλλαξε την ιστορία της σύγχρονης μουσικής στη δεκαετία του 60 και λατρεύτηκε από πολλές μετέπειτα γενιές. Οι Lennon McCartney αποτελούν κατά τη γνώμη μου το πληρέστερο καλλιτεχνικό δίδυμο όλων των εποχών. Αν και εντελώς διαφορετικοί ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο σε πολλούς τομείς δημιουργώντας μια απίστευτη δυναμική την οποία δεν κατόρθωσαν να αναπτύξουν ο καθένας ξεχωριστά στη συνέχεια.
Η προσωπική μου μύηση στον ήχο των Beatles έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 80 όταν πλέον ο John Lennon δεν ζούσε, και αποτέλεσε τον καθοριστικό λόγο να λατρέψω τη μουσική ενώ προσδιόρισε σε μεγάλο βαθμό και τις προτιμήσεις μου σε αυτήν.
Ανέκαθεν πίστευα πως η ενασχόληση με τη μουσική ,όπως και με τον αθλητισμό, ανεξαρτήτως είδους διαμορφώνει το χαρακτήρα μας και δημιουργεί καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Άλλωστε η μουσική και ο αθλητισμός αποτελούν και την καλύτερη εκτόνωση για την ένταση και τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Γι΄αυτό και το πάθος μου γι’ αυτά θα είναι πάντα υπαρκτό και ισχυρό κομμάτι της προσωπικότητάς μου.
Ίσως δεν κατορθώσω να δω ποτέ σε συναυλία τον Paul McCartney ο ήχος της μουσικής του όμως και οι στίχοι των τραγουδιών του πάντα θα με συνεπαίρνουν ….
There are places I remember all my life
Though some have changed
Some forever not for better
Some have gone and some remain
All these places had their moments
With lovers and friends I still can recall
Some are dead and some are living
In my life I’ve loved them all…
Οι Beatles ήταν το συγκρότημα που άλλαξε την ιστορία της σύγχρονης μουσικής στη δεκαετία του 60 και λατρεύτηκε από πολλές μετέπειτα γενιές. Οι Lennon McCartney αποτελούν κατά τη γνώμη μου το πληρέστερο καλλιτεχνικό δίδυμο όλων των εποχών. Αν και εντελώς διαφορετικοί ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο σε πολλούς τομείς δημιουργώντας μια απίστευτη δυναμική την οποία δεν κατόρθωσαν να αναπτύξουν ο καθένας ξεχωριστά στη συνέχεια.
Η προσωπική μου μύηση στον ήχο των Beatles έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 80 όταν πλέον ο John Lennon δεν ζούσε, και αποτέλεσε τον καθοριστικό λόγο να λατρέψω τη μουσική ενώ προσδιόρισε σε μεγάλο βαθμό και τις προτιμήσεις μου σε αυτήν.
Ανέκαθεν πίστευα πως η ενασχόληση με τη μουσική ,όπως και με τον αθλητισμό, ανεξαρτήτως είδους διαμορφώνει το χαρακτήρα μας και δημιουργεί καλύτερες και πιο ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Άλλωστε η μουσική και ο αθλητισμός αποτελούν και την καλύτερη εκτόνωση για την ένταση και τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Γι΄αυτό και το πάθος μου γι’ αυτά θα είναι πάντα υπαρκτό και ισχυρό κομμάτι της προσωπικότητάς μου.
Ίσως δεν κατορθώσω να δω ποτέ σε συναυλία τον Paul McCartney ο ήχος της μουσικής του όμως και οι στίχοι των τραγουδιών του πάντα θα με συνεπαίρνουν ….
There are places I remember all my life
Though some have changed
Some forever not for better
Some have gone and some remain
All these places had their moments
With lovers and friends I still can recall
Some are dead and some are living
In my life I’ve loved them all…
Δευτέρα, Απριλίου 13, 2009
Εκπαίδευση Μηχανικών σε Τεχνολογίες Πληροφορικής & Επικοινωνιών (ΤΠΕ)
Το ΤΕΕ είναι δικαιούχος του προγράμματος με τίτλο «Εκπαίδευση Μηχανικών σε Τεχνολογίες Πληροφορικής & Επικοινωνιών (ΤΠΕ)» στο πλαίσιο του Μέτρου 2.5, κατηγορία πράξης 2, του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Κοινωνία της Πληροφορίας» του Γ’ ΚΠΣ (2000-2006) που αφορά στην εκπαίδευση Μηχανικών σε θέματα Τεχνολογίας, Επικοινωνιών και Πληροφορικής (ICT). Στην Υλοποίηση του προγράμματος που ονομαζεται «e-Μηχανικοί» θα συμμετάσχει και το Ινστιτούτο Εκπαίδευσης και Επιμόρφωσης Μελών του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΙΕΚΕΜ ΤΕΕ) ως φορέας εκπαίδευσης.
Το πρόγραμμα απευθύνεται αποκλειστικά σε Μηχανικούς και προβλέπει ο καταρτιζόμενος να καλύπτει σαν ίδια συμμετοχή το 10% του κόστους και το υπόλοιπο 90% θα καλύπτεται μέσω κουπονιού της Κοινωνίας της Πληροφορίας από το ΤΕΕ έως του ποσού των 1500 €. Η χρονική διάρκεια του προγράμματος είναι έως τον Σεπτέμβριο 2009. Ο προϋπολογισμός του είναι 4,3 εκατ. € ενώ το καθαρό εκπαιδευτικό αντικείμενο φτάνει στα 3,0 εκατ. € ποσό που ουσιαστικά εξασφαλίζει την εκπαίδευση κατ’ ελάχιστο 2000 μηχανικών.
Οι κατηγορίες του προγράμματος είναι δύο :
i. Εκπαίδευση σε προγράμματα που οδηγούν σε πιστοποίηση και αφορούν τις μεγαλύτερες εταιρίες software και παρέχουν με αμοιβή πιστοποίηση (π.χ AUTODESK, CISCO, ORACLE, MICROSOFT)
ii. Εκπαίδευση στο πλαίσιο 10-15 μαθημάτων με πιστοποίηση από το ΤΕΕ σε θέματα όπως: Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συστήματα ενεργειακής διαχείρισης των κτιρίων, ευρυζωνικότητα, ασύρματα δίκτυα, συστήματα περιβαλλοντικής παρακολούθησης, , GIS, Green Data Center, ψηφιακή τηλεόραση, επίλυση υδραυλικών δικτύων, προγράμματα οδοποιίας, σχεδιαστικά πακέτα, στατικά πακέτα. Σε αυτή τη κατηγορία σταδιακά από 08/2009 θα εφαρμοστεί και η Εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω πλατφόρμας e-learning που θα δίνει την δυνατότητα στους Μηχανικούς να καταρτιστούν σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας.
Η συμμετοχή του ΙΕΚΕΜ στο πρόγραμμα θα έχει και βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη αλλά αποτελεί και μεσοπρόθεσμη επένδυση γιατί στο χαρτοφυλάκιο των «προϊόντων» του θα μπούν πιστοποιημένα σεμινάρια από αναγνωρισμένες εταιρίες software (AUTODESK 2D-3D & MAP, ORACLE – PRIMAVERA, MICROSOFT PROJECT). Εξάλλου, η πλατφόρμα e-learning θα παραμείνει στο ΙΕΚΕΜ & μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.
Το πρόγραμμα απευθύνεται αποκλειστικά σε Μηχανικούς και προβλέπει ο καταρτιζόμενος να καλύπτει σαν ίδια συμμετοχή το 10% του κόστους και το υπόλοιπο 90% θα καλύπτεται μέσω κουπονιού της Κοινωνίας της Πληροφορίας από το ΤΕΕ έως του ποσού των 1500 €. Η χρονική διάρκεια του προγράμματος είναι έως τον Σεπτέμβριο 2009. Ο προϋπολογισμός του είναι 4,3 εκατ. € ενώ το καθαρό εκπαιδευτικό αντικείμενο φτάνει στα 3,0 εκατ. € ποσό που ουσιαστικά εξασφαλίζει την εκπαίδευση κατ’ ελάχιστο 2000 μηχανικών.
Οι κατηγορίες του προγράμματος είναι δύο :
i. Εκπαίδευση σε προγράμματα που οδηγούν σε πιστοποίηση και αφορούν τις μεγαλύτερες εταιρίες software και παρέχουν με αμοιβή πιστοποίηση (π.χ AUTODESK, CISCO, ORACLE, MICROSOFT)
ii. Εκπαίδευση στο πλαίσιο 10-15 μαθημάτων με πιστοποίηση από το ΤΕΕ σε θέματα όπως: Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συστήματα ενεργειακής διαχείρισης των κτιρίων, ευρυζωνικότητα, ασύρματα δίκτυα, συστήματα περιβαλλοντικής παρακολούθησης, , GIS, Green Data Center, ψηφιακή τηλεόραση, επίλυση υδραυλικών δικτύων, προγράμματα οδοποιίας, σχεδιαστικά πακέτα, στατικά πακέτα. Σε αυτή τη κατηγορία σταδιακά από 08/2009 θα εφαρμοστεί και η Εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση μέσω πλατφόρμας e-learning που θα δίνει την δυνατότητα στους Μηχανικούς να καταρτιστούν σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας.
Η συμμετοχή του ΙΕΚΕΜ στο πρόγραμμα θα έχει και βραχυπρόθεσμα οικονομικά οφέλη αλλά αποτελεί και μεσοπρόθεσμη επένδυση γιατί στο χαρτοφυλάκιο των «προϊόντων» του θα μπούν πιστοποιημένα σεμινάρια από αναγνωρισμένες εταιρίες software (AUTODESK 2D-3D & MAP, ORACLE – PRIMAVERA, MICROSOFT PROJECT). Εξάλλου, η πλατφόρμα e-learning θα παραμείνει στο ΙΕΚΕΜ & μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος.
Παρασκευή, Απριλίου 03, 2009
Μητρώα Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων
Η Διοικούσα Επιτροπή του Τ.Ε.Ε. ενέκρινε την πρόταση της επιτροπής εμπειρογνωμόνων που είχε συσταθεί για το σχέδιο προεδρικού διατάγματος σχετικά με το Θεσμικό Πλαίσιο Παραγωγής Ιδιωτικών Έργων και τα Μητρώα Συντελεστών στην κατασκευή τους.
Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που το Τεχνικό Επιμελητήριο δεν περιορίζεται απλώς στο να σχολιάσει και να ασκήσει κριτική σε προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου ή έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, αλλά παρουσιάζει μια δική του ολοκληρωμένη πρόταση πολύ πιο μελετημένη και ολοκληρωμένη από την αντίστοιχη πρόταση που με προχειρότητα κατέθεσε το ΥΠΕΧΩΔΕ. Αυτό θα πρέπει από εδώ και στο εξής να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση για τον τρόπο δράσης του Τ.Ε.Ε. το οποίο οφείλει να αυξήσει την παρέμβασή του με αποτελεσματικό τρόπο στο νομοθετικό έργο της πολιτείας. Μόνο έτσι θα αναβαθμίσει το ρόλο του και θα καταξιωθεί στη συνείδηση των Ελλήνων μηχανικών και της κοινωνίας.
Με το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που προτείνει το Τεχνικό Επιμελητήριο γίνεται προσπάθεια για πρώτη φορά να καθοριστούν ο ρόλος, οι αρμοδιότητες, οι ευθύνες και οι συνέπειες για όλους ανεξαιρέτως τους παράγοντες που συμμετέχουν στην κατασκευή των ιδιωτικών έργων ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να καθορίσει τις αρχικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τις διαδικασίες πιστοποίησης τόσο των ανθρώπινων παραγόντων που συμμετέχουν όσο και των υλικών που χρησιμοποιούνται.
Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την πρόσφατη πρόταση για τη σύσταση από το Τ.Ε.Ε. Φορέα Πιστοποίησης Επάρκειας Τεχνικών Επαγγελμάτων αναδεικνύει τον ηγετικό του ρόλο στην κοινωνία και στον τεχνικό κλάδο, συμβάλει στην αναβάθμιση των τεχνικών επαγγελμάτων και δίνει αξιοπιστία στην διαδικασία πιστοποίησης των φυσικών προσώπων που τα εκτελούν.
Οι παραπάνω διεργασίες είναι βέβαιο ότι εγκαθιστούν δεσμούς αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ μηχανικού και τεχνίτη προς όφελος της ποιότητας, του κόστους και του χρόνου ολοκλήρωσης μιας κατασκευής. Αυτός είναι και ο μεγάλος στόχος του Τ.Ε.Ε. αλλά και η επιθυμία του συνόλου του Τεχνικού κόσμου της χώρας και σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι δύο αυτές πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες του.
Από την άλλη πλευρά οι ιδιοκτήτες που θα επιλέγουν τον μηχανικό για την κατασκευή του ιδιωτικού τεχνικού έργου μπορούν να είναι σίγουροι ότι διαθέτει την αξιοπιστία και τις ικανότητες για την ασφαλή, τεχνικά άρτια και έγκαιρη αποπεράτωση του έργου. Έτσι επιτυγχάνεται η αναβάθμιση της ποιότητα των κατασκευών προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
Αναλυτικά την πρόταση του Τ.Ε.Ε για το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, την Αιτιολογική Έκθεση αλλά και τις διαφορές της πρότασης σε σχέση με το προτεινόμενο Π.Δ. του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μπορείτε να τις δείτε στην ενότητα του blog «χρήσιμα κείμενα» με τον τίτλο: Πρόταση Σχεδίου Π.Δ. για το ΜΗ.Κ.Ι.Ε.
Είναι η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που το Τεχνικό Επιμελητήριο δεν περιορίζεται απλώς στο να σχολιάσει και να ασκήσει κριτική σε προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου ή έκδοση Προεδρικού Διατάγματος, αλλά παρουσιάζει μια δική του ολοκληρωμένη πρόταση πολύ πιο μελετημένη και ολοκληρωμένη από την αντίστοιχη πρόταση που με προχειρότητα κατέθεσε το ΥΠΕΧΩΔΕ. Αυτό θα πρέπει από εδώ και στο εξής να αποτελεί τον κανόνα και όχι την εξαίρεση για τον τρόπο δράσης του Τ.Ε.Ε. το οποίο οφείλει να αυξήσει την παρέμβασή του με αποτελεσματικό τρόπο στο νομοθετικό έργο της πολιτείας. Μόνο έτσι θα αναβαθμίσει το ρόλο του και θα καταξιωθεί στη συνείδηση των Ελλήνων μηχανικών και της κοινωνίας.
Με το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που προτείνει το Τεχνικό Επιμελητήριο γίνεται προσπάθεια για πρώτη φορά να καθοριστούν ο ρόλος, οι αρμοδιότητες, οι ευθύνες και οι συνέπειες για όλους ανεξαιρέτως τους παράγοντες που συμμετέχουν στην κατασκευή των ιδιωτικών έργων ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να καθορίσει τις αρχικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τις διαδικασίες πιστοποίησης τόσο των ανθρώπινων παραγόντων που συμμετέχουν όσο και των υλικών που χρησιμοποιούνται.
Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την πρόσφατη πρόταση για τη σύσταση από το Τ.Ε.Ε. Φορέα Πιστοποίησης Επάρκειας Τεχνικών Επαγγελμάτων αναδεικνύει τον ηγετικό του ρόλο στην κοινωνία και στον τεχνικό κλάδο, συμβάλει στην αναβάθμιση των τεχνικών επαγγελμάτων και δίνει αξιοπιστία στην διαδικασία πιστοποίησης των φυσικών προσώπων που τα εκτελούν.
Οι παραπάνω διεργασίες είναι βέβαιο ότι εγκαθιστούν δεσμούς αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ μηχανικού και τεχνίτη προς όφελος της ποιότητας, του κόστους και του χρόνου ολοκλήρωσης μιας κατασκευής. Αυτός είναι και ο μεγάλος στόχος του Τ.Ε.Ε. αλλά και η επιθυμία του συνόλου του Τεχνικού κόσμου της χώρας και σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι δύο αυτές πολύ σημαντικές πρωτοβουλίες του.
Από την άλλη πλευρά οι ιδιοκτήτες που θα επιλέγουν τον μηχανικό για την κατασκευή του ιδιωτικού τεχνικού έργου μπορούν να είναι σίγουροι ότι διαθέτει την αξιοπιστία και τις ικανότητες για την ασφαλή, τεχνικά άρτια και έγκαιρη αποπεράτωση του έργου. Έτσι επιτυγχάνεται η αναβάθμιση της ποιότητα των κατασκευών προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
Αναλυτικά την πρόταση του Τ.Ε.Ε για το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος, την Αιτιολογική Έκθεση αλλά και τις διαφορές της πρότασης σε σχέση με το προτεινόμενο Π.Δ. του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μπορείτε να τις δείτε στην ενότητα του blog «χρήσιμα κείμενα» με τον τίτλο: Πρόταση Σχεδίου Π.Δ. για το ΜΗ.Κ.Ι.Ε.
Τρίτη, Μαρτίου 31, 2009
Η Φανέλα με το νούμερο 11
Η αποχώρηση του Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς από τα γήπεδα σηματοδοτεί το τέλος μιας από τις σημαντικότερες περιόδους στην ιστορία του Ολυμπιακού με αφετηρία το καλοκαίρι του 1996 όταν ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς ανέλαβε τον Ολυμπιακό και ξεκίνησε το χτίσιμο μιας νέας ομάδας. Από τότε πολλοί προπονητές καθώς και Έλληνες ή ξένοι παίκτες πέρασαν από τον Ολυμπιακό αλλά μόνο ένας ήταν πάντα εκεί. Ο μοναδικός ξένος παίκτης που ξεκίνησε την καριέρα του στα Ελληνικά γήπεδα από την Τρίτη Εθνική και στο τέλος της συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους ξένους (ή μήπως Έλληνες) όλων των εποχών, έχοντας κατακτήσει σε δεκατρία χρόνια δώδεκα πρωταθλήματα (περισσότερα από την ΑΕΚ σε ογδόντα χρόνια).
Είναι γεγονός πως ο Τζόλε δεν ήταν ποτέ το πιο αγαπημένο παιδί των φιλάθλων του Ολυμπιακού αλλά η σταθερότητά του και η ηγετική φυσιογνωμία του όλα αυτά τα χρόνια αποτέλεσαν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που δημιούργησαν μια ομάδα ικανή να κερδίζει όταν πρέπει και να κατακτά τίτλους. Αυτό είναι κάτι που του το αναγνωρίζουν όλοι οι φίλοι του Ολυμπιακού και όχι μόνο. Γι΄αυτό και θα είναι πάντα η πλέον χαρακτηριστική μορφή αυτής της περιόδου. Το στοίχημα για τον Ολυμπιακό είναι να βρει τον αντικαταστάτη του όχι μόνο εντός του γηπέδου αλλά και εντός των αποδυτηρίων κάτι το οποίο μου φαντάζει αυτή τη στιγμή αδύνατο αφού και ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο μόνος που θα μπορούσε να αναλάβει αυτόν το ρόλο βρίσκεται επίσης πολύ κοντά στη δύση της καριέρας του.
Σήμερα μεγάλη αθλητική εφημερίδα προτρέπει τη διοίκηση του Ολυμπιακού να «κρεμάσει» τη φανέλα με το νούμερο 11 στα πρότυπα του Ν.Β.Α. και να μην τη ξαναφορέσει ποτέ κανείς. Δεν πιστεύω πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό όμως είναι βέβαιο πως στη συνείδηση των φίλων του Ολυμπιακού η φανέλα με το νούμερο 11 θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Τζόλε.
Θυμάμαι στη δεκαετία του 70 όταν θέλησα για πρώτη φορά η φανέλα του Ολυμπιακού που θα αγοράσω να έχει νούμερο επέλεξα το 11 που φορούσε τότε ένας νεαρός παίκτης ο Μάικ Γαλάκος. Από τότε άλλαξαν πολύ οι επιλογές μου και σε αριθμό και σε παίκτες. Οι μόνοι σε παγκόσμιο επίπεδο που φορούσαν το νούμερο 11 και είχαν ξεχωριστή θέση στις προτιμήσεις μου ήταν ο Καρλ Χάινζ Ρουμενίγκε και ο Ράιαν Γκιγκς. Τώρα πια όμως το νούμερο 11 στην αγαπημένη ενδεκάδα όλων των εποχών δικαιωματικά είναι για πάντα καπαρωμένο από τον αρχηγό.
Είναι γεγονός πως ο Τζόλε δεν ήταν ποτέ το πιο αγαπημένο παιδί των φιλάθλων του Ολυμπιακού αλλά η σταθερότητά του και η ηγετική φυσιογνωμία του όλα αυτά τα χρόνια αποτέλεσαν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που δημιούργησαν μια ομάδα ικανή να κερδίζει όταν πρέπει και να κατακτά τίτλους. Αυτό είναι κάτι που του το αναγνωρίζουν όλοι οι φίλοι του Ολυμπιακού και όχι μόνο. Γι΄αυτό και θα είναι πάντα η πλέον χαρακτηριστική μορφή αυτής της περιόδου. Το στοίχημα για τον Ολυμπιακό είναι να βρει τον αντικαταστάτη του όχι μόνο εντός του γηπέδου αλλά και εντός των αποδυτηρίων κάτι το οποίο μου φαντάζει αυτή τη στιγμή αδύνατο αφού και ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο μόνος που θα μπορούσε να αναλάβει αυτόν το ρόλο βρίσκεται επίσης πολύ κοντά στη δύση της καριέρας του.
Σήμερα μεγάλη αθλητική εφημερίδα προτρέπει τη διοίκηση του Ολυμπιακού να «κρεμάσει» τη φανέλα με το νούμερο 11 στα πρότυπα του Ν.Β.Α. και να μην τη ξαναφορέσει ποτέ κανείς. Δεν πιστεύω πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό όμως είναι βέβαιο πως στη συνείδηση των φίλων του Ολυμπιακού η φανέλα με το νούμερο 11 θα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Τζόλε.
Θυμάμαι στη δεκαετία του 70 όταν θέλησα για πρώτη φορά η φανέλα του Ολυμπιακού που θα αγοράσω να έχει νούμερο επέλεξα το 11 που φορούσε τότε ένας νεαρός παίκτης ο Μάικ Γαλάκος. Από τότε άλλαξαν πολύ οι επιλογές μου και σε αριθμό και σε παίκτες. Οι μόνοι σε παγκόσμιο επίπεδο που φορούσαν το νούμερο 11 και είχαν ξεχωριστή θέση στις προτιμήσεις μου ήταν ο Καρλ Χάινζ Ρουμενίγκε και ο Ράιαν Γκιγκς. Τώρα πια όμως το νούμερο 11 στην αγαπημένη ενδεκάδα όλων των εποχών δικαιωματικά είναι για πάντα καπαρωμένο από τον αρχηγό.
Τετάρτη, Μαρτίου 25, 2009
Φορέας Πιστοποίησης Επάρκειας Τεχνικών Επαγγελμάτων
Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας οφείλει να διαμορφώσει κανόνες και ρόλους που διαρκώς θα βελτιώνουν την παραγόμενη ποιότητα των κατασκευών στη χώρα μας και θα κάνουν πράξη την εφαρμογή σειρά οδηγιών και υποχρεώσεων της χώρας απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η πρότασή για τη σύσταση από το ΤΕΕ Φορέα Πιστοποίησης Τεχνικών Επαγγελμάτων κατά τις απαιτήσεις του διεθνούς προτύπου ISO/IEC 17024:2003
Στη διαχείριση του δημόσιου τεχνικού έργου έχουν γίνει σημαντικά βήματα την τελευταία δεκαετία και έχουν θεσπισθεί κανόνες που έχουν ως αναφορά διεθνή, ευρωπαϊκά και εθνικά πρότυπα. Ωστόσο το ίδιο δεν φαίνεται να ισχύει και για το ιδιωτικό τεχνικό έργο.
Η επιτυχία του εγχειρήματος προϋποθέτει ένα αναγνωρισμένο νομικό πρόσωπο του οποίου οι δραστηριότητες και συμφέροντα δεν πρέπει να έρχονται σε αντίθεση με την αμεροληψία της πιστοποίησης.
Ως τεχνικά επαγγέλματα προσδιορίζονται όλα τα τεχνικά επαγγέλματα που απαιτούνται για την παραγωγή τεχνικού και βιομηχανικού έργου (υδραυλικοί, θερμουδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, ψυκτικοί, ηλεκτροσυγκολλητές, σιδεράδες, μπετατζήδες, καλουπατζήδες, σοβατζήδες, τουβλάδες, ελαιοχρωματιστές, μονωτές κλπ.).
Η ανάληψη της παραπάνω πρωτοβουλίας από την πλευρά του ΤΕΕ, αναδεικνύει τον ηγετικό του ρόλο στην κοινωνία και στον τεχνικό κλάδο, συμβάλει στην αναβάθμιση των τεχνικών επαγγελμάτων και δίνει αξιοπιστία στην διαδικασία πιστοποίησης των φυσικών προσώπων που τα εκτελούν.
Από την άλλη πλευρά οι συνάδελφοι μηχανικοί που βρίσκονται τους κλάδους της παραγωγής τεχνικού και βιομηχανικού έργου μπορούν να είναι σίγουροι ότι τα πιστοποιητικά επάρκειας τεχνικού επαγγέλματος έχουν αξιοπιστία και αντιπροσωπεύουν την ουσία που επιζητά η ποιότητα των κατασκευών.
Οι παραπάνω διεργασίες είναι βέβαιο ότι εγκαθιστούν δεσμούς αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ μηχανικού και τεχνίτη προς όφελος της ποιότητας, του κόστους και του χρόνου ολοκλήρωσης μιας κατασκευής.
Οι βασικές διεργασίες που απαιτούνται για τη πιστοποίηση ενός τεχνικού (και όχι μόνον) επαγγέλματος είναι:
Η ανάπτυξη του επαγγελματικού περιγράμματος (εκτελείται από τους επαγγελματικούς φορείς που εκπροσωπούν το κάθε τεχνικό επάγγελμα).
Ο σχεδιασμός κατάλληλης επαγγελματικής κατάρτισης, σε συνεργασία με το ΕΚΕΠΙΣ, που θα ενισχύει την ακαδημαϊκή και τεχνική επάρκεια του υποψηφίου τεχνίτη προς πιστοποίηση (εκτελείται από φορείς επιμόρφωσης ΚΕΚ στη βάση των απαιτήσεων του επαγγελματικού περιγράμματος).
Ο σχεδιασμός του τρόπου με τον οποίο θα γίνεται η αξιολόγηση της επάρκειας του επαγγέλματος του υποψηφίου και η πιστοποίηση αυτού (εκτελείται από τον Φορέα Πιστοποίησης που προτείνει το ΤΕΕ).
Η τήρηση του Μητρώου Πιστοποιημένων Προσώπων (θα τηρείται από τον Φορέα Πιστοποίησης που προτείνει το ΤΕΕ).
Στη διαχείριση του δημόσιου τεχνικού έργου έχουν γίνει σημαντικά βήματα την τελευταία δεκαετία και έχουν θεσπισθεί κανόνες που έχουν ως αναφορά διεθνή, ευρωπαϊκά και εθνικά πρότυπα. Ωστόσο το ίδιο δεν φαίνεται να ισχύει και για το ιδιωτικό τεχνικό έργο.
Η επιτυχία του εγχειρήματος προϋποθέτει ένα αναγνωρισμένο νομικό πρόσωπο του οποίου οι δραστηριότητες και συμφέροντα δεν πρέπει να έρχονται σε αντίθεση με την αμεροληψία της πιστοποίησης.
Ως τεχνικά επαγγέλματα προσδιορίζονται όλα τα τεχνικά επαγγέλματα που απαιτούνται για την παραγωγή τεχνικού και βιομηχανικού έργου (υδραυλικοί, θερμουδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, ψυκτικοί, ηλεκτροσυγκολλητές, σιδεράδες, μπετατζήδες, καλουπατζήδες, σοβατζήδες, τουβλάδες, ελαιοχρωματιστές, μονωτές κλπ.).
Η ανάληψη της παραπάνω πρωτοβουλίας από την πλευρά του ΤΕΕ, αναδεικνύει τον ηγετικό του ρόλο στην κοινωνία και στον τεχνικό κλάδο, συμβάλει στην αναβάθμιση των τεχνικών επαγγελμάτων και δίνει αξιοπιστία στην διαδικασία πιστοποίησης των φυσικών προσώπων που τα εκτελούν.
Από την άλλη πλευρά οι συνάδελφοι μηχανικοί που βρίσκονται τους κλάδους της παραγωγής τεχνικού και βιομηχανικού έργου μπορούν να είναι σίγουροι ότι τα πιστοποιητικά επάρκειας τεχνικού επαγγέλματος έχουν αξιοπιστία και αντιπροσωπεύουν την ουσία που επιζητά η ποιότητα των κατασκευών.
Οι παραπάνω διεργασίες είναι βέβαιο ότι εγκαθιστούν δεσμούς αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ μηχανικού και τεχνίτη προς όφελος της ποιότητας, του κόστους και του χρόνου ολοκλήρωσης μιας κατασκευής.
Οι βασικές διεργασίες που απαιτούνται για τη πιστοποίηση ενός τεχνικού (και όχι μόνον) επαγγέλματος είναι:
Η ανάπτυξη του επαγγελματικού περιγράμματος (εκτελείται από τους επαγγελματικούς φορείς που εκπροσωπούν το κάθε τεχνικό επάγγελμα).
Ο σχεδιασμός κατάλληλης επαγγελματικής κατάρτισης, σε συνεργασία με το ΕΚΕΠΙΣ, που θα ενισχύει την ακαδημαϊκή και τεχνική επάρκεια του υποψηφίου τεχνίτη προς πιστοποίηση (εκτελείται από φορείς επιμόρφωσης ΚΕΚ στη βάση των απαιτήσεων του επαγγελματικού περιγράμματος).
Ο σχεδιασμός του τρόπου με τον οποίο θα γίνεται η αξιολόγηση της επάρκειας του επαγγέλματος του υποψηφίου και η πιστοποίηση αυτού (εκτελείται από τον Φορέα Πιστοποίησης που προτείνει το ΤΕΕ).
Η τήρηση του Μητρώου Πιστοποιημένων Προσώπων (θα τηρείται από τον Φορέα Πιστοποίησης που προτείνει το ΤΕΕ).
Δευτέρα, Μαρτίου 23, 2009
Μελέτες και κατασκευές προσεισμικών ενισχύσεων – προκλήσεις, πολιτικές επιλογές και ο ρόλος των Ελλήνων Μηχανικών
Στην Ελλάδα υπάρχει έντονη και συνεχής σεισμική δραστηριότητα επομένως οι προσεισμικές ενισχύσεις και η αντισεισμική πολιτική γενικότερα αποτελούν πράγματι ζήτημα πρώτου μεγέθους για τη χώρα. Η αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί τεράστια, μακροχρόνια, συστηματική προσπάθεια, συνεργασία, και κινητοποίηση όλων. Είναι γνωστό ότι καμία χώρα έως τώρα δεν έχει αντιμετωπίσει, ούτε μπορεί να το αντιμετωπίσει πλήρως.
Αποτελεί χρέος της πολιτείας αλλά και όλων μας, να προωθήσουμε και να υποστηρίξουμε με συνέπεια μια ολοκληρωμένη αντισεισμική πολιτική, μέσα από την επίτευξη συγκεκριμένων και ρεαλιστικών στόχων, που προσαρμόζονται και εναρμονίζονται συνεχώς προς το αντίστοιχο επίπεδο επιστημονικής γνώσης. Κρίσιμη προϋπόθεση, για να υπάρχει συνεχής βελτίωση, είναι η πρόοδος της επιστημονικής γνώσης και η επίτευξη διεπιστημονικής συνεργασίας.
Ειδικότερα στον τομέα των μελετών και κατασκευών προσεισμικών ενισχύσεων οφείλουμε να καταλήξουμε σε κάποιες διαπιστώσεις και να προτείνουμε νέες κατευθύνσεις.
Ενώ η μελέτη και κατασκευή των νέων κτιρίων καθώς και τα υλικά των νέων κατασκευών καλύπτονται από πλήθος κανονισμών και προδιαγραφών, δεν συμβαίνει το ίδιο με τις υπάρχουσες κατασκευές. Το σημερινό επίπεδο γνώσεων σε θέματα προσεισμικών και μετασεισμικών παρεμβάσεων, αλλά και το πλήθος και το πολύπλοκο των προβλημάτων πού σχετίζονται με τα θέματα των επεμβάσεων καθιστούν δυσχερή την ρύθμισή τους δια μέσου ενός ενιαίου κανονιστικού κειμένου. Παρόλα αυτά, βρίσκονται σε εξέλιξη 2 σημαντικές δράσεις:
Οι σύγχρονες οδηγίες και συστάσεις για την επισκευή και ενίσχυση κτιρίων σε προσεισμικό και μετασεισμικό στάδιο, που εκπονήθηκαν και εκδόθηκαν από τον ΟΑΣΠ το 2001.
Ο Ελληνικός Κανονισμός Επισκευών και Ενισχύσεων που εκπονείται από Επιτροπή Ειδικών Επιστημόνων και από τις αρχές του 2001. Πρόκειται για τον πρώτο Κανονισμό στη χώρα μας και στην Ευρώπη, ο οποίος θα αφορά τόσο την ενίσχυση των κτιρίων προσεισμικά, όσο και την επισκευή τους.
Επίσης, αυτή την περίοδο το ΤΕΕ ετοιμάζεται να παρέμβει με τις δικές του προτάσεις στο κρίσιμο ζήτημα της παραγωγής ιδιωτικών έργων και στη δημιουργία ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου για αυτή την κατηγορία της οικοδομικής δραστηριότητας. Είναι σημαντικό να αναφέρω, ότι στην πρόταση που επεξεργάζεται το ΤΕΕ για τα μητρώα κατασκευαστών ιδιωτικών έργων, προτείνεται να δημιουργηθεί και να θεσπισθεί ξεχωριστή κατηγορία έργων για τον τομέα των ανακατασκευών – ενισχύσεων φέροντος οργανισμού γιατί στο συγκεκριμένο τομέα απαιτούνται ιδιαίτερες γνώσεις και εμπειρία και είναι απαραίτητο ν’ αντιμετωπιστεί με ξεχωριστή βαρύτητα.
Παράλληλα, το ΤΕΕ θα πρέπει να εντείνει και να ενισχύσει τη μεγάλη και πολύ σημαντική προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για το θέμα από το 1997, σε συνεργασία με την επιτελική επιτροπή του ΕΠΑΝΤΥΚ (Εθνικό Πρόγραμμα Αντισεισμικής Ενίσχυσης Υφιστάμενων Κατασκευών), δεδομένου ότι το αντικείμενο της προσεισμικής ενίσχυσης κτιρίων είναι καινοτομικό και μεγάλης επιστημονικής και κοινωνικής σημασίας.
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει ανάγκη να υποστηριχθούν οι Μηχανικοί που προσφέρουν τις μελετητικές τους υπηρεσίες και εκτελούν κατασκευές και μάλιστα, όπως αναφέρθηκε, χωρίς την ύπαρξη σχετικού Κανονιστικού, Νομικού και Οικονομικού Πλαισίου.
Οι διάφορες μελέτες ενίσχυσης κτιρίων που έχουν εκπονηθεί αποτελούν την πυξίδα με στόχο την επιστημονική και επαγγελματική αλληλοενημέρωση των συναδέλφων μηχανικών πάνω στο θέμα των προσεισμικών ενισχύσεων και την ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών στο συγκεκριμένο θέμα.
Από τη δική μας πλευρά, και συναισθανόμενοι το χρέος μας, προσδοκούμε να ενεργοποιήσουμε το ενδιαφέρον της δημόσιας διοίκησης και να διαδώσουμε την ιδέα των μελετών και κατασκευών προσεισμικών ενισχύσεων στην ελληνική κοινή γνώμη με στόχο οι Έλληνες Μηχανικοί να εγγυώνται την ασφάλεια των κατασκευών και την ανάπτυξη της χώρας.
Αποτελεί χρέος της πολιτείας αλλά και όλων μας, να προωθήσουμε και να υποστηρίξουμε με συνέπεια μια ολοκληρωμένη αντισεισμική πολιτική, μέσα από την επίτευξη συγκεκριμένων και ρεαλιστικών στόχων, που προσαρμόζονται και εναρμονίζονται συνεχώς προς το αντίστοιχο επίπεδο επιστημονικής γνώσης. Κρίσιμη προϋπόθεση, για να υπάρχει συνεχής βελτίωση, είναι η πρόοδος της επιστημονικής γνώσης και η επίτευξη διεπιστημονικής συνεργασίας.
Ειδικότερα στον τομέα των μελετών και κατασκευών προσεισμικών ενισχύσεων οφείλουμε να καταλήξουμε σε κάποιες διαπιστώσεις και να προτείνουμε νέες κατευθύνσεις.
Ενώ η μελέτη και κατασκευή των νέων κτιρίων καθώς και τα υλικά των νέων κατασκευών καλύπτονται από πλήθος κανονισμών και προδιαγραφών, δεν συμβαίνει το ίδιο με τις υπάρχουσες κατασκευές. Το σημερινό επίπεδο γνώσεων σε θέματα προσεισμικών και μετασεισμικών παρεμβάσεων, αλλά και το πλήθος και το πολύπλοκο των προβλημάτων πού σχετίζονται με τα θέματα των επεμβάσεων καθιστούν δυσχερή την ρύθμισή τους δια μέσου ενός ενιαίου κανονιστικού κειμένου. Παρόλα αυτά, βρίσκονται σε εξέλιξη 2 σημαντικές δράσεις:
Οι σύγχρονες οδηγίες και συστάσεις για την επισκευή και ενίσχυση κτιρίων σε προσεισμικό και μετασεισμικό στάδιο, που εκπονήθηκαν και εκδόθηκαν από τον ΟΑΣΠ το 2001.
Ο Ελληνικός Κανονισμός Επισκευών και Ενισχύσεων που εκπονείται από Επιτροπή Ειδικών Επιστημόνων και από τις αρχές του 2001. Πρόκειται για τον πρώτο Κανονισμό στη χώρα μας και στην Ευρώπη, ο οποίος θα αφορά τόσο την ενίσχυση των κτιρίων προσεισμικά, όσο και την επισκευή τους.
Επίσης, αυτή την περίοδο το ΤΕΕ ετοιμάζεται να παρέμβει με τις δικές του προτάσεις στο κρίσιμο ζήτημα της παραγωγής ιδιωτικών έργων και στη δημιουργία ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου για αυτή την κατηγορία της οικοδομικής δραστηριότητας. Είναι σημαντικό να αναφέρω, ότι στην πρόταση που επεξεργάζεται το ΤΕΕ για τα μητρώα κατασκευαστών ιδιωτικών έργων, προτείνεται να δημιουργηθεί και να θεσπισθεί ξεχωριστή κατηγορία έργων για τον τομέα των ανακατασκευών – ενισχύσεων φέροντος οργανισμού γιατί στο συγκεκριμένο τομέα απαιτούνται ιδιαίτερες γνώσεις και εμπειρία και είναι απαραίτητο ν’ αντιμετωπιστεί με ξεχωριστή βαρύτητα.
Παράλληλα, το ΤΕΕ θα πρέπει να εντείνει και να ενισχύσει τη μεγάλη και πολύ σημαντική προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για το θέμα από το 1997, σε συνεργασία με την επιτελική επιτροπή του ΕΠΑΝΤΥΚ (Εθνικό Πρόγραμμα Αντισεισμικής Ενίσχυσης Υφιστάμενων Κατασκευών), δεδομένου ότι το αντικείμενο της προσεισμικής ενίσχυσης κτιρίων είναι καινοτομικό και μεγάλης επιστημονικής και κοινωνικής σημασίας.
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι υπάρχει ανάγκη να υποστηριχθούν οι Μηχανικοί που προσφέρουν τις μελετητικές τους υπηρεσίες και εκτελούν κατασκευές και μάλιστα, όπως αναφέρθηκε, χωρίς την ύπαρξη σχετικού Κανονιστικού, Νομικού και Οικονομικού Πλαισίου.
Οι διάφορες μελέτες ενίσχυσης κτιρίων που έχουν εκπονηθεί αποτελούν την πυξίδα με στόχο την επιστημονική και επαγγελματική αλληλοενημέρωση των συναδέλφων μηχανικών πάνω στο θέμα των προσεισμικών ενισχύσεων και την ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών στο συγκεκριμένο θέμα.
Από τη δική μας πλευρά, και συναισθανόμενοι το χρέος μας, προσδοκούμε να ενεργοποιήσουμε το ενδιαφέρον της δημόσιας διοίκησης και να διαδώσουμε την ιδέα των μελετών και κατασκευών προσεισμικών ενισχύσεων στην ελληνική κοινή γνώμη με στόχο οι Έλληνες Μηχανικοί να εγγυώνται την ασφάλεια των κατασκευών και την ανάπτυξη της χώρας.
Σάββατο, Μαρτίου 21, 2009
Οκτώ χρόνια πριν (When the going gets tough the tough get going)
Σαν σήμερα πριν από οκτώ χρόνια στις 21 Μαρτίου 2001 στον δεύτερο προημιτελικό του Κυπέλου Ελλάδος στο ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός επικράτησε με 1 – 4 του Παναθηναϊκού στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Η παραπάνω φωτογραφία είναι από το συγκεκριμένο αγώνα ο οποίος έχει μείνει στην ιστορία όχι μόνο για το μεγάλο σκορ και μάλιστα εκτός έδρας, αλλά και για τον πανηγυρισμό από τους παίκτες του Ολυμπιακού του τρίτου γκολ ο οποίος αποτυπώνεται στη φωτογραφία.
Στον πρώτο αγώνα όταν ο Λυμπερόπουλος σκόραρε για τον Παναθηναϊκό στράφηκε επιδεικτικά προς τους φιλάθλους του Ολυμπιακού και έδειξε το πίσω μέρος της φανέλας του που έγραφε το όνομά του. Το 1-1 εκείνου του αγώνα θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία για τον ΠΑΟ και πολλοί προεξόφλησαν την πρόκρισή του στη ρεβάνς της Λεωφόρου. Ο τρόπος που πανηγύρισε ο Λυμπερόπουλος συζητιόταν έντονα και έτεινε να γίνει σήμα κατατεθέν της επιτυχίας του ΠΑΟ. Όμως When the going gets tough the tough get going….
Οι παίκτες του Ολυμπιακού έδωσαν την απάντησή τους με τον καλύτερο και πιο ευρηματικό τρόπο θυμίζοντας σε όλους πως ποτέ δεν πρέπει να υποτιμάς μια ομάδα που ξέρει να κερδίζει γιατί ακόμα και αν χάσει μια μάχη θα βρει τον τρόπο να κερδίσει τον πόλεμο.
Η επισήμανση αυτή δεν αφορά μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά μπορεί να βρει εφαρμογή και σε πολλά άλλα πεδία διαφορετικών αναμετρήσεων. Θα έλεγα μάλιστα πως είναι ιδιαίτερα επίκαιρη στο χώρο μας για την «ομάδα» που τα τελευταία χρόνια έχει μάθει να κερδίζει και θα κερδίσει ξανά τις κρίσιμες αναμετρήσεις, γιατί οι βασικοί συντελεστές της ξέρουν και μπορούν να κερδίζουν όταν πρέπει….
Στον πρώτο αγώνα όταν ο Λυμπερόπουλος σκόραρε για τον Παναθηναϊκό στράφηκε επιδεικτικά προς τους φιλάθλους του Ολυμπιακού και έδειξε το πίσω μέρος της φανέλας του που έγραφε το όνομά του. Το 1-1 εκείνου του αγώνα θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία για τον ΠΑΟ και πολλοί προεξόφλησαν την πρόκρισή του στη ρεβάνς της Λεωφόρου. Ο τρόπος που πανηγύρισε ο Λυμπερόπουλος συζητιόταν έντονα και έτεινε να γίνει σήμα κατατεθέν της επιτυχίας του ΠΑΟ. Όμως When the going gets tough the tough get going….
Οι παίκτες του Ολυμπιακού έδωσαν την απάντησή τους με τον καλύτερο και πιο ευρηματικό τρόπο θυμίζοντας σε όλους πως ποτέ δεν πρέπει να υποτιμάς μια ομάδα που ξέρει να κερδίζει γιατί ακόμα και αν χάσει μια μάχη θα βρει τον τρόπο να κερδίσει τον πόλεμο.
Η επισήμανση αυτή δεν αφορά μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά μπορεί να βρει εφαρμογή και σε πολλά άλλα πεδία διαφορετικών αναμετρήσεων. Θα έλεγα μάλιστα πως είναι ιδιαίτερα επίκαιρη στο χώρο μας για την «ομάδα» που τα τελευταία χρόνια έχει μάθει να κερδίζει και θα κερδίσει ξανά τις κρίσιμες αναμετρήσεις, γιατί οι βασικοί συντελεστές της ξέρουν και μπορούν να κερδίζουν όταν πρέπει….
Παρασκευή, Μαρτίου 20, 2009
Νέες Τεχνολογίες και Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση
Η μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα πρέπει να αποτελέσει μια από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες που θα έπρεπε να αναλάβει μια μελλοντική κυβέρνηση. Κατά την προσωπική μου άποψη δύο είναι τα στοιχεία που αμαυρώνουν την εικόνα και λειτουργία του δημόσιου τομέα: Η διαφθορά και η αδυναμία εξοικονόμησης οικονομικών πόρων με περιστολή της άσκοπης σπατάλης.
Ζούμε σε μια χώρα όπου ο στόχος για πάταξη της διαφθοράς ιδιαίτερα στο δημόσιο τομέα, αποτελεί το μεγαλύτερο ζητούμενο διαχρονικά. Σε ότι αφορά τη διαφθορά στο δημόσιο Τομέα, η θέση της Ελλάδας σύμφωνα με την έκθεση της διεθνούς διαφάνειας το 2008 είναι τελευταία σε σχέση με την Ε.Ε. των 15 και κάτω από τη βάση του 5 με 4.7. Ανάλογα συμπεράσματα τεκμηριώνονται και από την έκθεση του World Economic Forum.
Την ίδια στιγμή, θεωρώ ότι είναι περιττό να αναλύσω περαιτέρω το πόσο κοστίζει στο μέσο φορολογούμενο πολίτη η λειτουργία ενός γραφειοκρατικού και σπάταλου δημόσιου τομέα.
Λύση για τα παραπάνω προβλήματα θα μπορούσε να αποτελέσει η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, η δυνατότητα εκμετάλλευσης των νέων τεχνολογιών στις συναλλαγές με το δημόσιο προς όφελος του πολίτη, με τελικό στόχο τη διαφάνεια και την εμπέδωση της ίδιας της δημοκρατίας.
Για να υποστηρίξουμε την έννοια της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης θα πρέπει να διερευνήσουμε τις θεμελιώδεις πρακτικές για τη δημιουργία και καθιέρωση υπηρεσιών e-government στην Ελλάδα.
Σημείο αναφοράς αποτελούν:
Οι διεθνείς πρακτικές και το ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας 2010,
Οι υπάρχουσες συνθήκες και υποδομή και η αποδοχή εκ μέρους της Κοινωνίας των Πολιτών στο σύνολο των ηλεκτρονικών υπηρεσιών που παρέχονται.
Όλα τα παραπάνω κρίνουν παράλληλα και την ποιότητα της δημοκρατίας μας σήμερα..
Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση μετασχηματίζει τη σχέση με τους πολίτες, τον ιδιωτικό τομέα και τις δημόσιες υπηρεσίες προωθώντας τη συμμετοχή των πολιτών, τη βελτίωση της παροχής των υπηρεσιών, την ενίσχυση της ατομικής ευθύνης στο Δημόσιο, την αύξηση της διαφάνειας και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης.
Σε κάθε περίπτωση η ηλεκτρονική διακυβέρνηση δεν καταπολεμά εξορισμού τη διαφθορά. Η διαφθορά είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό, δεν εξαλείφεται ολοσχερώς και δε μηδενίζεται. Σε σχέση με τη δημόσια διοίκηση, όπου υπάρχει δυνατότητα άμεσης συναλλαγής, χωρίς τυπική διαδικασία, χωρίς καταγραφή και χωρίς έλεγχο δημιουργούνται συνθήκες ανάπτυξης της διαφθοράς. Επίσης η διαφθορά διογκώνεται ακόμη και όταν διαπιστώνεται, αλλά επικρατούν συνθήκες ατιμωρησίας. Επομένως, όποιο ηλεκτρονικό σύστημα και να χρησιμοποιηθεί μπορεί εύκολα να αχρηστευθεί στην πράξη αν η Πολιτεία δεν δίνει το παράδειγμα, δηλαδή αν δεν υπάρχει πολιτική βούληση για την πάταξη της διαφθοράς και δεν εμπεδωθεί κάτι τέτοιο σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης.
Παράλληλα, η συμβολή του ΤΕΕ στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και στην χρησιμοποίηση του κατάλληλου επιστημονικού δυναμικού είναι αρκετά σημαντική και πρέπει να αναγνωριστεί.
Από την πλευρά των μηχανικών, αποτελεί χρέος μας να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση μιας βάσης για ουσιαστική βελτίωση της διοίκησης, μια αλλαγή που θα ωφελήσει τη χώρα, μια μεταρρύθμιση με αξία για τον πολίτη.
Ζούμε σε μια χώρα όπου ο στόχος για πάταξη της διαφθοράς ιδιαίτερα στο δημόσιο τομέα, αποτελεί το μεγαλύτερο ζητούμενο διαχρονικά. Σε ότι αφορά τη διαφθορά στο δημόσιο Τομέα, η θέση της Ελλάδας σύμφωνα με την έκθεση της διεθνούς διαφάνειας το 2008 είναι τελευταία σε σχέση με την Ε.Ε. των 15 και κάτω από τη βάση του 5 με 4.7. Ανάλογα συμπεράσματα τεκμηριώνονται και από την έκθεση του World Economic Forum.
Την ίδια στιγμή, θεωρώ ότι είναι περιττό να αναλύσω περαιτέρω το πόσο κοστίζει στο μέσο φορολογούμενο πολίτη η λειτουργία ενός γραφειοκρατικού και σπάταλου δημόσιου τομέα.
Λύση για τα παραπάνω προβλήματα θα μπορούσε να αποτελέσει η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, η δυνατότητα εκμετάλλευσης των νέων τεχνολογιών στις συναλλαγές με το δημόσιο προς όφελος του πολίτη, με τελικό στόχο τη διαφάνεια και την εμπέδωση της ίδιας της δημοκρατίας.
Για να υποστηρίξουμε την έννοια της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης θα πρέπει να διερευνήσουμε τις θεμελιώδεις πρακτικές για τη δημιουργία και καθιέρωση υπηρεσιών e-government στην Ελλάδα.
Σημείο αναφοράς αποτελούν:
Οι διεθνείς πρακτικές και το ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας 2010,
Οι υπάρχουσες συνθήκες και υποδομή και η αποδοχή εκ μέρους της Κοινωνίας των Πολιτών στο σύνολο των ηλεκτρονικών υπηρεσιών που παρέχονται.
Όλα τα παραπάνω κρίνουν παράλληλα και την ποιότητα της δημοκρατίας μας σήμερα..
Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση μετασχηματίζει τη σχέση με τους πολίτες, τον ιδιωτικό τομέα και τις δημόσιες υπηρεσίες προωθώντας τη συμμετοχή των πολιτών, τη βελτίωση της παροχής των υπηρεσιών, την ενίσχυση της ατομικής ευθύνης στο Δημόσιο, την αύξηση της διαφάνειας και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης.
Σε κάθε περίπτωση η ηλεκτρονική διακυβέρνηση δεν καταπολεμά εξορισμού τη διαφθορά. Η διαφθορά είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό, δεν εξαλείφεται ολοσχερώς και δε μηδενίζεται. Σε σχέση με τη δημόσια διοίκηση, όπου υπάρχει δυνατότητα άμεσης συναλλαγής, χωρίς τυπική διαδικασία, χωρίς καταγραφή και χωρίς έλεγχο δημιουργούνται συνθήκες ανάπτυξης της διαφθοράς. Επίσης η διαφθορά διογκώνεται ακόμη και όταν διαπιστώνεται, αλλά επικρατούν συνθήκες ατιμωρησίας. Επομένως, όποιο ηλεκτρονικό σύστημα και να χρησιμοποιηθεί μπορεί εύκολα να αχρηστευθεί στην πράξη αν η Πολιτεία δεν δίνει το παράδειγμα, δηλαδή αν δεν υπάρχει πολιτική βούληση για την πάταξη της διαφθοράς και δεν εμπεδωθεί κάτι τέτοιο σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας διοίκησης.
Παράλληλα, η συμβολή του ΤΕΕ στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και στην χρησιμοποίηση του κατάλληλου επιστημονικού δυναμικού είναι αρκετά σημαντική και πρέπει να αναγνωριστεί.
Από την πλευρά των μηχανικών, αποτελεί χρέος μας να συμβάλλουμε στη διαμόρφωση μιας βάσης για ουσιαστική βελτίωση της διοίκησης, μια αλλαγή που θα ωφελήσει τη χώρα, μια μεταρρύθμιση με αξία για τον πολίτη.
Πέμπτη, Μαρτίου 12, 2009
Αυθαίρετη Δόμηση και Ημιυπαίθριοι χώροι
Το Τ.Ε.Ε. οφείλει να είναι κατηγορηματικά αντίθετο σε κάθε μαζική νομιμοποίηση αυθαιρέτων οποιασδήποτε τάξης ή μεγέθους γιατί με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται ουσιαστικά η επόμενη γενιά αυθαιρέτων, ενώ έμμεσα παροτρύνεται ο απλός πολίτης από το ίδιο το κράτος συνεχώς ν΄αυθαιρετεί με την προσμονή μιας βέβαιης μελλοντικής νομιμοποίησης. Μ΄αυτόν τον τρόπο φυσικά γιγαντώνεται αντί να αντιμετωπίζεται το απαράδεκτο καθεστώς της αυθαίρετης δόμησης στην Ελλάδα. Και στην Ελλάδα του 2009 όταν μιλάμε για αυθαίρετα δεν εννοούμε τα φτωχικά σπιτάκια που στεγάζουν τα άπορα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας όπως ίσως συνέβαινε σε μεγάλο βαθμό πριν από τριάντα και πλέον χρόνια, αλλά μιλάμε για τεράστιες βίλες εκτός σχεδίου δόμησης και σε δασικές περιοχές.
Το χειρότερο απ΄όλα είναι πως οι προτάσεις της κυβέρνησης δεν εντάσσονται σ΄ένα ευρύτερο πλέγμα αποφάσεων που θ΄αποτρέψουν και θα περιορίσουν την αυθαίρετη δόμηση αλλά χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για την επίλυση του Δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας και για την κάλυψη της μαύρης τρύπας του προϋπολογισμού. Υπό αυτό το πρίσμα δεν κρίνονται απλώς ως αναποτελεσματικές και ανεφάρμοστες αλλά θα μπορούσε να τις χαρακτηρίσει κανείς λαϊκίστικες και επικίνδυνες.
Πρέπει να τονιστεί ότι το σύνολο των ειδικών επιστημόνων αλλά σε πολλές περιπτώσεις και των πολιτών έχει κατανοήσει πλήρως την ωφελιμότητα της ύπαρξης των ημιυπαιθρίων χώρων ως ελεύθερων χώρων στη λειτουργία ενός κτηρίου. Επομένως και η κατάργηση τους χωρίς ουσιαστική μελέτη του θέματος δεν αποτελεί λύση.
Είναι γεγονός πως το θέμα των ημιυπαιθρίων έχει εξελιχθεί σε κοινωνικό πρόβλημα και δεν αφορά μόνο τον μηχανικό που επιβλέπει ή κατασκευάζει μια κατοικία. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνικών κατοικιών που έχουν κατασκευαστεί μετά το 1985 έχουν ένα κλεισμένο ημιυπαίθριο χώρο με ευθύνη κυρίως του κράτους και προς όφελος όχι μόνο των κατασκευαστών αλλά και των ιδιοκτητών γης και των αγοραστών που είναι και οι τελικοί χρήστες.
Η ύπαρξή τους αποτελεί πλέον ένα δεδομένο που κανείς κατασκευαστής δεν μπορεί να αγνοήσει αφού με τις συνθήκες ανταγωνισμού που επικρατούν στην ελεύθερη αγορά θα γίνει αντιεμπορικός. Πρόκειται ουσιαστικά για μία έμμεση αύξηση του Συντελεστή Δόμησης εν γνώσει και με την ανοχή της πολιτείας και έτσι θα πρέπει ν΄αντιμετωπιστεί και όχι ως ένα απλό αυθαίρετο που το νομιμοποιούμε για να γεμίσουμε τα ταμεία του κράτους.
Σε κάθε περίπτωση οι ρυθμίσεις που προτείνει η κυβέρνηση δεν συνιστούν νομιμοποίηση των ημιυπαιθρίων αλλά εξαίρεση από την κατεδάφιση, η οποία αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές δεν έχει κανένα μα κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο. Δηλαδή για τους ιδιοκτήτες δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα εκτός από το γεγονός ότι θα κληθούν να καταβάλουν ένα χρηματικό ποσό για να καλύψουν τα ελλείμματα του κράτους, ενώ ταυτόχρονα θα δημιουργηθούν μεγάλα προβλήματα στις μεταβιβάσεις ακινήτων και στις συστάσεις οριζοντίων ιδιοκτησιών.
Το χειρότερο απ΄όλα είναι πως οι προτάσεις της κυβέρνησης δεν εντάσσονται σ΄ένα ευρύτερο πλέγμα αποφάσεων που θ΄αποτρέψουν και θα περιορίσουν την αυθαίρετη δόμηση αλλά χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για την επίλυση του Δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας και για την κάλυψη της μαύρης τρύπας του προϋπολογισμού. Υπό αυτό το πρίσμα δεν κρίνονται απλώς ως αναποτελεσματικές και ανεφάρμοστες αλλά θα μπορούσε να τις χαρακτηρίσει κανείς λαϊκίστικες και επικίνδυνες.
Πρέπει να τονιστεί ότι το σύνολο των ειδικών επιστημόνων αλλά σε πολλές περιπτώσεις και των πολιτών έχει κατανοήσει πλήρως την ωφελιμότητα της ύπαρξης των ημιυπαιθρίων χώρων ως ελεύθερων χώρων στη λειτουργία ενός κτηρίου. Επομένως και η κατάργηση τους χωρίς ουσιαστική μελέτη του θέματος δεν αποτελεί λύση.
Είναι γεγονός πως το θέμα των ημιυπαιθρίων έχει εξελιχθεί σε κοινωνικό πρόβλημα και δεν αφορά μόνο τον μηχανικό που επιβλέπει ή κατασκευάζει μια κατοικία. Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνικών κατοικιών που έχουν κατασκευαστεί μετά το 1985 έχουν ένα κλεισμένο ημιυπαίθριο χώρο με ευθύνη κυρίως του κράτους και προς όφελος όχι μόνο των κατασκευαστών αλλά και των ιδιοκτητών γης και των αγοραστών που είναι και οι τελικοί χρήστες.
Η ύπαρξή τους αποτελεί πλέον ένα δεδομένο που κανείς κατασκευαστής δεν μπορεί να αγνοήσει αφού με τις συνθήκες ανταγωνισμού που επικρατούν στην ελεύθερη αγορά θα γίνει αντιεμπορικός. Πρόκειται ουσιαστικά για μία έμμεση αύξηση του Συντελεστή Δόμησης εν γνώσει και με την ανοχή της πολιτείας και έτσι θα πρέπει ν΄αντιμετωπιστεί και όχι ως ένα απλό αυθαίρετο που το νομιμοποιούμε για να γεμίσουμε τα ταμεία του κράτους.
Σε κάθε περίπτωση οι ρυθμίσεις που προτείνει η κυβέρνηση δεν συνιστούν νομιμοποίηση των ημιυπαιθρίων αλλά εξαίρεση από την κατεδάφιση, η οποία αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές δεν έχει κανένα μα κανένα ουσιαστικό περιεχόμενο. Δηλαδή για τους ιδιοκτήτες δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα εκτός από το γεγονός ότι θα κληθούν να καταβάλουν ένα χρηματικό ποσό για να καλύψουν τα ελλείμματα του κράτους, ενώ ταυτόχρονα θα δημιουργηθούν μεγάλα προβλήματα στις μεταβιβάσεις ακινήτων και στις συστάσεις οριζοντίων ιδιοκτησιών.
Θεσμικό πλαίσιο Παραγωγής Ιδιωτικών Έργων (ΜΗ.Κ.Ι.Ε.)
Ξεκινώντας την συζήτηση για τα ιδιωτικά έργα θα πρέπει να θέσουμε μια βασική παραδοχή. Τα ιδιωτικά έργα δεν αφορούν μόνο τον κύριο του έργου ή τον επιβλέποντα μηχανικό, αλλά είναι έργα ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Στεγάζουν τον Έλληνα πολίτη και οικογενειακά και επαγγελματικά, χρησιμοποιούνται από τον μέσο πολίτη στην καθημερινότητά του περισσότερο απ' ό,τι τα δημόσια έργα και τελικά οποιαδήποτε αστοχία σε αυτά μπορεί να προκαλέσει πολύ μεγαλύτερες καταστροφές και απώλειες από ό,τι μια επιμέρους αστοχία σε ένα δημόσιο έργο.
Βλέποντάς το, λοιπόν, με αυτό το πρίσμα είναι τεράστια παράλειψη της ελληνικής πολιτείας, όχι μόνο σήμερα αλλά εδώ και δεκαετίες, εδώ και πενήντα χρόνια από την εποχή της έξαρσης της αντιπαροχής που δεν θέσπισε και δεν ασχολήθηκε ποτέ να θεσπίσει κανόνες και αντίστοιχο θεσμικό πλαίσιο ιδιωτικών έργων, ένα θεσμικό πλαίσιο που θα πρέπει να κατανέμει ρόλους, ευθύνες, αρμοδιότητες και συνέπειες βέβαια και ταυτόχρονα να περιλαμβάνει διαδικασίες πιστοποίησης τόσο των ανθρωπίνων παραγόντων που συμμετέχουν, όσο και των υλικών.
Κάνοντας ένα σύντομο ιστορικό θα δούμε ότι η προσπάθεια δημιουργίας για το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων έχει ξεκινήσει πριν από τριάντα χρόνια, το 1978.
Το1985 για πρώτη φορά θεσμοθετήθηκε η ανάγκη καθορισμού των υποχρεώσεων των συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων με τον Ν1577/85 περί Γ.Ο.Κ. στην παράγραφο 8 του άρθρου 22.
Η συγκεκριμένη παράγραφος τροποποιείται στη συνέχεια με τον Ν2831 του 2000 και πλέον προβλέπεται η έγκριση προεδρικού διατάγματος για την σύσταση Μητρώου Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων.
Το Φεβρουάριο του 2004 το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. αποστέλλει σε όλους τους φορείς ένα σχέδιο προεδρικού διατάγματος για το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων, αλλά δυστυχώς αμέσως μετά τις εκλογές του 2004 το θέμα πάγωσε.
Το 2006 συστάθηκε μια Επιτροπή, η οποία μάλιστα έπρεπε μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου έτους να έχει ολοκλήρωσε τα αποτελέσματα της, αλλά δεν έχει ως τώρα αποτελέσματα, έχει συνεδριάσει μόνο μία φορά χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ από το καλοκαίρι του 2006 το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος κινεί την διαδικασία για το θέμα, αποστέλλει τις απόψεις του προς το Υπουργείο, το καλεί να προχωρήσει στην έκδοση του προεδρικού διατάγματος και ταυτόχρονα πραγματοποιείται και μία ημερίδα με θέμα το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων, όπου εκφράζονται πολλές και ενδιαφέρουσες απόψεις, οι οποίες έχουν κωδικοποιηθεί από την μόνιμη Επιτροπή του Τ.Ε.Ε. των ιδιωτικών έργων και την μόνιμη Επιτροπή οικοδομικής δραστηριότητας.
Απ' όλα αυτά γίνεται εύκολα αντιληπτό πως εάν το Τεχνικό Επιμελητήριο δεν πιέσει με ιδιαίτερη αποφασιστικότητα την πολιτεία και το Υπουργείο Χωροταξίας και δημοσίων έργων, δεν φαίνεται να υπάρχει πολιτική βούληση για την έκδοση του συγκεκριμένου προεδρικού διατάγματος που προβλέπεται στον νόμο του 2000 και θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό.
Ποιο είναι όμως το σημερινό καθεστώς στην παραγωγή ιδιωτικών έργων; Από τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε προκύπτει ότι περίπου το 75% το σύνολο των εκδιδομένων οικοδομικών αδειών είναι μικρού και μεσαίου μεγέθους και σχεδόν εξολοκλήρου όλα αυτά τα έργα κατασκευάζονται από τον κύριο του έργου με αυτεπιστασία.
Δηλαδή, ο κύριος του έργου παίρνει την θέση του γενικού εργολάβου και αναθέτει τις επιμέρους εργασίες είτε σε υπεργολάβους είτε σε μεμονωμένους τεχνίτες. Αυτό το είδος του έργου καλείται ουσιαστικά να επιβλέψει ο επιβλέπων μηχανικός.
Σε αυτή την διαδικασία όμως κανείς από όλους τους προαναφερθέντες, πλην του επιβλέποντος μηχανικού, δεν διαθέτει καμία πιστοποίηση, ούτε την γνώση και την δυνατότητα για να εκτελέσει την εργασία την οποία αναλαμβάνει.
Αντίστοιχη κατάσταση παρουσιάζεται και σε ένα μικρό ποσοστό μεγάλων ιδιωτικών έργων που κατασκευάζονται από γενικό εργολάβο, καθώς τόσο ο εργολάβος όσο οι υπεργολάβοι που αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν το μέρος του έργου ή οι μεμονωμένοι τεχνίτες που χρησιμοποιούνται, δεν διαθέτουν καμία πιστοποίηση.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ότι οποιαδήποτε κακοτεχνίες ή σωρεία κακοτεχνιών και προβλημάτων που παρουσιάζονται σε πολλά ιδιωτικά έργα, σε οποιοδήποτε ιδιωτικό έργο είτε μικρό είτε μεγάλο, ως ευθύνη πλημμελούς επίβλεψης να αποδίδεται στον επιβλέποντα μηχανικό, που είναι το μόνο πιστοποιημένο άτομο σε όλη αυτή την διαδικασία. Ενώ κανονικά ο ρόλος του μηχανικού είναι μόνο η εφαρμογή των εγκεκριμένων μελετών, αλλά στην πράξη εν τέλει απολογείται για τις όποιες κακοτεχνίες υπάρχουν συνολικά στο έργο.
Πολύ σημαντική παράμετρος στην παραγωγή των ιδιωτικών έργων είναι επίσης και τα χρησιμοποιούμενα υλικά, τα οποία πλην του ονόματός τους με κάποιες εξαιρέσεις είναι αγνώστων λοιπών στοιχείων.
Άρα λοιπόν, συνοπτικά βλέπουμε ότι οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, οποιαδήποτε προβλήματα στην ποιότητα, στα υλικά με άγνωστες επιπτώσεις για τον χρήστη ή τους χρήστες και το περιβάλλον, δημιουργούν τεράστια προβλήματα στα ιδιωτικά έργα και το μόνο τελικά άτομο που μπορεί να έχει ευθύνη για όλα αυτά να είναι ο επιβλέπον μηχανικός, κάτι το οποίο είναι εντελώς λάθος.
Θα πρέπει, λοιπόν, με το προεδρικό διάταγμα να καθοριστούν και να εξειδικευτούν οι αρμοδιότητες, οι υποχρεώσεις, οι ευθύνες όλων των παραγόντων οι οποίοι συμμετέχουν καθ' οποιοδήποτε τρόπο στην παραγωγή των ιδιωτικών οικοδομικών έργων και αυτοί είναι ο κύριος του έργου, ο μελετητής μηχανικός, ο επιβλέπων μηχανικός, ο γενικός εργολάβος, ο κατ’ είδος εργασίας υπεργολάβος, ο τεχνίτης, αλλά ταυτόχρονα και οι παραγωγοί δομικών υλικών, οι προμηθευτές δομικών υλικών και κατά περίπτωση αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες και τα στελέχη τους.
Επίσης, θα πρέπει να οριστούν κατά περίπτωση και τα κριτήρια, οι προϋποθέσεις και οι διαδικασίες βάσει των οποίων οι εργολάβοι, οι υπεργολάβοι, οι παραγωγοί και οι προμηθευτές θα εντάσσονται σε αντίστοιχο μητρώο μέσα από το οποίο θα πιστοποιείται η πληρότητα, η ποιότητα και αξιοπιστία των παρεχόμενων υπηρεσιών αλλά και των υλικών και να καθοριστεί ο τρόπος επιμερισμό των ευθυνών όλων των παραπάνω προσώπων, το είδος των κυρώσεων και τα κριτήρια.
Επομένως, είναι απαραίτητο με το προεδρικό διάταγμα που θα πρέπει να εκδοθεί άμεσα να υπάρξει επαναπροσδιορισμός της πυραμίδας των συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων, αλλά και ταυτόχρονα να υπάρξουν διακριτοί και πιστοποιημένοι ρόλοι και ευθύνες ανάμεσα στους παραπάνω συντελεστές της πυραμίδας.
Στο σχέδιο προεδρικού διατάγματος που έχει κατατεθεί αυτή τη στιγμή, θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε ορισμένα προβλήματα.
Ένα πρόβλημα είναι ο αποκλεισμός από το ΜΗ.Κ.Ι.Ε. των μελετητών δημοσίων έργων, που ως επί το πλείστον είναι μηχανικοί ΑΕΙ.
Στο μητρώο κατασκευαστών θα πρέπει να είναι δυνατή η εγγραφή για όλους τους μηχανικούς του Τεχνικού Επιμελητηρίου, οι οποίοι από τον τίτλο τους προφανώς και διαθέτουν την δυνατότητα και την ικανότητα να μελετούν, να επιβλέπουν και να κατασκευάζουν έργα.
Επίσης, μια άλλη παράμετρος είναι ότι το σχέδιο του προεδρικού διατάγματος θέτει μόνο οικονομικά και ποσοτικά κριτήρια, όπως τα τετραγωνικά μέτρα για την εγγραφή στο μητρώο, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν και ως στοιχεία αποκλεισμού κυρίως για τους νεότερους μηχανικούς και από μόνα τους δεν διασφαλίζουν την ποιότητα των έργων.
Αναλυτική και πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση των κριτηρίων πιστοποίησης για την εγγραφή στο μητρώο έχει κατατεθεί από το Τ.Ε.Ε. κεντρικής Μακεδονίας η οποία θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Σχετικά με τις πιστοποιήσεις των συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων, σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο δυναμικό η πιστοποίηση για όλες τις βαθμίδες θα πρέπει να γίνεται από το Τεχνικό Επιμελητήριο. Η σχετική πρόταση που ήδη το ΤΕΕ επεξεργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση, προτείνει το Τεχνικό Επιμελητήριο να είναι ο φορέας πιστοποίησης όλων των τεχνικών επαγγελμάτων, με διαβαθμίσεις, βέβαια, ανάλογα με την κατάταξη και την βαθμίδα.
Για τα υλικά η πιστοποίηση θα πρέπει να αποτελεί υποχρέωση και αρμοδιότητα του κράτους και σε καμία περίπτωση να μην βαρύνει τον επιβλέποντα μηχανικό.
Προφανώς βέβαια το Τ.Ε.Ε. σε συνεργασία με τον ΕΛΟΤ θα προχωρήσει και σε διαδικασίες πιστοποίησης των υλικών, αλλά όσον αφορά την ευθύνη σε περίπτωση που κάποιο υλικό δεν είναι αυτό το οποίο θα πρέπει με βάση τις προδιαγραφές, δεν είναι δυνατόν και σε αυτή την περίπτωση ο επιβλέπον μηχανικός να έχει την ευθύνη, θα πρέπει να είναι υπεύθυνο το κράτος για να εξετάζει αυτή την διαδικασία.
Πολύ βασικό στοιχείο στην θέσπιση του Μητρώου Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων και είναι και ένα σημείο διαφωνίας με άλλους παράγοντες, όχι μηχανικούς, είναι ο διαχωρισμός ανάμεσα στην εμπορική δραστηριότητα και την κατασκευαστική δραστηριότητα.
Η κατασκευαστική δραστηριότητα αφορά μόνο τους μηχανικούς, είναι άλλο πράγμα να είσαι κατασκευαστής και άλλο πράγμα έμπορος, να πουλάς διαμερίσματα. Σε κάθε περίπτωση για το κατασκευαστικό κομμάτι υπεύθυνος θα πρέπει να είναι μόνο ο αρμόδιος, που δεν είναι άλλος από τον μηχανικό και αυτό θα πρέπει να το διασφαλίσει το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων.
Ο διαχωρισμός της επιχειρηματικής από την επιστημονική και τεχνική ιδιότητα θα οδηγήσει σε αποσαφήνιση των ρόλων και τελικά σε υγιέστερο σύστημα παραγωγής.
Βέβαια το μητρώο κατασκευής ιδιωτικών έργων και τα ιδιωτικά έργα δεν είναι μόνο τα οικοδομικά και γι' αυτό θα πρέπει να θεσπιστούν και να προβλεφθούν όλες οι κατηγορίες των ιδιωτικών έργων, εκτός από τα οικοδομικά και τα ηλεκτρομηχανολογικά και τα έργα επισκευής φέροντος οργανισμού κτιρίων και τα λιμενικά έργα, τα έργα οδοποιίας, τα συγκοινωνιακά και τα ενεργειακά έργα.
Επιγραμματικά κάποιες προϋποθέσεις για τη δημιουργία των μητρώων κατασκευαστών, θα πρέπει να είναι:
Δημιουργία Επιτροπής πιστοποίησης δεξιοτήτων προσώπων σύμφωνα με το πρότυπο ISO1704 από το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας.
Δημιουργία σε συνεργασία με τους ήδη υπάρχοντες φορείς το ΙΕΚΕΜ και το ΙΟΚ σεμιναρίων εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Συνεργασία, όπως είπα προηγουμένως, του Τεχνικού Επιμελητηρίου με τον αντίστοιχο φορέα τον ΕΛΟΤ για την πιστοποίηση των υλών και των υλικών.
Ταυτόχρονα οι προϋποθέσεις για τη λειτουργία των μητρώων θα είναι:
Δημιουργία ειδικών συμβάσεων αναλόγως της κατηγορίας μητρώου και της ειδικότητας, οι οποίες θα συνάπτονται ανάμεσα στον εγγεγραμμένο του ΜΗ.Κ.Ι.Ε. και τον κύριο του έργου για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας.
Θέσπιση εγγύησης καλής εκτέλεσης του έργου για κάθε εγγεγραμμένο στα μητρώα μέσω εγγυητικών, αντί της θέσπισης οικονομικών ορίων εγγραφής.
Θέσπιση ανώτατου ορίου όγκου κτιρίου για την κατασκευή έργων με αυτεπιστασία, εκτός, βέβαια, από κάποιες ειδικές περιπτώσεις.
Ενημέρωση των αρμόδιων φορέων του Ι.Κ.Α. και της ΣΔΟΕ με τα στοιχεία των μητρώων για την υποχρεωτική χρήση μόνο εγγεγραμμένων σε αυτά για την παραγωγή των έργων ή και μεμονωμένων εργασιών.
Οι προϋποθέσεις εγγραφής στα μητρώα, στα μητρώα συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων θα εγγράφονται φυσικά ή νομικά πρόσωπα που θα διαθέτουν πιστοποίηση της ικανότητάς τους από τον αρμόδιο φορέα να αναλαμβάνουν ή με οποιοδήποτε τρόπο να συμμετέχουν στην κατασκευή έργων εν όλο ή εν μέρει.
Οι εγγεγραμμένοι θα ταξινομούνται σε κατηγορίες αναλόγως του σχήματος που δηλώνεται.
Πρώτον, εργολάβος, ο οποίος θα διαθέτει πιστοποιημένα τις γνώσεις, την εμπειρία και τα λοιπά, απαραίτητα στοιχεία για την οργάνωση της κατασκευής του συνόλου του έργου.
Ο υπεργολάβος που θα διαθέτει πιστοποιημένα τις γνώσεις, την εμπειρία και τα λοιπά απαραίτητα στοιχεία για την κατασκευή τμήματος του έργου.
Ο τεχνίτης αντίστοιχα θα διαθέτει πιστοποιημένα τις γνώσεις και την εμπειρία για την εκτέλεση συγκεκριμένης εργασίας ή εργασιών του έργου.
Αντίστοιχα, μητρώο για τον παραγωγό υλών υλικών κατασκευής και διανομέα υλών υλικών κατασκευής.
Όλες οι παραπάνω γενικές κατηγορίες θα διαθέτουν υποκατηγορίες αναλόγως της εμπειρίας και της γνώσης του αντικείμενου και άλλων στοιχείων των εγγεγραμμένων στα μητρώα και για την αλλαγή αυτής θα γίνεται με την υποβολή των απαραίτητων από την αρμόδια Επιτροπή στοιχείων.
Σε κάθε περίπτωση, η εγγραφή στα μητρώα κατασκευαστών θα είναι δυνατή για όλους τους μηχανικούς του Τ.Ε.Ε., οι οποίοι διαθέτουν την ικανότητα από τον τίτλο τους και μόνο να μελετούν, να επιβλέπουν και να κατασκευάζουν τα έργα.
Τέλος, κάποια προτεινόμενα μέτρα για την διασφάλιση του ελέγχου ποιότητας και της ασφάλειας των ιδιωτικών έργων. Προτείνεται η ενοποίηση ελεγκτικών μηχανισμών έργων του κράτους και η δημιουργία επιθεώρησης ιδιωτικών έργων με ταυτόχρονη καθιέρωση του θεσμού των ορκωτών ελεγκτών μηχανικών, η καθιέρωση αδιάβλητου δειγματοληπτικού συστήματος ελέγχου των κατασκευών σεβαστού από όλους τους εμπλεκόμενους για την ανύψωση του κύρους των μηχανικών και την πάταξη της διαφθοράς και εφαρμογή νομοθετικών μέτρων για την βελτίωση των κατασκευών, όπως το ‘πράσινο κουτί’ στις οικοδομές ταυτόχρονα προώθηση κανόνων πιστοποίησης ποιότητας υλικών και κατασκευαστών.
Βλέποντάς το, λοιπόν, με αυτό το πρίσμα είναι τεράστια παράλειψη της ελληνικής πολιτείας, όχι μόνο σήμερα αλλά εδώ και δεκαετίες, εδώ και πενήντα χρόνια από την εποχή της έξαρσης της αντιπαροχής που δεν θέσπισε και δεν ασχολήθηκε ποτέ να θεσπίσει κανόνες και αντίστοιχο θεσμικό πλαίσιο ιδιωτικών έργων, ένα θεσμικό πλαίσιο που θα πρέπει να κατανέμει ρόλους, ευθύνες, αρμοδιότητες και συνέπειες βέβαια και ταυτόχρονα να περιλαμβάνει διαδικασίες πιστοποίησης τόσο των ανθρωπίνων παραγόντων που συμμετέχουν, όσο και των υλικών.
Κάνοντας ένα σύντομο ιστορικό θα δούμε ότι η προσπάθεια δημιουργίας για το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων έχει ξεκινήσει πριν από τριάντα χρόνια, το 1978.
Το1985 για πρώτη φορά θεσμοθετήθηκε η ανάγκη καθορισμού των υποχρεώσεων των συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων με τον Ν1577/85 περί Γ.Ο.Κ. στην παράγραφο 8 του άρθρου 22.
Η συγκεκριμένη παράγραφος τροποποιείται στη συνέχεια με τον Ν2831 του 2000 και πλέον προβλέπεται η έγκριση προεδρικού διατάγματος για την σύσταση Μητρώου Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων.
Το Φεβρουάριο του 2004 το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. αποστέλλει σε όλους τους φορείς ένα σχέδιο προεδρικού διατάγματος για το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων, αλλά δυστυχώς αμέσως μετά τις εκλογές του 2004 το θέμα πάγωσε.
Το 2006 συστάθηκε μια Επιτροπή, η οποία μάλιστα έπρεπε μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου έτους να έχει ολοκλήρωσε τα αποτελέσματα της, αλλά δεν έχει ως τώρα αποτελέσματα, έχει συνεδριάσει μόνο μία φορά χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα, ενώ από το καλοκαίρι του 2006 το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος κινεί την διαδικασία για το θέμα, αποστέλλει τις απόψεις του προς το Υπουργείο, το καλεί να προχωρήσει στην έκδοση του προεδρικού διατάγματος και ταυτόχρονα πραγματοποιείται και μία ημερίδα με θέμα το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων, όπου εκφράζονται πολλές και ενδιαφέρουσες απόψεις, οι οποίες έχουν κωδικοποιηθεί από την μόνιμη Επιτροπή του Τ.Ε.Ε. των ιδιωτικών έργων και την μόνιμη Επιτροπή οικοδομικής δραστηριότητας.
Απ' όλα αυτά γίνεται εύκολα αντιληπτό πως εάν το Τεχνικό Επιμελητήριο δεν πιέσει με ιδιαίτερη αποφασιστικότητα την πολιτεία και το Υπουργείο Χωροταξίας και δημοσίων έργων, δεν φαίνεται να υπάρχει πολιτική βούληση για την έκδοση του συγκεκριμένου προεδρικού διατάγματος που προβλέπεται στον νόμο του 2000 και θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό.
Ποιο είναι όμως το σημερινό καθεστώς στην παραγωγή ιδιωτικών έργων; Από τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε προκύπτει ότι περίπου το 75% το σύνολο των εκδιδομένων οικοδομικών αδειών είναι μικρού και μεσαίου μεγέθους και σχεδόν εξολοκλήρου όλα αυτά τα έργα κατασκευάζονται από τον κύριο του έργου με αυτεπιστασία.
Δηλαδή, ο κύριος του έργου παίρνει την θέση του γενικού εργολάβου και αναθέτει τις επιμέρους εργασίες είτε σε υπεργολάβους είτε σε μεμονωμένους τεχνίτες. Αυτό το είδος του έργου καλείται ουσιαστικά να επιβλέψει ο επιβλέπων μηχανικός.
Σε αυτή την διαδικασία όμως κανείς από όλους τους προαναφερθέντες, πλην του επιβλέποντος μηχανικού, δεν διαθέτει καμία πιστοποίηση, ούτε την γνώση και την δυνατότητα για να εκτελέσει την εργασία την οποία αναλαμβάνει.
Αντίστοιχη κατάσταση παρουσιάζεται και σε ένα μικρό ποσοστό μεγάλων ιδιωτικών έργων που κατασκευάζονται από γενικό εργολάβο, καθώς τόσο ο εργολάβος όσο οι υπεργολάβοι που αναλαμβάνουν να κατασκευάσουν το μέρος του έργου ή οι μεμονωμένοι τεχνίτες που χρησιμοποιούνται, δεν διαθέτουν καμία πιστοποίηση.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ότι οποιαδήποτε κακοτεχνίες ή σωρεία κακοτεχνιών και προβλημάτων που παρουσιάζονται σε πολλά ιδιωτικά έργα, σε οποιοδήποτε ιδιωτικό έργο είτε μικρό είτε μεγάλο, ως ευθύνη πλημμελούς επίβλεψης να αποδίδεται στον επιβλέποντα μηχανικό, που είναι το μόνο πιστοποιημένο άτομο σε όλη αυτή την διαδικασία. Ενώ κανονικά ο ρόλος του μηχανικού είναι μόνο η εφαρμογή των εγκεκριμένων μελετών, αλλά στην πράξη εν τέλει απολογείται για τις όποιες κακοτεχνίες υπάρχουν συνολικά στο έργο.
Πολύ σημαντική παράμετρος στην παραγωγή των ιδιωτικών έργων είναι επίσης και τα χρησιμοποιούμενα υλικά, τα οποία πλην του ονόματός τους με κάποιες εξαιρέσεις είναι αγνώστων λοιπών στοιχείων.
Άρα λοιπόν, συνοπτικά βλέπουμε ότι οποιεσδήποτε κακοτεχνίες, οποιαδήποτε προβλήματα στην ποιότητα, στα υλικά με άγνωστες επιπτώσεις για τον χρήστη ή τους χρήστες και το περιβάλλον, δημιουργούν τεράστια προβλήματα στα ιδιωτικά έργα και το μόνο τελικά άτομο που μπορεί να έχει ευθύνη για όλα αυτά να είναι ο επιβλέπον μηχανικός, κάτι το οποίο είναι εντελώς λάθος.
Θα πρέπει, λοιπόν, με το προεδρικό διάταγμα να καθοριστούν και να εξειδικευτούν οι αρμοδιότητες, οι υποχρεώσεις, οι ευθύνες όλων των παραγόντων οι οποίοι συμμετέχουν καθ' οποιοδήποτε τρόπο στην παραγωγή των ιδιωτικών οικοδομικών έργων και αυτοί είναι ο κύριος του έργου, ο μελετητής μηχανικός, ο επιβλέπων μηχανικός, ο γενικός εργολάβος, ο κατ’ είδος εργασίας υπεργολάβος, ο τεχνίτης, αλλά ταυτόχρονα και οι παραγωγοί δομικών υλικών, οι προμηθευτές δομικών υλικών και κατά περίπτωση αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες και τα στελέχη τους.
Επίσης, θα πρέπει να οριστούν κατά περίπτωση και τα κριτήρια, οι προϋποθέσεις και οι διαδικασίες βάσει των οποίων οι εργολάβοι, οι υπεργολάβοι, οι παραγωγοί και οι προμηθευτές θα εντάσσονται σε αντίστοιχο μητρώο μέσα από το οποίο θα πιστοποιείται η πληρότητα, η ποιότητα και αξιοπιστία των παρεχόμενων υπηρεσιών αλλά και των υλικών και να καθοριστεί ο τρόπος επιμερισμό των ευθυνών όλων των παραπάνω προσώπων, το είδος των κυρώσεων και τα κριτήρια.
Επομένως, είναι απαραίτητο με το προεδρικό διάταγμα που θα πρέπει να εκδοθεί άμεσα να υπάρξει επαναπροσδιορισμός της πυραμίδας των συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων, αλλά και ταυτόχρονα να υπάρξουν διακριτοί και πιστοποιημένοι ρόλοι και ευθύνες ανάμεσα στους παραπάνω συντελεστές της πυραμίδας.
Στο σχέδιο προεδρικού διατάγματος που έχει κατατεθεί αυτή τη στιγμή, θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε ορισμένα προβλήματα.
Ένα πρόβλημα είναι ο αποκλεισμός από το ΜΗ.Κ.Ι.Ε. των μελετητών δημοσίων έργων, που ως επί το πλείστον είναι μηχανικοί ΑΕΙ.
Στο μητρώο κατασκευαστών θα πρέπει να είναι δυνατή η εγγραφή για όλους τους μηχανικούς του Τεχνικού Επιμελητηρίου, οι οποίοι από τον τίτλο τους προφανώς και διαθέτουν την δυνατότητα και την ικανότητα να μελετούν, να επιβλέπουν και να κατασκευάζουν έργα.
Επίσης, μια άλλη παράμετρος είναι ότι το σχέδιο του προεδρικού διατάγματος θέτει μόνο οικονομικά και ποσοτικά κριτήρια, όπως τα τετραγωνικά μέτρα για την εγγραφή στο μητρώο, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν και ως στοιχεία αποκλεισμού κυρίως για τους νεότερους μηχανικούς και από μόνα τους δεν διασφαλίζουν την ποιότητα των έργων.
Αναλυτική και πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση των κριτηρίων πιστοποίησης για την εγγραφή στο μητρώο έχει κατατεθεί από το Τ.Ε.Ε. κεντρικής Μακεδονίας η οποία θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη.
Σχετικά με τις πιστοποιήσεις των συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων, σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο δυναμικό η πιστοποίηση για όλες τις βαθμίδες θα πρέπει να γίνεται από το Τεχνικό Επιμελητήριο. Η σχετική πρόταση που ήδη το ΤΕΕ επεξεργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση, προτείνει το Τεχνικό Επιμελητήριο να είναι ο φορέας πιστοποίησης όλων των τεχνικών επαγγελμάτων, με διαβαθμίσεις, βέβαια, ανάλογα με την κατάταξη και την βαθμίδα.
Για τα υλικά η πιστοποίηση θα πρέπει να αποτελεί υποχρέωση και αρμοδιότητα του κράτους και σε καμία περίπτωση να μην βαρύνει τον επιβλέποντα μηχανικό.
Προφανώς βέβαια το Τ.Ε.Ε. σε συνεργασία με τον ΕΛΟΤ θα προχωρήσει και σε διαδικασίες πιστοποίησης των υλικών, αλλά όσον αφορά την ευθύνη σε περίπτωση που κάποιο υλικό δεν είναι αυτό το οποίο θα πρέπει με βάση τις προδιαγραφές, δεν είναι δυνατόν και σε αυτή την περίπτωση ο επιβλέπον μηχανικός να έχει την ευθύνη, θα πρέπει να είναι υπεύθυνο το κράτος για να εξετάζει αυτή την διαδικασία.
Πολύ βασικό στοιχείο στην θέσπιση του Μητρώου Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων και είναι και ένα σημείο διαφωνίας με άλλους παράγοντες, όχι μηχανικούς, είναι ο διαχωρισμός ανάμεσα στην εμπορική δραστηριότητα και την κατασκευαστική δραστηριότητα.
Η κατασκευαστική δραστηριότητα αφορά μόνο τους μηχανικούς, είναι άλλο πράγμα να είσαι κατασκευαστής και άλλο πράγμα έμπορος, να πουλάς διαμερίσματα. Σε κάθε περίπτωση για το κατασκευαστικό κομμάτι υπεύθυνος θα πρέπει να είναι μόνο ο αρμόδιος, που δεν είναι άλλος από τον μηχανικό και αυτό θα πρέπει να το διασφαλίσει το Μητρώο Κατασκευαστών Ιδιωτικών Έργων.
Ο διαχωρισμός της επιχειρηματικής από την επιστημονική και τεχνική ιδιότητα θα οδηγήσει σε αποσαφήνιση των ρόλων και τελικά σε υγιέστερο σύστημα παραγωγής.
Βέβαια το μητρώο κατασκευής ιδιωτικών έργων και τα ιδιωτικά έργα δεν είναι μόνο τα οικοδομικά και γι' αυτό θα πρέπει να θεσπιστούν και να προβλεφθούν όλες οι κατηγορίες των ιδιωτικών έργων, εκτός από τα οικοδομικά και τα ηλεκτρομηχανολογικά και τα έργα επισκευής φέροντος οργανισμού κτιρίων και τα λιμενικά έργα, τα έργα οδοποιίας, τα συγκοινωνιακά και τα ενεργειακά έργα.
Επιγραμματικά κάποιες προϋποθέσεις για τη δημιουργία των μητρώων κατασκευαστών, θα πρέπει να είναι:
Δημιουργία Επιτροπής πιστοποίησης δεξιοτήτων προσώπων σύμφωνα με το πρότυπο ISO1704 από το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας.
Δημιουργία σε συνεργασία με τους ήδη υπάρχοντες φορείς το ΙΕΚΕΜ και το ΙΟΚ σεμιναρίων εκπαίδευσης και κατάρτισης.
Συνεργασία, όπως είπα προηγουμένως, του Τεχνικού Επιμελητηρίου με τον αντίστοιχο φορέα τον ΕΛΟΤ για την πιστοποίηση των υλών και των υλικών.
Ταυτόχρονα οι προϋποθέσεις για τη λειτουργία των μητρώων θα είναι:
Δημιουργία ειδικών συμβάσεων αναλόγως της κατηγορίας μητρώου και της ειδικότητας, οι οποίες θα συνάπτονται ανάμεσα στον εγγεγραμμένο του ΜΗ.Κ.Ι.Ε. και τον κύριο του έργου για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας.
Θέσπιση εγγύησης καλής εκτέλεσης του έργου για κάθε εγγεγραμμένο στα μητρώα μέσω εγγυητικών, αντί της θέσπισης οικονομικών ορίων εγγραφής.
Θέσπιση ανώτατου ορίου όγκου κτιρίου για την κατασκευή έργων με αυτεπιστασία, εκτός, βέβαια, από κάποιες ειδικές περιπτώσεις.
Ενημέρωση των αρμόδιων φορέων του Ι.Κ.Α. και της ΣΔΟΕ με τα στοιχεία των μητρώων για την υποχρεωτική χρήση μόνο εγγεγραμμένων σε αυτά για την παραγωγή των έργων ή και μεμονωμένων εργασιών.
Οι προϋποθέσεις εγγραφής στα μητρώα, στα μητρώα συντελεστών παραγωγής ιδιωτικών έργων θα εγγράφονται φυσικά ή νομικά πρόσωπα που θα διαθέτουν πιστοποίηση της ικανότητάς τους από τον αρμόδιο φορέα να αναλαμβάνουν ή με οποιοδήποτε τρόπο να συμμετέχουν στην κατασκευή έργων εν όλο ή εν μέρει.
Οι εγγεγραμμένοι θα ταξινομούνται σε κατηγορίες αναλόγως του σχήματος που δηλώνεται.
Πρώτον, εργολάβος, ο οποίος θα διαθέτει πιστοποιημένα τις γνώσεις, την εμπειρία και τα λοιπά, απαραίτητα στοιχεία για την οργάνωση της κατασκευής του συνόλου του έργου.
Ο υπεργολάβος που θα διαθέτει πιστοποιημένα τις γνώσεις, την εμπειρία και τα λοιπά απαραίτητα στοιχεία για την κατασκευή τμήματος του έργου.
Ο τεχνίτης αντίστοιχα θα διαθέτει πιστοποιημένα τις γνώσεις και την εμπειρία για την εκτέλεση συγκεκριμένης εργασίας ή εργασιών του έργου.
Αντίστοιχα, μητρώο για τον παραγωγό υλών υλικών κατασκευής και διανομέα υλών υλικών κατασκευής.
Όλες οι παραπάνω γενικές κατηγορίες θα διαθέτουν υποκατηγορίες αναλόγως της εμπειρίας και της γνώσης του αντικείμενου και άλλων στοιχείων των εγγεγραμμένων στα μητρώα και για την αλλαγή αυτής θα γίνεται με την υποβολή των απαραίτητων από την αρμόδια Επιτροπή στοιχείων.
Σε κάθε περίπτωση, η εγγραφή στα μητρώα κατασκευαστών θα είναι δυνατή για όλους τους μηχανικούς του Τ.Ε.Ε., οι οποίοι διαθέτουν την ικανότητα από τον τίτλο τους και μόνο να μελετούν, να επιβλέπουν και να κατασκευάζουν τα έργα.
Τέλος, κάποια προτεινόμενα μέτρα για την διασφάλιση του ελέγχου ποιότητας και της ασφάλειας των ιδιωτικών έργων. Προτείνεται η ενοποίηση ελεγκτικών μηχανισμών έργων του κράτους και η δημιουργία επιθεώρησης ιδιωτικών έργων με ταυτόχρονη καθιέρωση του θεσμού των ορκωτών ελεγκτών μηχανικών, η καθιέρωση αδιάβλητου δειγματοληπτικού συστήματος ελέγχου των κατασκευών σεβαστού από όλους τους εμπλεκόμενους για την ανύψωση του κύρους των μηχανικών και την πάταξη της διαφθοράς και εφαρμογή νομοθετικών μέτρων για την βελτίωση των κατασκευών, όπως το ‘πράσινο κουτί’ στις οικοδομές ταυτόχρονα προώθηση κανόνων πιστοποίησης ποιότητας υλικών και κατασκευαστών.
ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΑΖΙ
Ύστερα από εννέα μήνες χωρίς ανάρτηση στο blog ήρθε επιτέλους η ώρα να τα ξαναπούμε. Σε αυτούς τους εννέα μήνες μεσολάβησαν πολλά ορισμένα από αυτά θα έπρεπε να σχολιαστούν και ορισμένα όχι. Από τις 30 Μαίου που έγινε η τελευταία δημοσίευση έμειναν ασχολίαστα πολλά πολιτικά γεγονότα όπως το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, η ανατροπή στις δημοσκοπήσεις, η απομυθοποίηση του Τσίπρα και του Συνασπισμού, οι ταραχές του Δεκεμβρίου στο κέντρο της Αθήνας και άλλα…
Επίσης δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να σχολιάσω τους Ολυμπιακούς αγώνες και το Euro τον πρόωρο αποκλεισμό από το champions league και την ομάδα που ακόμα χτίζει στο μπάσκετ ο Παναγιώτης Γιαννάκης με τη συμβολή των αδερφών Αγγελόπουλου. Και βέβαια τις συναυλίες του Bruce Springsteen στο Παρίσι και της Madonna στην Αθήνα καθώς και πολλά θέματα του Τεχνικού Επιμελητηρίου και των Μηχανικών.
Σημασία έχει πως από εδώ και στο εξής θα υπάρχουν τακτικές δημοσιέυσεις στο blog. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως το προσεχές διάστημα αναμένεται καυτό σε πολιτικό επίπεδο και όχι μόνο….
Επίσης δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να σχολιάσω τους Ολυμπιακούς αγώνες και το Euro τον πρόωρο αποκλεισμό από το champions league και την ομάδα που ακόμα χτίζει στο μπάσκετ ο Παναγιώτης Γιαννάκης με τη συμβολή των αδερφών Αγγελόπουλου. Και βέβαια τις συναυλίες του Bruce Springsteen στο Παρίσι και της Madonna στην Αθήνα καθώς και πολλά θέματα του Τεχνικού Επιμελητηρίου και των Μηχανικών.
Σημασία έχει πως από εδώ και στο εξής θα υπάρχουν τακτικές δημοσιέυσεις στο blog. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως το προσεχές διάστημα αναμένεται καυτό σε πολιτικό επίπεδο και όχι μόνο….
Παρασκευή, Μαΐου 30, 2008
Οι 10 Μικροί Μύθοι για το Εθνικό Χωροταξικό.
- Μύθος πρώτος: «Πρόκειται για μια μεγάλη μεταρρύθμιση». Δυστυχώς το εθνικό χωροταξικό δεν διορθώνει τα κακώς κείμενα, διαιωνίζει όσα υπάρχουν και νομιμοποιεί αυθαιρεσίες.
- Μύθος δεύτερος: «Για πρώτη φορά στην Ελλάδα θα μπει τάξη». Η κυβέρνηση της ΝΔ το 2004 παρέλαβε πρώτον, νόμο ο οποίος τον υποχρέωνε να προωθήσει εθνικό χωροταξικό. Δεύτερον, 12 έτοιμα περιφερειακά χωροταξικά. Και τρίτον, έτοιμο σχέδιο εθνικής χωροταξικής οργάνωσης. Δυστυχώς η ΝΔ επί 3,5 χρόνια δεν έκανε απολύτως τίποτα.
- Μύθος τρίτος: «Η συγκεκριμένη πρόταση προέκυψε μετά από εκτενή διάλογο». Ο διάλογος στο ΕΣΧΣΑΑ εξελίχθηκε σε παρωδία. Το κείμενο που θα έρθει στη Βουλή έχει απορριφθεί από όλες τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, από τους περισσότερους φορείς που συμμετέχουν στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας, όπως για παράδειγμα: Τεχνικό Επιμελητήριο, Σύλλογο Αρχιτεκτόνων, Σύλλογο Πολεοδόμων.
- Μύθος τέταρτος: «Το Εθνικό Χωροταξικό φέρνει μια νέα διοικητική μεταρρύθμιση». Στο νομοσχέδιο γίνονται μόνο λεκτικές αναφορές και παραπέμπει τα πάντα στο μέλλον..
- Μύθος πέμπτος: «ο καθένας θα ξέρει τι να κάνει, που να το κάνει». Πρόκειται για τη μεγαλύτερη απάτη καθώς το Εθνικό Χωροταξικό είναι στρατηγικό πλαίσιο ανάπτυξης της χώρας. Άρα δεν θα μπορούσε αντικειμενικά να εξειδικεύεται σε επιμέρους ζητήματα.
- Μύθος έκτος: «Προωθούνται εντάξεις εξπρές στα σχέδια πόλης». Αυτή τη στιγμή περίπου 350 Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια και ΣΧΟΟΑΠ (Σχέδια Χωρικής Οργάνωσης Ανοιχτών Πόλεων), είναι σε εξέλιξη. Εάν αυτή τη στιγμή αλλάξουν οι προδιαγραφές εκπόνησής τους, αντί για ένα ή δύο χρόνια στα οποία θα είχαν ολοκληρωθεί, θα μιλάμε για 5ετία.
- Μύθος έβδομος: «θα υπάρξουν αλλαγές για την εκτός σχεδίου δόμηση και για την αυθαίρετη δόμηση». Δεν λύνεται το πρόβλημα της εκτός σχεδίου δόμησης και δεν καταπολεμάται αποτελεσματικά η αυθαίρετη δόμηση.
- Μύθος όγδοος: «Ακολουθείται ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης». Δεν ανατρέπεται το παλιό μοντέλο Αθήνα – Θεσσαλονίκη που οδηγεί σε υπερσυγκεντρωτισμό και κάποια κέντρα στην περιφέρεια. Αυτό δεν συνιστά σε καμία περίπτωση περιφερειακή ανάπτυξη.
- Μύθος ένατος: το συγκεκριμένο Εθνικό Χωροταξικό χρησιμοποιείται ως θεσμική ομπρέλα για να προωθηθεί ουσιαστικά το Ειδικό Χωροταξικό Τουρισμού που οδηγεί σε «φιλετοποίηση» και οικονομική εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της χώρας.
- Μύθος δέκατος: «το Εθνικό Χωροταξικό συμβαδίζει απολύτως με τις αρχές της περιβαλλοντικής προστασίας». Με έγγραφό της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητά από το αρμόδιο Υπουργείο να τεκμηριώσει γιατί το συγκεκριμένο κείμενο δεν συνοδεύεται από στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων με δεδομένο, ότι υπάρχει Κοινοτική Οδηγία, η οποία επιβάλει σε όλα τα μεγάλης σημασίας σχέδια παρέμβασης στο χώρο να συνοδεύονται από την αντίστοιχη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Πέμπτη, Μαΐου 08, 2008
ΕΘΝΙΚΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ
Ο χωροταξικός σχεδιασμός μιας χώρας και οι επιλογές που περιλαμβάνονται σε αυτόν αποτελούν πρωτεύουσα πολιτική επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα, αφού ρυθμίζει τον εθνικό χώρο, συντονίζει τις χωρικές επιπτώσεις όλων των επιμέρους πολιτικών (π.χ. αγροτικής, έργων υποδομής, αναπτυξιακών κινήτρων, ενέργειας, προστασίας οικοσυστημάτων κ.ά.) και παρέχει κατευθύνσεις για την άσκηση πολεοδομικής πολιτικής. Ένα Χωροταξικό Σχέδιο αποτελεί το μοναδικό στήριγμα μιας ολοκληρωμένης και μακροπρόθεσμης εθνικής αναπτυξιακής πολιτικής και μοναδικό εργαλείο συντονισμού των Τομεακών Πολιτικών. Ουσιαστικά, το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο αποτελεί το Σύνταγμα χωρικής οργάνωσης της Ελλάδας και δίνει τις βασικές κατευθύνσεις για μεσο-μακροπρόθεσμες δράσεις σε όλες τις Τομεακές Πολιτικές που έχουν χωρική διάσταση, με χρονικό ορίζοντα εφαρμογής τη 15ετία.
Η απουσία μέχρι σήμερα Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου, δηλαδή η απουσία καταγραφής ανάλυσης, αξιολόγησης και ρύθμισης των βασικών προβλημάτων και δυνατοτήτων οργάνωσης του ελληνικού χώρου, ήταν ένας από τους βασικότερους παράγοντες που οδήγησαν:
α. στην απουσία ενός ενιαίου χωρικού πλαισίου στρατηγικού και μακροχρόνιου χαρακτήρα για τη δομική οργάνωση του χώρου.
β. στην εγκατάλειψη της υπαίθρου και την υπερδιόγκωση της Αθήνας (και δευτερευόντως της Θεσσαλονίκης) σε βάρος του υπόλοιπου εθνικού χώρου.
γ. στην εκτεταμένη διάχυση αστικών κτισμάτων και δραστηριοτήτων, εκτός Σχεδίων Πόλης και σε βάρος αγροτικών εκτάσεων υψηλής παραγωγικότητας.
δ. στον ανεπαρκή συντονισμό των διαφορετικών κατηγοριών μεταφορικών υποδομών (αυτοκινητόδρομοι, σιδηρόδρομος, αεροδρόμια, λιμάνια).
ε. στην ανυπαρξία κανόνων για χωροθέτηση επενδυτικών – παραγωγικών δραστηριοτήτων.
στ. στην απουσία χωρικών κατευθύνσεων προς τις εκάστοτε αρμόδιες πολιτικές ηγεσίες (Κεντρική Κυβέρνηση, Περιφέρειες, Αυτοδιοίκηση) σχετικά με τη λήψη μέτρων για προστασία και αναβάθμιση του Δασικού πλούτου και του Υδάτινου δυναμικού της χώρας.
ζ. στην υποβάθμιση σημαντικών φυσικών και πολιτιστικών πόρων.
η. στην άνιση (και κοινωνικά άδικη) πρόσβαση στα δίκτυα μεταφορών και επικοινωνιών.
θ. στην υπονόμευση της ανταγωνιστικότητας και της χωρικής συνοχής της χώρας.
Ενώ στα ζητήματα του Πολεοδομικού Σχεδιασμού, η χώρα έχει (έστω και συνήθως αρνητικές) εμπειρίες για πολλά χρόνια, αντίθετα στα ζητήματα του Χωροταξικού Σχεδιασμού η εμπειρία είναι σαφώς μικρότερη. Οι πρώτες προσπάθειες στην Ελλάδα ξεκίνησαν με το ν.360/1976. Ουσιαστικά, όμως, ενεργοποιήθηκαν μόνο μετά την ψήφιση του ν. 2742/1999. Άλλωστε, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τομή στα ζητήματα ρύθμισης του ευρωπαϊκού χώρου αποτελεί το Σχέδιο Ανάπτυξης του Κοινοτικού Χώρου του 1999, γεγονός που οδήγησε σε νέες χωρικές προσεγγίσεις και αναθεωρήσεις νομοθεσιών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ – ΣΗΜΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ
I. Ο διάλογος στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού & Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΣΧΣΑΑ) εξελίχθηκε σε παρωδία. Η πρόταση που προωθείται υπερψηφίστηκε μόνο από τους πέντε (5) σε σύνολο 16 φορέων που συμμετέχουν στο Όργανο. Σημειώνεται ότι σοβαρότατες επιφυλάξεις έχουν εκφράσει τόσο ο Υπεύθυνος Μελετητής (που του ανατέθηκε η σχετική προετοιμασία από το ΥΠΕΧΩΔΕ), όσο και αρμόδιοι πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες από Υπουργεία που σχετίζονται με το χώρο (Ανάπτυξης, Γεωργίας, Τουρισμού, Οικονομίας, κ.ά.)
II. Με ανακοίνωσή τους οι 10 μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας (ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΑΙΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ΚΑΛΛΙΣΤΩ, ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, ΜΟm- ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΦΩΚΙΑΣ, GREENPEACE, WWF HELLAS) ζητούν την απόσυρση του Σχεδίου και το ξεκίνημα νέας διαδικασίας για τους ακόλουθους λόγους:
- Το σχέδιο υπόσχεται διαιώνιση προβλημάτων, νομιμοποίηση αυθαιρεσιών και όχι λύσεις
- Περιλαμβάνει αναφορές για σειρά κατασκευαστικών έργων, χωρίς ένταξη σε ένα ενιαίο όραμα, αντί να χαράζει τις κατευθύνσεις μιας οικολογικά βιώσιμης ανάπτυξης
- Αντί για συγκεκριμένες κατευθύνσεις προστασίας του περιβάλλοντος, απλώς παραθέτει καταλόγους με τις συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας έναντι των αντίστοιχων κοινοτικών πολιτικών
- Η διαδικασία «διαβούλευσης» στο ΕΣΧΣΑΑ κατέληξε σε παρωδία
III. Στα θέματα αρμοδιότητας ΥΠΕΧΩΔΕ, το κείμενο είναι εξαιρετικά φειδωλό και καθόλου συγκεκριμένο τόσο στα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης, όσο και στους διατιθέμενους πόρους. Αντίθετα, σε ζητήματα αρμοδιότητας άλλων Υπουργείων ή άλλων φορέων εμφανίζεται ως εξαιρετικά γαλαντόμο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα:
- Δεν αναφέρει απολύτως τίποτα για την ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου (αρμοδιότητα ΥΠΕΧΩΔΕ).
- Προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής Αστικών Διοδίων σε μεγάλες πόλεις (αρμοδιότητα Υπουργείου Μεταφορών).
IV. Δεν περιλαμβάνει το Σχέδιο, ούτε στο κείμενο ούτε στους Χάρτες, καμία απολύτως συγκεκριμένη πρόταση για την υλοποίηση νέου «Καποδίστρια» σε επίπεδο Δήμων, Νομαρχιών και Περιφερειών, παρά μόνο τη γενικόλογη διατύπωση να έχει υπάρξει μείωση του αριθμού τους εντός της επόμενης 4ετίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο άρθρο 11 – Διοικητική Ανασυγκρότηση (σελ.69-70) η μόνη σχετική διατύπωση είναι η εξής: «είναι αναγκαία η μείωση του αριθμού Περιφερειών, Νομαρχιών και Δήμων... εντός 4ετίας... με ευθύνη του αρμόδιου Υπουργείου, ύστερα από ειδική μελέτη». Δηλ., ουσιαστικά αυτονόητο ευχολόγιο και μόνο. Πολύ περισσότερο που δεν προβλέπεται τίποτα για το βασικό ζήτημα που τίθεται κάθε φορά από την Αυτοδιοίκηση Α? και Β? βαθμού και που αφορά στην ουσιαστική χρηματοδότηση των δράσεών της από τον κρατικό προϋπολογισμό.
V. Προβλέπεται η κατασκευή και λειτουργία μέσα σε μια 5ετία Δικτύων Αποχέτευσης και Βιολογικών Καθαρισμών σε όλους τους οικισμούς της χώρας άνω των 2.000 κατοίκων. Πουθενά, όμως, δεν αναφέρονται διαθέσιμοι πόροι, σχέδιο υλοποίησης, χρονοδιάγραμμα, κ.ά. Εξάλλου πρόσφατα η χώρα καταδικάστηκε για την ανυπαρξία βιολογικών καθαρισμών, ή την κακή λειτουργία τους ακόμη και σε πόλεις που λειτουργούν εδώ και χρόνια (Τρίπολη, Κατερίνη, κ.ά.).
VI. Σε δύο από τα σημαντικότερα θέματα του περιβάλλοντος, τη διαχείριση του υδάτινου πλούτου και τη μείωση της σπατάλης ενέργειας από τα κτίρια, Οδηγίες για τις οποίες η Ελλάδα καταδικάστηκε πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θέματα αρμοδιότητας του ΥΠΕΧΩΔΕ, δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόβλεψη για χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, στοχοθεσία σε ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες και χρηματοδότηση. Το Σχέδιο αγνοεί την κλιματική αλλαγή, αφού δε δίνει την απαιτούμενη προτεραιότητα στην προστασία και διαχείριση των δασικών και υδάτινων οικοσυστημάτων. Η λειψυδρία αντιμετωπίζεται με εξωφρενική ελαφρότητα και με απουσία οποιουδήποτε σχεδιασμού σύγχρονης αρδευτικής πολιτικής με σοβαρά εγγειοβελτιωτικά έργα μικρής και μεγάλης κλίμακας. Εμφανίζει πλήρη απουσία προβλέψεων για κανόνες βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής στα κτίρια.
VII. Η Κυβέρνηση της ΝΔ αρέσκεται για τα θέματα χωροταξίας να επαναλαμβάνει ένα μεγάλο ψέμα, ότι δηλαδή, είναι ο μεγάλος μεταρρυθμιστής του χώρου, αφού «Για πρώτη φορά στην Ελλάδα...». Υπενθυμίζουμε ότι:
- Το θεσμικό πλαίσιο πάνω στο οποίο στηρίζεται τώρα ο κ. Σουφλιάς για να προωθήσει το Εθνικό Χωροταξικό υιοθετήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (ν.2742/1999).
- Μετά τη ψήφιση του συγκεκριμένου Νόμου ανατέθηκαν, εκπονήθηκαν και θεσμοθετήθηκαν με Υ.Α. δώδεκα (12) Περιφερειακά Χωροταξικά Σχέδια (για όλες τις Περιφέρειες της χώρας πλην Αττικής), καθώς και ένα Ειδικό Χωροταξικό για τα Σωφρονιστικά Καταστήματα.
- Στο τέλος του 2003 υπήρχε έτοιμο Σχέδιο Εθνικού Χωροταξικού που είχε ήδη συζητηθεί στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας και απέμενε μόνο η ψήφισή του στη Βουλή.
VIII. Επιβεβαιώνεται η αρχική καταγγελία του ΠΑΣΟΚ ότι το συγκεκριμένο Εθνικό Χωροταξικό χρησιμοποιείται ως θεσμική ομπρέλα για να προωθηθεί ουσιαστικά το Ειδικό Χωροταξικό Τουρισμού, το οποίο έχει και το μεγάλο ενδιαφέρον για πολλούς φανερούς και μη, οικονομικούς παράγοντες και το οποίο θεωρείται ως απαράδεκτο από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, των οικολογικών οργανώσεων και του πολιτικού κόσμου. Προεγκρίνει βασικούς άξονες του Ειδικού Χωροταξικού για τον Τουρισμό που οδηγεί σε πλήρη παράδοση των καλύτερων περιοχών της χώρας σε μεγάλα κατασκευαστικά συμφέροντα.
IX. Βασική παράμετρος αξιολόγησης ενός εθνικού χωροταξικού σχεδίου αποτελούν οι κατευθύνσεις Περιφερειακής ανάπτυξης που δίνονται μέσα από αυτό για τις Περιφέρειες της χώρας στους τομείς των υποδομών, των λειτουργιών των Αστικών Κέντρων, της ανάπτυξης του αγροτικού τομέα και της λειτουργίας συστήματος προώθησης παραγωγικών και καινοτομικών πρωτοβουλιών. Με δεδομένο ότι απαιτείται (και νομοθετικά) η επικαιροποίηση των Περιφερειακών Χωροταξικών Πλαισίων που εκπονήθηκαν για τις 12 Περιφέρειες της χώρας (πλην Αττικής) το 2003, αποκτά πρωταρχική πολιτική αναπτυξιακή σπουδαιότητα η περιφερειακή προσέγγιση των βασικών χωροταξικών κατευθύνσεων της χώρας σε όλους τους τομείς. Χαρακτηριστικά σημειώνεται ότι απουσιάζει τόσο ο σαφής προσδιορισμός χωρικών επιπέδων αναφοράς (Περιφερειών), πάνω στα οποία στηρίζεται η αποκέντρωση και η ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη, όσο και οι σαφείς αναπτυξιακές και χωρικές κατευθύνσεις ανά Περιφέρεια με συγκεκριμένα προγραμματικά μεγέθη.
X. Το Εθνικό Χωροταξικό, με την αποσαφήνιση του εθνικού χωρικού προτύπου ανάπτυξης που διαμορφώνει στο χρονικό ορίζοντα εφαρμογής του (15ετία, δηλ. μέχρι το 2023), απαιτεί:
- Καλό συντονισμό με το ΕΣΠΑ 2007-2013, το οποίο όμως σημειώνεται ότι έχει χρονική διάρκεια εφαρμογής τη μισή από αυτήν του Χωροταξικού, το οποίο είναι σαφώς πιο μακροπρόθεσμο. Ουσιαστικά, το Εθνικό Χωροταξικό θα έπρεπε να είναι πολύ πιο προωθημένο από το ΕΣΠΑ, κάτι το οποίο απουσιάζει κραυγαλέα.
- Σαφή συγκεκριμενοποίηση μέτρων εφαρμογής, μετρήσιμων στόχων και χρονοδιαγραμμάτων εφαρμογής που θα υλοποιήσουν τις όποιες χωρικές αναπτυξιακές κατευθύνσεις.
- Κάλυψη των κενών πολιτικής στα πεδία (ιδιαίτερα της αειφόρου ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος) όπου έχουν διαπιστωθεί σημαντικά ελλείμματα.
XI. Καθοριστικό στοιχείο διαφοροποίησης ενός Χωροταξικού Σχεδίου από ένα Αναπτυξιακό Σχέδιο είναι ότι το Χωροταξικό προτάσσει την χωρική συνοχή και την επάρκεια των φυσικών πόρων ως βασικών προϋποθέσεων για τις όποιες αναπτυξιακές επιλογές, ενώ ένα Αναπτυξιακό Σχέδιο (όπως το ΕΣΠΑ) προτάσσει κυρίως την έννοια της ανταγωνιστικότητας. Το προτεινόμενο Σχέδιο προωθεί σχεδόν αποκλειστικά το δεύτερο. Επιπλέον, αγνοείται ουσιαστικά σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης του χώρου η έννοια της ποιότητας που ως συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας θα πρέπει να διαπερνά όλες τις επιμέρους δράσεις από τις Υποδομές μέχρι τον Τουρισμό. Σε ένα Χωροταξικό Πλαίσιο πρέπει να είναι απολύτως σαφής η έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς και η ανάγκη στάθμισης των τριών βασικών παραμέτρων της (προστασία και αναβάθμιση περιβάλλοντος, οικονομική ανάπτυξη και μεγέθυνση, κοινωνική συνοχή) για την αποφυγή μονοδιάστατων προσεγγίσεων.
XII. Δεν προβλέπεται κανένα χρονοδιάγραμμα για την ενεργοποίηση ήδη θεσμοθετημένων (με το ν.2742/1999) χωροταξικών εργαλείων εφαρμογής, όπως: i) οι Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων (ΠΟΑΔΠ), ii) οι Περιοχές Ειδικών Χωρικών Παρεμβάσεων (ΠΕΧΠ) που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών όπως οι πυρκαγιές και iii) τα Σχέδια Ολοκληρωμένων Αστικών Παρεμβάσεων (ΣΟΑΠ) για περιοχές υπό αστικοποίηση με ειδικά προβλήματα. Βασικές προϋποθέσεις ενεργοποίησής τους αποτελούν:
- η έκδοση των προβλεπόμενων κανονιστικών πράξεων που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα
- η διαμόρφωση ενός Επιχειρησιακού Σχεδίου – Προγράμματος εκπόνησης σχετικών μελετών
XIII. Το προτεινόμενο μοντέλο ανάπτυξης μας γυρίζει στις κατασκευαστικές λογικές της δεκαετίας του ‘70, είναι αναχρονιστικό και αντίθετο σε κάθε λογική ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης. Αναπαράγει το σημερινό μοντέλο των μεγάλων αστικών κέντρων και ουσιαστικά αγνοεί τη συμπληρωματικότητα που στις σημερινές παγκοσμιοποιημένες συνθήκες είναι απαραίτητο να υλοποιείται μέσα από τη στήριξη Δικτύων (αλληλοσυμπληρούμενων) Πόλεων. Οδηγεί σε αναπτυξιακή οπισθοδρόμηση και περιβαλλοντική υποβάθμιση. Προσαρμόζει τους Άξονες Ανάπτυξης αποκλειστικά και μόνο στους μεγάλους Οδικούς Άξονες. Η έννοια της φέρουσας ικανότητας ενός τόπου, δηλαδή η δυνατότητα ενός τόπου να ανταπεξέλθει σε νέες ανάγκες τροφοδοσίας με νερό, διαχείρισης απορριμμάτων, κ.ά. αγνοείται απολύτως. Οι συνδυασμένες μεταφορές αποτελούν φτωχό συγγενή.
XIV. Ιδιαίτερα ανησυχητικό σημείο αποτελεί η πρόβλεψη για «αναμόρφωση» των προδιαγραφών των ΓΠΣ και των ΣΧΟΟΑΠ, τα οποία αποτελούν τα κύρια σύγχρονα εργαλεία «Τοπικών Χωροταξικών Σχεδίων» με έντονα χαρακτηριστικά τοπικής αειφόρου αναπτυξιακής προσέγγισης. Σήμερα εκπονούνται στη χώρα με βάση το ν.2508/1997, 400 περίπου ΓΠΣ/ΣΧΟΟΑΠ, πολλά από τα οποία έχουν ήδη ολοκληρωθεί, αλλά μόλις 4-5 έχουν εγκριθεί. Προκαλεί κατάπληξη, λοιπόν, ότι η μόνη αναφορά που γίνεται στα Σχέδια αυτά από το Εθνικό Χωροταξικό είναι σε «αρνητική» κατεύθυνση, αφού αντί π.χ. για τη δέσμευση να έχουν προωθηθεί και εγκριθεί εντός 1-2 ετών, ώστε σε τοπικό επίπεδο να υπάρχουν σαφείς φιλοπεριβαλλοντικές αναπτυξιακές κατευθύνσεις, αντίθετα, προβλέπονται «αναμορφώσεις προδιαγραφών» και «αναμορφώσεις σχεδιασμού». Ουσιαστικά, δηλαδή παραπομπή της θεσμοθέτησής τους για την επόμενη 5ετία.
Η απουσία μέχρι σήμερα Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου, δηλαδή η απουσία καταγραφής ανάλυσης, αξιολόγησης και ρύθμισης των βασικών προβλημάτων και δυνατοτήτων οργάνωσης του ελληνικού χώρου, ήταν ένας από τους βασικότερους παράγοντες που οδήγησαν:
α. στην απουσία ενός ενιαίου χωρικού πλαισίου στρατηγικού και μακροχρόνιου χαρακτήρα για τη δομική οργάνωση του χώρου.
β. στην εγκατάλειψη της υπαίθρου και την υπερδιόγκωση της Αθήνας (και δευτερευόντως της Θεσσαλονίκης) σε βάρος του υπόλοιπου εθνικού χώρου.
γ. στην εκτεταμένη διάχυση αστικών κτισμάτων και δραστηριοτήτων, εκτός Σχεδίων Πόλης και σε βάρος αγροτικών εκτάσεων υψηλής παραγωγικότητας.
δ. στον ανεπαρκή συντονισμό των διαφορετικών κατηγοριών μεταφορικών υποδομών (αυτοκινητόδρομοι, σιδηρόδρομος, αεροδρόμια, λιμάνια).
ε. στην ανυπαρξία κανόνων για χωροθέτηση επενδυτικών – παραγωγικών δραστηριοτήτων.
στ. στην απουσία χωρικών κατευθύνσεων προς τις εκάστοτε αρμόδιες πολιτικές ηγεσίες (Κεντρική Κυβέρνηση, Περιφέρειες, Αυτοδιοίκηση) σχετικά με τη λήψη μέτρων για προστασία και αναβάθμιση του Δασικού πλούτου και του Υδάτινου δυναμικού της χώρας.
ζ. στην υποβάθμιση σημαντικών φυσικών και πολιτιστικών πόρων.
η. στην άνιση (και κοινωνικά άδικη) πρόσβαση στα δίκτυα μεταφορών και επικοινωνιών.
θ. στην υπονόμευση της ανταγωνιστικότητας και της χωρικής συνοχής της χώρας.
Ενώ στα ζητήματα του Πολεοδομικού Σχεδιασμού, η χώρα έχει (έστω και συνήθως αρνητικές) εμπειρίες για πολλά χρόνια, αντίθετα στα ζητήματα του Χωροταξικού Σχεδιασμού η εμπειρία είναι σαφώς μικρότερη. Οι πρώτες προσπάθειες στην Ελλάδα ξεκίνησαν με το ν.360/1976. Ουσιαστικά, όμως, ενεργοποιήθηκαν μόνο μετά την ψήφιση του ν. 2742/1999. Άλλωστε, και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τομή στα ζητήματα ρύθμισης του ευρωπαϊκού χώρου αποτελεί το Σχέδιο Ανάπτυξης του Κοινοτικού Χώρου του 1999, γεγονός που οδήγησε σε νέες χωρικές προσεγγίσεις και αναθεωρήσεις νομοθεσιών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ – ΣΗΜΕΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗΣ
I. Ο διάλογος στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού & Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΣΧΣΑΑ) εξελίχθηκε σε παρωδία. Η πρόταση που προωθείται υπερψηφίστηκε μόνο από τους πέντε (5) σε σύνολο 16 φορέων που συμμετέχουν στο Όργανο. Σημειώνεται ότι σοβαρότατες επιφυλάξεις έχουν εκφράσει τόσο ο Υπεύθυνος Μελετητής (που του ανατέθηκε η σχετική προετοιμασία από το ΥΠΕΧΩΔΕ), όσο και αρμόδιοι πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες από Υπουργεία που σχετίζονται με το χώρο (Ανάπτυξης, Γεωργίας, Τουρισμού, Οικονομίας, κ.ά.)
II. Με ανακοίνωσή τους οι 10 μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρας (ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, ΑΡΧΑΙΛΩΝ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ, ΚΑΛΛΙΣΤΩ, ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, ΜΟm- ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΦΩΚΙΑΣ, GREENPEACE, WWF HELLAS) ζητούν την απόσυρση του Σχεδίου και το ξεκίνημα νέας διαδικασίας για τους ακόλουθους λόγους:
- Το σχέδιο υπόσχεται διαιώνιση προβλημάτων, νομιμοποίηση αυθαιρεσιών και όχι λύσεις
- Περιλαμβάνει αναφορές για σειρά κατασκευαστικών έργων, χωρίς ένταξη σε ένα ενιαίο όραμα, αντί να χαράζει τις κατευθύνσεις μιας οικολογικά βιώσιμης ανάπτυξης
- Αντί για συγκεκριμένες κατευθύνσεις προστασίας του περιβάλλοντος, απλώς παραθέτει καταλόγους με τις συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας έναντι των αντίστοιχων κοινοτικών πολιτικών
- Η διαδικασία «διαβούλευσης» στο ΕΣΧΣΑΑ κατέληξε σε παρωδία
III. Στα θέματα αρμοδιότητας ΥΠΕΧΩΔΕ, το κείμενο είναι εξαιρετικά φειδωλό και καθόλου συγκεκριμένο τόσο στα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης, όσο και στους διατιθέμενους πόρους. Αντίθετα, σε ζητήματα αρμοδιότητας άλλων Υπουργείων ή άλλων φορέων εμφανίζεται ως εξαιρετικά γαλαντόμο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα:
- Δεν αναφέρει απολύτως τίποτα για την ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου (αρμοδιότητα ΥΠΕΧΩΔΕ).
- Προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής Αστικών Διοδίων σε μεγάλες πόλεις (αρμοδιότητα Υπουργείου Μεταφορών).
IV. Δεν περιλαμβάνει το Σχέδιο, ούτε στο κείμενο ούτε στους Χάρτες, καμία απολύτως συγκεκριμένη πρόταση για την υλοποίηση νέου «Καποδίστρια» σε επίπεδο Δήμων, Νομαρχιών και Περιφερειών, παρά μόνο τη γενικόλογη διατύπωση να έχει υπάρξει μείωση του αριθμού τους εντός της επόμενης 4ετίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο άρθρο 11 – Διοικητική Ανασυγκρότηση (σελ.69-70) η μόνη σχετική διατύπωση είναι η εξής: «είναι αναγκαία η μείωση του αριθμού Περιφερειών, Νομαρχιών και Δήμων... εντός 4ετίας... με ευθύνη του αρμόδιου Υπουργείου, ύστερα από ειδική μελέτη». Δηλ., ουσιαστικά αυτονόητο ευχολόγιο και μόνο. Πολύ περισσότερο που δεν προβλέπεται τίποτα για το βασικό ζήτημα που τίθεται κάθε φορά από την Αυτοδιοίκηση Α? και Β? βαθμού και που αφορά στην ουσιαστική χρηματοδότηση των δράσεών της από τον κρατικό προϋπολογισμό.
V. Προβλέπεται η κατασκευή και λειτουργία μέσα σε μια 5ετία Δικτύων Αποχέτευσης και Βιολογικών Καθαρισμών σε όλους τους οικισμούς της χώρας άνω των 2.000 κατοίκων. Πουθενά, όμως, δεν αναφέρονται διαθέσιμοι πόροι, σχέδιο υλοποίησης, χρονοδιάγραμμα, κ.ά. Εξάλλου πρόσφατα η χώρα καταδικάστηκε για την ανυπαρξία βιολογικών καθαρισμών, ή την κακή λειτουργία τους ακόμη και σε πόλεις που λειτουργούν εδώ και χρόνια (Τρίπολη, Κατερίνη, κ.ά.).
VI. Σε δύο από τα σημαντικότερα θέματα του περιβάλλοντος, τη διαχείριση του υδάτινου πλούτου και τη μείωση της σπατάλης ενέργειας από τα κτίρια, Οδηγίες για τις οποίες η Ελλάδα καταδικάστηκε πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θέματα αρμοδιότητας του ΥΠΕΧΩΔΕ, δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόβλεψη για χρονοδιάγραμμα υλοποίησης, στοχοθεσία σε ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες και χρηματοδότηση. Το Σχέδιο αγνοεί την κλιματική αλλαγή, αφού δε δίνει την απαιτούμενη προτεραιότητα στην προστασία και διαχείριση των δασικών και υδάτινων οικοσυστημάτων. Η λειψυδρία αντιμετωπίζεται με εξωφρενική ελαφρότητα και με απουσία οποιουδήποτε σχεδιασμού σύγχρονης αρδευτικής πολιτικής με σοβαρά εγγειοβελτιωτικά έργα μικρής και μεγάλης κλίμακας. Εμφανίζει πλήρη απουσία προβλέψεων για κανόνες βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής στα κτίρια.
VII. Η Κυβέρνηση της ΝΔ αρέσκεται για τα θέματα χωροταξίας να επαναλαμβάνει ένα μεγάλο ψέμα, ότι δηλαδή, είναι ο μεγάλος μεταρρυθμιστής του χώρου, αφού «Για πρώτη φορά στην Ελλάδα...». Υπενθυμίζουμε ότι:
- Το θεσμικό πλαίσιο πάνω στο οποίο στηρίζεται τώρα ο κ. Σουφλιάς για να προωθήσει το Εθνικό Χωροταξικό υιοθετήθηκε από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (ν.2742/1999).
- Μετά τη ψήφιση του συγκεκριμένου Νόμου ανατέθηκαν, εκπονήθηκαν και θεσμοθετήθηκαν με Υ.Α. δώδεκα (12) Περιφερειακά Χωροταξικά Σχέδια (για όλες τις Περιφέρειες της χώρας πλην Αττικής), καθώς και ένα Ειδικό Χωροταξικό για τα Σωφρονιστικά Καταστήματα.
- Στο τέλος του 2003 υπήρχε έτοιμο Σχέδιο Εθνικού Χωροταξικού που είχε ήδη συζητηθεί στο Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας και απέμενε μόνο η ψήφισή του στη Βουλή.
VIII. Επιβεβαιώνεται η αρχική καταγγελία του ΠΑΣΟΚ ότι το συγκεκριμένο Εθνικό Χωροταξικό χρησιμοποιείται ως θεσμική ομπρέλα για να προωθηθεί ουσιαστικά το Ειδικό Χωροταξικό Τουρισμού, το οποίο έχει και το μεγάλο ενδιαφέρον για πολλούς φανερούς και μη, οικονομικούς παράγοντες και το οποίο θεωρείται ως απαράδεκτο από το σύνολο της επιστημονικής κοινότητας, των οικολογικών οργανώσεων και του πολιτικού κόσμου. Προεγκρίνει βασικούς άξονες του Ειδικού Χωροταξικού για τον Τουρισμό που οδηγεί σε πλήρη παράδοση των καλύτερων περιοχών της χώρας σε μεγάλα κατασκευαστικά συμφέροντα.
IX. Βασική παράμετρος αξιολόγησης ενός εθνικού χωροταξικού σχεδίου αποτελούν οι κατευθύνσεις Περιφερειακής ανάπτυξης που δίνονται μέσα από αυτό για τις Περιφέρειες της χώρας στους τομείς των υποδομών, των λειτουργιών των Αστικών Κέντρων, της ανάπτυξης του αγροτικού τομέα και της λειτουργίας συστήματος προώθησης παραγωγικών και καινοτομικών πρωτοβουλιών. Με δεδομένο ότι απαιτείται (και νομοθετικά) η επικαιροποίηση των Περιφερειακών Χωροταξικών Πλαισίων που εκπονήθηκαν για τις 12 Περιφέρειες της χώρας (πλην Αττικής) το 2003, αποκτά πρωταρχική πολιτική αναπτυξιακή σπουδαιότητα η περιφερειακή προσέγγιση των βασικών χωροταξικών κατευθύνσεων της χώρας σε όλους τους τομείς. Χαρακτηριστικά σημειώνεται ότι απουσιάζει τόσο ο σαφής προσδιορισμός χωρικών επιπέδων αναφοράς (Περιφερειών), πάνω στα οποία στηρίζεται η αποκέντρωση και η ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη, όσο και οι σαφείς αναπτυξιακές και χωρικές κατευθύνσεις ανά Περιφέρεια με συγκεκριμένα προγραμματικά μεγέθη.
X. Το Εθνικό Χωροταξικό, με την αποσαφήνιση του εθνικού χωρικού προτύπου ανάπτυξης που διαμορφώνει στο χρονικό ορίζοντα εφαρμογής του (15ετία, δηλ. μέχρι το 2023), απαιτεί:
- Καλό συντονισμό με το ΕΣΠΑ 2007-2013, το οποίο όμως σημειώνεται ότι έχει χρονική διάρκεια εφαρμογής τη μισή από αυτήν του Χωροταξικού, το οποίο είναι σαφώς πιο μακροπρόθεσμο. Ουσιαστικά, το Εθνικό Χωροταξικό θα έπρεπε να είναι πολύ πιο προωθημένο από το ΕΣΠΑ, κάτι το οποίο απουσιάζει κραυγαλέα.
- Σαφή συγκεκριμενοποίηση μέτρων εφαρμογής, μετρήσιμων στόχων και χρονοδιαγραμμάτων εφαρμογής που θα υλοποιήσουν τις όποιες χωρικές αναπτυξιακές κατευθύνσεις.
- Κάλυψη των κενών πολιτικής στα πεδία (ιδιαίτερα της αειφόρου ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος) όπου έχουν διαπιστωθεί σημαντικά ελλείμματα.
XI. Καθοριστικό στοιχείο διαφοροποίησης ενός Χωροταξικού Σχεδίου από ένα Αναπτυξιακό Σχέδιο είναι ότι το Χωροταξικό προτάσσει την χωρική συνοχή και την επάρκεια των φυσικών πόρων ως βασικών προϋποθέσεων για τις όποιες αναπτυξιακές επιλογές, ενώ ένα Αναπτυξιακό Σχέδιο (όπως το ΕΣΠΑ) προτάσσει κυρίως την έννοια της ανταγωνιστικότητας. Το προτεινόμενο Σχέδιο προωθεί σχεδόν αποκλειστικά το δεύτερο. Επιπλέον, αγνοείται ουσιαστικά σε όλα τα επίπεδα οργάνωσης του χώρου η έννοια της ποιότητας που ως συγκριτικό πλεονέκτημα της χώρας θα πρέπει να διαπερνά όλες τις επιμέρους δράσεις από τις Υποδομές μέχρι τον Τουρισμό. Σε ένα Χωροταξικό Πλαίσιο πρέπει να είναι απολύτως σαφής η έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς και η ανάγκη στάθμισης των τριών βασικών παραμέτρων της (προστασία και αναβάθμιση περιβάλλοντος, οικονομική ανάπτυξη και μεγέθυνση, κοινωνική συνοχή) για την αποφυγή μονοδιάστατων προσεγγίσεων.
XII. Δεν προβλέπεται κανένα χρονοδιάγραμμα για την ενεργοποίηση ήδη θεσμοθετημένων (με το ν.2742/1999) χωροταξικών εργαλείων εφαρμογής, όπως: i) οι Περιοχές Οργανωμένης Ανάπτυξης Παραγωγικών Δραστηριοτήτων (ΠΟΑΔΠ), ii) οι Περιοχές Ειδικών Χωρικών Παρεμβάσεων (ΠΕΧΠ) που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών όπως οι πυρκαγιές και iii) τα Σχέδια Ολοκληρωμένων Αστικών Παρεμβάσεων (ΣΟΑΠ) για περιοχές υπό αστικοποίηση με ειδικά προβλήματα. Βασικές προϋποθέσεις ενεργοποίησής τους αποτελούν:
- η έκδοση των προβλεπόμενων κανονιστικών πράξεων που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα
- η διαμόρφωση ενός Επιχειρησιακού Σχεδίου – Προγράμματος εκπόνησης σχετικών μελετών
XIII. Το προτεινόμενο μοντέλο ανάπτυξης μας γυρίζει στις κατασκευαστικές λογικές της δεκαετίας του ‘70, είναι αναχρονιστικό και αντίθετο σε κάθε λογική ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης. Αναπαράγει το σημερινό μοντέλο των μεγάλων αστικών κέντρων και ουσιαστικά αγνοεί τη συμπληρωματικότητα που στις σημερινές παγκοσμιοποιημένες συνθήκες είναι απαραίτητο να υλοποιείται μέσα από τη στήριξη Δικτύων (αλληλοσυμπληρούμενων) Πόλεων. Οδηγεί σε αναπτυξιακή οπισθοδρόμηση και περιβαλλοντική υποβάθμιση. Προσαρμόζει τους Άξονες Ανάπτυξης αποκλειστικά και μόνο στους μεγάλους Οδικούς Άξονες. Η έννοια της φέρουσας ικανότητας ενός τόπου, δηλαδή η δυνατότητα ενός τόπου να ανταπεξέλθει σε νέες ανάγκες τροφοδοσίας με νερό, διαχείρισης απορριμμάτων, κ.ά. αγνοείται απολύτως. Οι συνδυασμένες μεταφορές αποτελούν φτωχό συγγενή.
XIV. Ιδιαίτερα ανησυχητικό σημείο αποτελεί η πρόβλεψη για «αναμόρφωση» των προδιαγραφών των ΓΠΣ και των ΣΧΟΟΑΠ, τα οποία αποτελούν τα κύρια σύγχρονα εργαλεία «Τοπικών Χωροταξικών Σχεδίων» με έντονα χαρακτηριστικά τοπικής αειφόρου αναπτυξιακής προσέγγισης. Σήμερα εκπονούνται στη χώρα με βάση το ν.2508/1997, 400 περίπου ΓΠΣ/ΣΧΟΟΑΠ, πολλά από τα οποία έχουν ήδη ολοκληρωθεί, αλλά μόλις 4-5 έχουν εγκριθεί. Προκαλεί κατάπληξη, λοιπόν, ότι η μόνη αναφορά που γίνεται στα Σχέδια αυτά από το Εθνικό Χωροταξικό είναι σε «αρνητική» κατεύθυνση, αφού αντί π.χ. για τη δέσμευση να έχουν προωθηθεί και εγκριθεί εντός 1-2 ετών, ώστε σε τοπικό επίπεδο να υπάρχουν σαφείς φιλοπεριβαλλοντικές αναπτυξιακές κατευθύνσεις, αντίθετα, προβλέπονται «αναμορφώσεις προδιαγραφών» και «αναμορφώσεις σχεδιασμού». Ουσιαστικά, δηλαδή παραπομπή της θεσμοθέτησής τους για την επόμενη 5ετία.
Τρίτη, Απριλίου 22, 2008
JESUS THANKS FOR THE 36
Η εικόνα του Ριβάλντο το βράδυ της Κυριακής να δίνει συνέντευξη φορώντας μπλούζα που έγραφε JESUS THANKS FOR THE 4 αλλά κυρίως αυτά που έλεγε και ο τρόπος που τα έλεγε, ήταν θλιβερή για έναν μεγάλο παίχτη εντός των γηπέδων που αποδεικνύεται πολύ μικρός σαν άνθρωπος εκτός γηπέδων, και προσβλητική για όλους αυτούς που για τρία χρόνια τον αγάπησαν και τον αποθέωσαν. Ο Ρίμπο πίστεψε πως μπορούσε να αγαπηθεί από τους φιλάθλους του Ολυμπιακού περισσότερο από την ίδια τους την ομάδα και όταν προφανώς διαψεύστηκε άρχισε να συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα.
Στον αγώνα του πρώτου γύρου στο Καραϊσκάκη όταν ο Ριβάλντο αγωνίστηκε για πρώτη φορά αντίπαλος του Ολυμπιακού η αντιμετώπισή του από τους φιλάθλους ήταν εντελώς ουδέτερη. Κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί του πριν κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του αγώνα και μόνο η ανάρτηση ενός πανώ που έγραφε πως οι μεγάλοι παίκτες παίζουν σε μεγάλες ομάδες μπορούσε να θεωρηθεί ως εχθρική πράξη αν και στρεφόταν προφανώς κατά της ΑΕΚ και δεν ήταν προσβλητικό για το Ριβάλντο. Στη χώρα μας όπου έχουμε ζήσει απίστευτες και χυδαίες στιγμές με τους οπαδούς της ΑΕΚ εναντίον του Μπάγιεβιτς και του Αλεξανδρή του ΠΑΟ εναντίον του Ιωαννίδη και του Ολυμπιακού εναντίον του Αποστολάκη (αν και εκεί δεν την πλήρωσαν τα συγγενικά του πρόσωπα όπως στις άλλες περιπτώσεις) η αντιμετώπιση του Ριβάλντο από τους οπαδούς του Ολυμπιακού ήταν υποδειγματική. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού σεβάστηκαν το Ρίμπο και τα όσα πρόσφερε στην ομάδα τους, εκείνος με τη συμπεριφορά του στο φινάλε του πρωταθλήματος δεν τους σεβάστηκε.
Ο Ριβάλντο ήρθε στην Ελλάδα στην πιο δύσκολη στιγμή της καριέρας του όταν στην Ιταλία τον χαρακτήριζαν πρώην ποδοσφαιριστή και οι περισσότεροι πίστευαν πως δεν θα ξαναέπαιζε ποδόσφαιρο αξιώσεων. Απέδειξε πως στο Ελληνικό πρωτάθλημα μπορούσε ακόμη να κάνει τη διαφορά αλλά στο champions league δεν μπορούσε να βοηθήσει ουσιαστικά και χρόνο με το χρόνο αυτό γινόταν όλο και πιο εμφανές.
Την πρώτη χρονιά στον Ολυμπιακό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απομάκρυνση του Ντούσαν Μπάγιεβιτς ενώ πέρυσι προσπάθησε με τη συμπεριφορά του να χαλάσει τη φιέστα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και σε μεγάλο βαθμό τα κατάφερε. Είχε φροντίσει λοιπόν να δείξει από πολύ νωρίς δείγματα της συμπεριφοράς του και του ανείπωτου εγωισμού του που δεν μπορούσε να υποτάξει για το καλό της ομάδας.
Παρακολουθώ το ελληνικό ποδόσφαιρο 35 χρόνια και το τελευταίο πράγμα που επιθυμώ είναι να παίρνει το πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός στα χαρτιά και με τρόπο αμφισβητούμενο. Σίγουρα δεν είμαι ευχαριστημένος από την εξέλιξη στο πρωτάθλημα αν και ο φετινός Ολυμπιακός ήταν φτιαγμένος για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις των Ευρωπαϊκών αγώνων. Γι΄αυτό το λόγο πιστεύω πως ήταν λάθος η απομάκρυνση του Τάκη Λεμονή με τον οποίο δεν θα χάναμε το παιχνίδι με την ΑΕΚ και θα ήμασταν και πάλι πρωταθλητές.
Σε κάθε περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι με κανόνες τους οποίους όλοι πρέπει να σέβονται και πολλές φορές και για διάφορους λόγους ομάδες που δεν τηρούν τους κανόνες μηδενίζονται. Επίσης δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ξεχνάμε το πρωτάθλημα που πήρε η ΑΕΚ το 1979 με τη διαιτησία του Παμπορίδη την τελευταία αγωνιστική με αποτέλεσμα να μην κατέβει ο Ολυμπιακός στο μπαράζ, το πρωτάθλημα του 1989 που δόθηκε στο Γιδόπουλο και το αποκορύφωμα όλων το πρωτάθλημα του δακρυγόνου όταν διακόπηκε ο αγώνας ΑΕΚ – Ολυμπιακού (στο τελευταίο λεπτό με το σκορ 1-2 και την ΑΕΚ με 10 παίκτες) και ξανάγινε στο βούρκο της Ρόδου. Ούτε βέβαια μπορούμε να ξεχάσουμε πως στα τελευταία 12 πρωταθλήματα το μοναδικό που δεν κατέκτησε ο Ολυμπιακός το πήρε ο Δούρος.
Γι΄αυτό η καλύτερη απάντηση στο Ριβάλντο είναι JESUS THANKS FOR THE 36 και ελπίζουμε του χρόνου να έρθει ο Ντούσαν για το 37ο .
Τρίτη, Απριλίου 08, 2008
Επαγγελματικά Δικαιώματα Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών
Σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση του υπουργού Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη, ως το τέλος του χρόνου θα προωθηθεί στη Βουλή προς ψήφιση σχέδιο νόμου με το οποίο θα χαρακτηριστούν μεταλυκειακή βαθμίδα εκπαίδευσης τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών που λειτουργούν στη χώρα μας ως παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων και στους αποφοίτους τους θα χορηγούνται επαγγελματικά δικαιώματα ισότιμα με αυτά του πανεπιστημίου. Το πρόσχημα για την ψήφιση του παραπάνω νόμου είναι η ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο της κοινοτικής οδηγίας 36/2005.
Η συγκεκριμένη οδηγία όχι μόνο δεν ωφελεί την Ελλάδα, αλλά ναρκοθετεί το χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, υποβαθμίζει τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, καταρρακώνει το κύρος των επιστημόνων και το ρόλο τους στην κοινωνία. Με άλλα λόγια ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, για να σπείρει θύελλες και να θερίσει καταιγίδες, καθώς με την ενσωμάτωση της η ελληνική πολιτεία αποδέχεται ουσιαστικά τη χειρότερη μορφή εμπορευματοποίηση της Παιδείας, όπως αυτή που παρέχεται με τη μέθοδο του «φραντσάϊζινγκ» που χρησιμοποιείται για το άνοιγμα fast food και επιτρέπει να λειτουργούν ανεξέλεγκτα καταστήματα που προσφέρουν έναντι εξαιρετικά υψηλής αμοιβής απολύτως αμφιβόλου ποιότητας διπλώματα.
Η συγκεκριμένη οδηγία όχι μόνο δεν ωφελεί την Ελλάδα, αλλά ναρκοθετεί το χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, υποβαθμίζει τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, καταρρακώνει το κύρος των επιστημόνων και το ρόλο τους στην κοινωνία. Με άλλα λόγια ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, για να σπείρει θύελλες και να θερίσει καταιγίδες, καθώς με την ενσωμάτωση της η ελληνική πολιτεία αποδέχεται ουσιαστικά τη χειρότερη μορφή εμπορευματοποίηση της Παιδείας, όπως αυτή που παρέχεται με τη μέθοδο του «φραντσάϊζινγκ» που χρησιμοποιείται για το άνοιγμα fast food και επιτρέπει να λειτουργούν ανεξέλεγκτα καταστήματα που προσφέρουν έναντι εξαιρετικά υψηλής αμοιβής απολύτως αμφιβόλου ποιότητας διπλώματα.
Το ΤΕΕ θεωρεί ότι οι συγκεκριμένες προβλέψεις της κοινοτικής οδηγίας 36/2005 υπερβαίνουν την ιδρυτική διακήρυξη της Ε.Ε. σύμφωνα με την οποία η Παιδεία είναι εθνική υπόθεση για τα κράτη-μέλη. Η ενσωμάτωση τους στο εθνικό δίκαιο δεν πρέπει να υπερισχύσουν του Συντάγματος που σαφώς προβλέπει ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση παρέχεται από δημόσια ιδρύματα.
Το Σύνταγμα επίσης, στο γράμμα και στο πνεύμα του, συνδέει τα επαγγελματικά δικαιώματα με τα αληθή ακαδημαϊκά προσόντα. Η μεταξύ τους αποδέσμευση αποτελεί ένα πλασματικό κατασκεύασμα, το οποίο εντείνει υπάρχουσες και δημιουργεί νέες στρεβλώσεις. Δεν μπορεί η ενσωμάτωση να λειτουργήσει ως μια απόφαση εμπορικής αντίληψης που θα υποβαθμίζει την επιστημονική γνώση και το κύρος του επιστήμονα.
Με βάση αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να αντιδράσει η ελληνική Πολιτεία. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που η κυβέρνηση θα επιλέξει να πορευτεί αντίθετα και επιχειρήσει εσπευσμένα και άκριτα τη μεταφορά της οδηγίας στο Εθνικό Δίκαιο, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι:
Είναι απαραίτητο επίσης, να τονιστεί για μια ακόμη φορά – ώστε να μην υπάρξει οποιαδήποτε εσκεμμένη ή σκόπιμη στρέβλωση – ότι δεν επιθυμούμε και δεν σκοπεύουμε να βάλουμε φραγμό στην πρόσβαση στην εργασία για κανέναν νέο άνθρωπο, με την προϋπόθεση ότι κατέχει τις γνώσεις που απαιτούνται, οι οποίες πιστοποιούνται από ένα υπεύθυνο δημόσιο σύστημα, στο οποίο μετέχουν και οι αντίστοιχοι, κατά περίπτωση, επιστημονικοί φορείς.
Αταλάντευτη θέση του Τεχνικού Επιμελητηρίου παραμένει ότι η Παιδεία, που είναι δικαίωμα του καθενός, δεν μπορεί να απαλλαγεί από το δημόσιο χαρακτήρα και να μετεξελιχτεί σε «εμπόριο ονείρων».
Το Σύνταγμα επίσης, στο γράμμα και στο πνεύμα του, συνδέει τα επαγγελματικά δικαιώματα με τα αληθή ακαδημαϊκά προσόντα. Η μεταξύ τους αποδέσμευση αποτελεί ένα πλασματικό κατασκεύασμα, το οποίο εντείνει υπάρχουσες και δημιουργεί νέες στρεβλώσεις. Δεν μπορεί η ενσωμάτωση να λειτουργήσει ως μια απόφαση εμπορικής αντίληψης που θα υποβαθμίζει την επιστημονική γνώση και το κύρος του επιστήμονα.
Με βάση αυτά τα δεδομένα θα πρέπει να αντιδράσει η ελληνική Πολιτεία. Αλλά ακόμη και στην περίπτωση που η κυβέρνηση θα επιλέξει να πορευτεί αντίθετα και επιχειρήσει εσπευσμένα και άκριτα τη μεταφορά της οδηγίας στο Εθνικό Δίκαιο, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι:
- Το ΤΕΕ – αλλά και όλοι οι άλλοι επιστημονικοί φορείς της χώρας, από κοινού με την εκπαιδευτική και φοιτητική κοινότητα – θα αντιδράσουν σε μια τέτοια καταστροφική ανατροπή στο χώρο της Παιδείας.
- Το ΤΕΕ θα διεκδικήσει την αυτονόητη και πέρα ως πέρα νόμιμη συμμετοχή του σε όλες τις φάσεις των διεργασιών για την ενσωμάτωση της οδηγίας στην ελληνική νομοθεσία, απαιτώντας να εφαρμοστούν οι ίδιες αυστηρές – νομικές και άλλες – προϋποθέσεις που ισχύουν για την αναγνώριση μέρους ή του συνόλου επαγγελματικών δικαιωμάτων στις χώρες οι οποίες σήμερα επιδίδονται στο απαράδεκτο εμπόριο της παραπαιδείας εκτός των συνόρων τους.
Είναι απαραίτητο επίσης, να τονιστεί για μια ακόμη φορά – ώστε να μην υπάρξει οποιαδήποτε εσκεμμένη ή σκόπιμη στρέβλωση – ότι δεν επιθυμούμε και δεν σκοπεύουμε να βάλουμε φραγμό στην πρόσβαση στην εργασία για κανέναν νέο άνθρωπο, με την προϋπόθεση ότι κατέχει τις γνώσεις που απαιτούνται, οι οποίες πιστοποιούνται από ένα υπεύθυνο δημόσιο σύστημα, στο οποίο μετέχουν και οι αντίστοιχοι, κατά περίπτωση, επιστημονικοί φορείς.
Αταλάντευτη θέση του Τεχνικού Επιμελητηρίου παραμένει ότι η Παιδεία, που είναι δικαίωμα του καθενός, δεν μπορεί να απαλλαγεί από το δημόσιο χαρακτήρα και να μετεξελιχτεί σε «εμπόριο ονείρων».
Παρασκευή, Μαρτίου 21, 2008
Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2008
Απόφαση Κεντρικής Αντιπροσωπείας Τ.Ε.Ε.
Η Κεντρική Αντιπροσωπεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος στη Συνεδρίαση της στις 15 και 16 Μαρτίου έλαβε την παρακάτω απόφαση:
Δεν αναγνωρίζουμε στην Κυβέρνηση το δικαίωμα να ξεπερνά τα όρια των δημοκρατικών, Συνταγματικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπως συνέβη με το νομοσχέδιο για τις μεταρρυθμίσεις του ασφαλιστικού συστήματος, να ποινικοποιεί το δικαίωμα στην απεργία.
Δεν αποδεχόμαστε από την Κυβέρνηση να αφαιρεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την περιουσία, το αυτοδιοίκητο του Ταμείου τους, από τους ασφαλισμένους του ΤΣΜΕΔΕ, χωρίς διάλογο και ενάντια σε κάθε επιστημονικό δεδομένο.
Η Κυβέρνηση έκλεψε από τους μηχανικούς αυτό που είχαν διασφαλίσει από το 1934, [με τη δική τους συνεισφορά και μηδαμινή συμβολή κοινωνικών πόρων και κρατικής συμμετοχής]: την προσδοκία για συγκεκριμένες, όχι μεγάλες αλλά βέβαιες, παροχές.
Ζητάμε και θα αγωνιστούμε:
Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο στο σύνολο του
Να ακυρωθεί στην πράξη, αν γίνει νόμος
Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία, μαζί με όλους τους φορείς των ασφαλισμένων (ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ- ΔΣΑ – ΠΙΣ κλπ), να διατυπώσουμε προτάσεις μέσα στο επόμενο τρίμηνο για τα πραγματικά προβλήματα του ασφαλιστικού και τις λύσουν που θα τα θίγουν στον πυρήνα τους. Οι προτάσεις, με την προϋπόθεση ότι θα γίνουν αποδεκτές μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες των φορέων, να στηριχθούν με συστηματικό, αποτελεσματικό, μέχρι τον γενικό απεργιακό, αγώνα, πριν την παρέλευση εξαμήνου από σήμερα.
Αποδεχόμαστε το κοινό κείμενο των φορέων, που εκφράζει επιστήμονες και δημοσιογράφους, το οποίο, μεταξύ άλλων και εκτός των παραπάνω, προβλέπει:
- καμία παρέμβαση που θα θίγει παροχές και περιουσία οποιουδήποτε κλάδου
- εκπροσωπήσεις που δεν θα υπόκεινται στην επιλογή οποιουδήποτε Υπουργού, που δεν θα ευνουχίζει το χαρακτήρα και τις διαδικασίες των φορέων.
Οι θέσεις αυτές θα υποστηριχθούν με τον πιο καθολικό τρόπο νομικά. Επιπλέον κάθε απόφαση που θα επηρεάζει την περιουσία των ασφαλισμένων του ΤΣΜΕΔΕ θα εξετάζεται εάν ενέχει την πιθανότητα διακύβευσης της, και ως τέτοια θα αντιμετωπίζεται νομικά, σε προληπτικό κυρίως επίπεδο.
Δύναμη μας είναι η δύναμη που διαθέτει ο μηχανικός ατομικά, στον κοινωνικό περίγυρο του, και συλλογικά. Αυτή η δύναμη θα ενεργοποιηθεί και στο πιο μικρό μέρος της Ελλάδας, για το πιο μεγάλο χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί.
Το ασφαλιστικό θα είναι στην πρώτη γραμμή των θέσεων του ΤΕΕ, θα επηρεάζει τις θέσεις του συνολικότερα στα κρίσιμα θέματα της απασχόλησης, των έργων, της παιδείας, της ενέργειας, του περιβάλλοντος. Το ΤΕΕ θα παρεμβαίνει συστηματικά στα κρίσιμα θέματα για την ανάπτυξη και την παραγωγή με βάση τις επεξεργασίες και τις διαδικασίες του, χωρίς όμως να τα αποσυνδέει από τις συνολικότερες προοπτικές και παρεμβάσεις.
Καλούμε τους μηχανικούς και τους φορείς τους να απέχουν από κάθε εκπροσώπηση και διαδικασία ανάθεσης μέχρι τη ψήφιση του νομοσχεδίου, να περιφρουρήσουν και συμμετάσχουν στη γενική απεργία της Τετάρτης, που σηματοδοτεί και την κορύφωση του αγώνα για να αποσυρθεί το νομοσχέδιο, να απεργήσουν την Πέμπτη, τελευταία ημέρα συζήτησης στη Βουλή.
Το ΤΕΕ θα παρέμβει νομικά οπουδήποτε υπάρξει πρόθεση για αναθέσεις έργων και μελετών, που αξιοποιώντας την αποχή των οργανώσεων των μηχανικών, κατά παράβαση των νομίμων, διάφανων και παρεχουσών ίσες ευκαιρίες διαδικασιών.
Δεν αναγνωρίζουμε στην Κυβέρνηση το δικαίωμα να ξεπερνά τα όρια των δημοκρατικών, Συνταγματικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων, όπως συνέβη με το νομοσχέδιο για τις μεταρρυθμίσεις του ασφαλιστικού συστήματος, να ποινικοποιεί το δικαίωμα στην απεργία.
Δεν αποδεχόμαστε από την Κυβέρνηση να αφαιρεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την περιουσία, το αυτοδιοίκητο του Ταμείου τους, από τους ασφαλισμένους του ΤΣΜΕΔΕ, χωρίς διάλογο και ενάντια σε κάθε επιστημονικό δεδομένο.
Η Κυβέρνηση έκλεψε από τους μηχανικούς αυτό που είχαν διασφαλίσει από το 1934, [με τη δική τους συνεισφορά και μηδαμινή συμβολή κοινωνικών πόρων και κρατικής συμμετοχής]: την προσδοκία για συγκεκριμένες, όχι μεγάλες αλλά βέβαιες, παροχές.
Ζητάμε και θα αγωνιστούμε:
Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο στο σύνολο του
Να ακυρωθεί στην πράξη, αν γίνει νόμος
Αναλαμβάνουμε πρωτοβουλία, μαζί με όλους τους φορείς των ασφαλισμένων (ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ- ΔΣΑ – ΠΙΣ κλπ), να διατυπώσουμε προτάσεις μέσα στο επόμενο τρίμηνο για τα πραγματικά προβλήματα του ασφαλιστικού και τις λύσουν που θα τα θίγουν στον πυρήνα τους. Οι προτάσεις, με την προϋπόθεση ότι θα γίνουν αποδεκτές μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες των φορέων, να στηριχθούν με συστηματικό, αποτελεσματικό, μέχρι τον γενικό απεργιακό, αγώνα, πριν την παρέλευση εξαμήνου από σήμερα.
Αποδεχόμαστε το κοινό κείμενο των φορέων, που εκφράζει επιστήμονες και δημοσιογράφους, το οποίο, μεταξύ άλλων και εκτός των παραπάνω, προβλέπει:
- καμία παρέμβαση που θα θίγει παροχές και περιουσία οποιουδήποτε κλάδου
- εκπροσωπήσεις που δεν θα υπόκεινται στην επιλογή οποιουδήποτε Υπουργού, που δεν θα ευνουχίζει το χαρακτήρα και τις διαδικασίες των φορέων.
Οι θέσεις αυτές θα υποστηριχθούν με τον πιο καθολικό τρόπο νομικά. Επιπλέον κάθε απόφαση που θα επηρεάζει την περιουσία των ασφαλισμένων του ΤΣΜΕΔΕ θα εξετάζεται εάν ενέχει την πιθανότητα διακύβευσης της, και ως τέτοια θα αντιμετωπίζεται νομικά, σε προληπτικό κυρίως επίπεδο.
Δύναμη μας είναι η δύναμη που διαθέτει ο μηχανικός ατομικά, στον κοινωνικό περίγυρο του, και συλλογικά. Αυτή η δύναμη θα ενεργοποιηθεί και στο πιο μικρό μέρος της Ελλάδας, για το πιο μεγάλο χρονικό διάστημα που θα απαιτηθεί.
Το ασφαλιστικό θα είναι στην πρώτη γραμμή των θέσεων του ΤΕΕ, θα επηρεάζει τις θέσεις του συνολικότερα στα κρίσιμα θέματα της απασχόλησης, των έργων, της παιδείας, της ενέργειας, του περιβάλλοντος. Το ΤΕΕ θα παρεμβαίνει συστηματικά στα κρίσιμα θέματα για την ανάπτυξη και την παραγωγή με βάση τις επεξεργασίες και τις διαδικασίες του, χωρίς όμως να τα αποσυνδέει από τις συνολικότερες προοπτικές και παρεμβάσεις.
Καλούμε τους μηχανικούς και τους φορείς τους να απέχουν από κάθε εκπροσώπηση και διαδικασία ανάθεσης μέχρι τη ψήφιση του νομοσχεδίου, να περιφρουρήσουν και συμμετάσχουν στη γενική απεργία της Τετάρτης, που σηματοδοτεί και την κορύφωση του αγώνα για να αποσυρθεί το νομοσχέδιο, να απεργήσουν την Πέμπτη, τελευταία ημέρα συζήτησης στη Βουλή.
Το ΤΕΕ θα παρέμβει νομικά οπουδήποτε υπάρξει πρόθεση για αναθέσεις έργων και μελετών, που αξιοποιώντας την αποχή των οργανώσεων των μηχανικών, κατά παράβαση των νομίμων, διάφανων και παρεχουσών ίσες ευκαιρίες διαδικασιών.
Το Νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό
ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΦΟΒΟΥΣ
Το νομοσχέδιο είναι το πρώτο κείμενο που περιλαμβάνει τις προτάσεις της Κυβέρνησης. Μέχρι τώρα υπήρχαν ανακοινώσεις του πρώην και της νυν Υπουργού Απασχόλησης, γενικά για «ενοποιήσεις» Ταμείων και διαρροές στον Τύπο. Μέχρι τη γνωστοποίηση του νομοσχεδίου το Ταμείο «Επιστημόνων» θα περιλάμβανε και τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, σύμφωνα με τις δηλώσεις των Υπουργών.
Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή στις 6 Μαρτίου, οπότε και γνωστοποιήθηκε. Συζητείται στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή στις 11 Μαρτίου και ψηφίζεται από την Ολομέλεια στις 18 Μαρτίου, μεταξύ Καθαρής Δευτέρας και 25ης Μαρτίου, παράλληλα με το συνέδριο του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αντίστοιχες, σκληρές, διατάξεις για το ασφαλιστικό νομοθετούνται στις χώρες της ΕΕ μετά από διάλογο ετών, πάνω σε συγκεκριμένα κείμενα. Προφανώς η Κυβέρνηση, στο ασφαλιστικό θέμα, είναι επηρεασμένη από το πνεύμα Μεταξά.
Δημιουργείται ένα νέο Ταμείο, το Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων. Αναζητείται ο ορισμός του ασφαλισμένου «Ανεξάρτητα Απασχολούμενου». Στο ΕΤΑΑ μεταφέρονται ασφαλισμένοι από μη ομοειδή Ταμεία. Στο άρθρο 33 και περισσότερο στο άρθρο 34, προς έκπληξη όσων ελπίζουν σε οικονομίες κλίμακας, εμφανίζονται νέες Διευθύνσεις, σε μια, ενδιάμεση χρονικά, προσπάθεια να συγκλίνουν οργανωτικά τα ενσωματωνόμενα Ταμεία. Παρότι με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η άμεση χαοτική διοικητική κατάσταση για το νέο Ταμείο, η συνέπεια, τριτεύουσα, είναι μια υπερπληθώρα Διευθύνσεων που αφορούν τους ασφαλισμένους του Ταμείου Νομικών.
Η έλλειψη οποιασδήποτε μελέτης από τη μεριά ενός Υπουργείου που δεν επέτρεπε τη μείωση των εισφορών κατά 10 ευρώ χωρίς αναλογιστική μελέτη είχε επισημανθεί από την αρχή. Στο νομοσχέδιο ομολογείται ρητά.
Η ειρωνεία είναι πως η απαίτηση να μην γίνει κανένα νομοθετικό βήμα πριν την ύπαρξη μελετών για τις επιπτώσεις της συγκεκριμένης ενοποίησης, θα αποτελέσει το άλλοθι, μετά τη ψήφιση του νομοσχεδίου, με το επιχείρημα ότι η αναλογιστική μελέτη δεν δείχνει βιωσιμότητα για το νέο Ταμείο (ΕΤΑΑ), να προχωρήσουν επόμενα αρνητικά για τους ασφαλισμένους βήματα.
Η περιουσία του ΤΣΜΕΔΕ, της ασφαλιστικής επιχείρησης των μηχανικών, με το κρατικό χρέος να υπερβαίνει κατά πολύ τη συνεισφορά του, με τα πιο υγιή χαρακτηριστικά από όλα τα Ταμεία, με βιωσιμότητα μεγαλύτερη των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, περνά σήμερα στο ΕΤΑΑ με ασφαλισμένους μηχανικούς, νομικούς, υγειονομικούς και αύριο και στον ΟΑΕΕ των εμπόρων, σε μια λογική συνεχούς μείωσης των παροχών και συντάξεων προς τους μηχανικούς. Ακυρώνεται με αυτό τον τρόπο η προσδοκία πρόσβασης σε παροχές και συντάξεις που είχαν όλοι οι ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι του ΤΣΜΕΔΕ.
Η λεγόμενη οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια των τομέων (η αρχική μετεξέλιξη του ΤΣΜΕΔΕ) αφορά μόνο το Διοικητικό Δίκαιο, έχει να κάνει με την τήρηση των ισολογισμών και προϋπολογισμών, δεν έχει να κάνει με την περιουσία των 29000 ευρώ που αντιστοιχούσε στον κάθε ασφαλισμένο του ΤΣΜΕΔΕ.
Από τη διατύπωση στο νομοσχέδιο συνεπάγεται ότι ο Φορέας (ΕΤΑΑ) θα διαχειρίζεται την περιουσία του ΤΣΜΕΔΕ, ΤΣΑΥ και ΤΝ, καθώς και το σύνολο των εσόδων, ανεξάρτητα προέλευσης. Θα μεταβιβάζει προς τους τομείς ( μετεξέλιξη ΤΣΜΕΔΕ) ότι ποσά κρίνει το ΔΣ του. Η επόμενη «ενοποίηση» θα αποξενώσει τελείως τους μηχανικούς από την περιουσία τους.
Στο ΤΣΜΕΔΕ η σύνθεση του ΔΣ είναι εννεαμελής, εκ των οποίων τα οκτώ μέλη είναι εκπρόσωποι φορέων. Το ΔΣ επέλεγε τον Πρόεδρο του, πάντα τον υποδεικνυόμενο από το ΤΕΕ.
Στο δεκατριμελές συμβούλιο του ΕΤΑΑ οι μηχανικοί [και εργολήπτες] εκπροσωπούνται από τρία μέλη, δηλαδή ποσοστό 3/13=23%. Οι ασφαλισμένοι στο ΕΤΑΑ θα είναι: ΤΣΜΕΔΕ 98228, ΤΣΑΥ 93715 Ταμείο Νομικών 58133. Αναλογία των μηχανικών: 98228/250076=39%.
Στα 13 μέλη του ΔΣ του ΕΤΑΑ ο Υπουργός ορίζει απευθείας τα τέσσερα μέλη, επιλέγει από μια μακρύτατη λίστα τρεις, και παρεμβαίνει δύο φορές στην επιλογή των υπολοίπων έξη, επιλέγοντας στην πραγματικότητα από πολλαπλάσιο αριθμό υποδεικνυομένων από τους φορείς εκπροσώπων. Έτσι το κάθε μέλος του ΔΣ θα αισθάνεται ότι οφείλει την επιλογή του περισσότερο στον Υπουργό, παρά στον φορέα που τον υπόδειξε.
Συνέπεια αυτού δεν είναι μόνο ότι το ΔΣ είναι στον απόλυτο έλεγχο του εκάστοτε Υπουργού, αλλά ότι περιορίζεται, μέχρι εξαφάνισης, ο ελεγκτικός ρόλος των, θεωρητικά, εκπροσώπων των φορέων των ασφαλισμένων.
Καταργείται έτσι η αυτοτέλεια του ΤΣΜΕΔΕ, που θετικά και μόνο λειτούργησε από την ίδρυση του. Παράλληλα παραβιάζεται κάθε κανόνας αξιοπιστίας, αν αναλογισθούμε ότι η Κυβέρνηση, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων, έσπευσε να ενισχύσει, με νόμο, την τυπική και ουσιαστική εκπροσώπηση των φορέων. Σήμερα η Κυβέρνηση θεωρεί ότι το σκάνδαλο το διαχειρίστηκε επικοινωνιακά σωστά (με τον παραπάνω νόμο) και ξεπεράσθηκε, ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας περνά στην αντεπίθεση.
Το ΤΕΕ θα πρέπει είτε να συνεχίσει τη λογική εκπροσώπησης με βάση συναινετικές διαδικασίες στα όργανα του, με κίνδυνο η εσωτερικά μειοψηφούσα άποψη με την παρέμβαση του Υπουργού να γίνεται και η άποψη που θα διατυπώνεται από τον «υποδειχθέντα» από το ΤΕΕ εκπρόσωπο , είτε να επιλέγει με κριτήριο την πολιτική αντιπαράθεση προς τον Υπουργό το σύνολο των εκπροσώπων του. Σε κάθε περίπτωση οδηγούμαστε σε πολιτική στρέβλωση.
Και αυτή η πρόβλεψη και, πολύ περισσότερο, η πρόβλεψη να επιλέγονται οι εκπρόσωποι των φορέων από διπλάσιο αριθμό υποδεικνυομένων, αποτελεί επιβεβαίωση μιας μειωτικής αντίληψης του ρόλου των εκπροσώπων και κυρίως των φορέων τους. Μπορεί να μπουν στο νόμο κριτήρια τα οποία να πληρούν οι εκπρόσωποι. Δεν μπορούν, το 2008 και όχι πια με δικτατορία Μεταξά, μέλη των ΔΕ και του ΔΣ να είναι ταυτόχρονα εκπρόσωποι των φορέων και (υποτελείς) της Κυβέρνησης. Ή το ένα ή το άλλο.
Το ΤΕΕ, ΝΠΔΔ, δεν μπορεί να αναγνωρίσει στον οποιοδήποτε Υπουργό μεγαλύτερη ικανότητα από το ίδιο στην επιλογή των εκπροσώπων του.
Ουδεμία λοιπόν έκπληξη και από την πρόβλεψη του νομοσχεδίου ότι αν σε δέκα ημέρες δεν ορισθούν οι εκπρόσωποι των φορέων, ο Υπουργός τους ορίζει όχι πλέον από τα ΔΣ, όπως ίσχυε μέχρι τώρα, αλλά από το σύνολο των μελών τους.
Με δεδομένο τον απόλυτο έλεγχο του ΔΣ από τον Υπουργό Απασχόλησης, για να αντιμετωπισθεί η πιθανότητα να ασκείται πραγματικός έλεγχος από κάποιο μέλος του ΔΣ, στο όνομα της παράκαμψης καθυστερήσεων και γραφειοκρατίας, δίδεται η δυνατότητα να μεταφέρεται σε ένα, οποιοδήποτε, πρόσωπο (πχ τον δεύτερο που ορίζει η Υπουργός χωρίς και αυτήν την διαδικασία του άρθρου 49α του κανονισμού της Βουλής), οποιαδήποτε ή άθροισμα οποιωνδήποτε αρμοδιοτήτων.
Δηλαδή, η ουσιώδης διάταξη του νομοσχεδίου είναι ότι αναθέτει στον Υπουργό Απασχόλησης να κάνει ότι θέλει, όποτε θέλει, με όποιον θέλει.
Και βέβαια υπάρχει πάντα η ασφαλιστική δικλείδα του βέτο σε οποιαδήποτε απόφαση του ΔΣ, που μπορεί να θέσει ο Κυβερνητικός Επίτροπος. (άρθρο 135, παρ.2)
Οι μισθωτοί του Δημόσιου, του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα και του ιδιωτικού τομέα, είναι ως μη υπάρχοντες στο νομοσχέδιο. Δεν εκπροσωπούνται πουθενά, διατάξεις που τους αφορούν έχουν εξαφανισθεί. Θα πρέπει να μιλάμε πλέον και για τρίτης κατηγορίας ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ;
Οι ασφαλισμένοι στο ΤΣΜΕΔΕ χάνουν πόρους, οι παροχές στους ασφαλισμένους του θα μειωθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Είναι βέβαιο, ότι η αναλογιστική μελέτη για το ΕΤΑΑ, που θα συνταχθεί με βάση τις παραμέτρους που ορίζει το Υπουργείο Απασχόλησης, θα βγάζει το ταμείο παθητικό το 2009. Δεν υπάρχει πολιτικό, οικονομικό και νομικό έρεισμα για να γίνεται παρακράτηση 10% σε μέρος από τους πόρους του ΕΤΑΑ, για να αποδοθεί στους ασφαλισμένους των προβληματικών ταμείων το 2019, όπως προβλέπει το άρθρο 149. Απλά, με αυτόν τον τρόπο αποδεσμεύεται ένα ποσοστό των πόρων του ΕΤΑΑ, επιπλέον του 23% που προβλέπει ο νόμος 3586/2007 για να το διαχειρίζεται κατά το δοκούν ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας.
Στο άρθρο 150 χαρακτηρίζεται ως κοινωνικός πόρος για πρώτη φορά και το «Ποσοστό 1% επί πιστοποιήσεων παντός Δημοσίου Έργου», που αποτελεί κράτηση επί των λογαριασμών των εργολάβων παντός Δημοσίου έργου. Οι σημαντικές απομειώσεις από τις εισφορές που βαρύνουν, εξ αυτού του λόγου, τους ασφαλισμένους νομικούς, επιβαρύνουν συνολικά τους ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ.
Έτσι το ΕΤΑΑ θα έχει λιγότερους πόρους από ότι αθροιστικά είχαν το ΤΣΜΕΔΕ, ΤΣΑΥ και ΤΝ. Αυτό σημαίνει πως η πρόβλεψη ότι δεν θα μειωθούν οι παροχές των ασφαλισμένων του για μικρό χρονικό διάστημα θα είναι αξιόπιστη.
Στο άρθρο 25, όπου επιμερίζονται οι κλάδοι του ΤΣΜΕΔΕ ως τομείς στους κλάδους του ΕΤΑΑ, έχει παραληφθεί ο κλάδος ειδικών παροχών, μια μεγάλη κατάκτηση που περιλαμβάνεται στον ν.3518/06. Στο ΕΤΑΑ εξάλλου δεν προβλέπεται καθόλου ο (αντίστοιχος) κλάδος προνοιακών παροχών, αν και στο άρθρο 136, παρ.6 αναφέρεται η ύπαρξη (για το σύνολο των Ταμείων) κλάδου πρόσθετων παροχών.
Η Διεύθυνση Εγγυοδοσίας και Πιστοδοσίας του ΤΣΜΕΔΕ, αντί να υπαχθεί στη Διοικούσα Επιτροπή Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων, υπάγεται με το άρθρο 32, παρ. 1 στη Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης, δηλαδή στο ΔΣ του ΕΤΑΑ, με τη δεδομένη σύνθεση και αρμοδιότητες που αναφέρθηκαν παραπάνω. Είναι χαρακτηριστικό ότι είναι η μόνη Διεύθυνση για την οποία στη συνέχεια δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά.
Μπορεί μια Κυβέρνηση να νομοθετεί, αμέσως μετά τις εκλογές, αντίθετα με τις προγραμματικές της διατάξεις;
Μπορεί μια Κυβέρνηση στο όνομα του Συντάγματος που αναθέτει στο Κράτος την ευθύνη της Κοινωνικής ασφάλισης (άρθρο 22,5) να διαλύει το πιο υγιές ασφαλιστικό Ταμείο;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να κλέβει την περιουσία των ασφαλισμένων, όταν στη δημιουργία της δεν έχει συμβάλει καθόλου;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να ευνοεί τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, όταν διαλύει ένα Ταμείο που με τα ιδιωτικά ασφαλιστικά κριτήρια έχει μεγαλύτερη βιωσιμότητα από αυτές;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να προχωρά σε «ενοποιήσεις» Ταμείων που εξαρθρώνουν το ασφαλιστικό σύστημα, όταν θα μπορούσε να κάνει ενοποιήσεις με θετικά αποτελέσματα και απλό τρόπο: πχ θέτοντας υπό ενιαία διοίκηση τα επικουρικά Ταμεία με αυτά της Κύριας Σύνταξης;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να μιλά για ενοποιήσεις και να «ξεχνά» μερικές δεκάδες Ταμεία εκτός του Υπ. Απασχόλησης, που οι Κυβερνήσεις θέλουν να τα λειτουργούν ως σώματα επηρεασμού ψηφοφόρων;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να μιλά για οικονομίες κλίμακας, όταν, θεωρητικά από ανικανότητα της, πρακτικά από θέληση, χαρίζει τεράστια ποσά στους εισαγωγείς και παραγωγούς φαρμάκων και στις Τράπεζες σε βάρος των πόρων των Ταμείων;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να προασπίζει τις δημοκρατικές κατακτήσεις, όταν παραβιάζει κάθε δεοντολογία διαλόγου και αντιμετωπίζει τους Κοινωνικούς Εταίρους ως πρόβλημα;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να μιλά για μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού και να διαμορφώνει διατάξεις με βάση τις επικοινωνιακές της εκτιμήσεις;
Το νομοσχέδιο είναι το πρώτο κείμενο που περιλαμβάνει τις προτάσεις της Κυβέρνησης. Μέχρι τώρα υπήρχαν ανακοινώσεις του πρώην και της νυν Υπουργού Απασχόλησης, γενικά για «ενοποιήσεις» Ταμείων και διαρροές στον Τύπο. Μέχρι τη γνωστοποίηση του νομοσχεδίου το Ταμείο «Επιστημόνων» θα περιλάμβανε και τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, σύμφωνα με τις δηλώσεις των Υπουργών.
Το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή στις 6 Μαρτίου, οπότε και γνωστοποιήθηκε. Συζητείται στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή στις 11 Μαρτίου και ψηφίζεται από την Ολομέλεια στις 18 Μαρτίου, μεταξύ Καθαρής Δευτέρας και 25ης Μαρτίου, παράλληλα με το συνέδριο του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αντίστοιχες, σκληρές, διατάξεις για το ασφαλιστικό νομοθετούνται στις χώρες της ΕΕ μετά από διάλογο ετών, πάνω σε συγκεκριμένα κείμενα. Προφανώς η Κυβέρνηση, στο ασφαλιστικό θέμα, είναι επηρεασμένη από το πνεύμα Μεταξά.
Δημιουργείται ένα νέο Ταμείο, το Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων. Αναζητείται ο ορισμός του ασφαλισμένου «Ανεξάρτητα Απασχολούμενου». Στο ΕΤΑΑ μεταφέρονται ασφαλισμένοι από μη ομοειδή Ταμεία. Στο άρθρο 33 και περισσότερο στο άρθρο 34, προς έκπληξη όσων ελπίζουν σε οικονομίες κλίμακας, εμφανίζονται νέες Διευθύνσεις, σε μια, ενδιάμεση χρονικά, προσπάθεια να συγκλίνουν οργανωτικά τα ενσωματωνόμενα Ταμεία. Παρότι με αυτόν τον τρόπο αποφεύγεται η άμεση χαοτική διοικητική κατάσταση για το νέο Ταμείο, η συνέπεια, τριτεύουσα, είναι μια υπερπληθώρα Διευθύνσεων που αφορούν τους ασφαλισμένους του Ταμείου Νομικών.
Η έλλειψη οποιασδήποτε μελέτης από τη μεριά ενός Υπουργείου που δεν επέτρεπε τη μείωση των εισφορών κατά 10 ευρώ χωρίς αναλογιστική μελέτη είχε επισημανθεί από την αρχή. Στο νομοσχέδιο ομολογείται ρητά.
Η ειρωνεία είναι πως η απαίτηση να μην γίνει κανένα νομοθετικό βήμα πριν την ύπαρξη μελετών για τις επιπτώσεις της συγκεκριμένης ενοποίησης, θα αποτελέσει το άλλοθι, μετά τη ψήφιση του νομοσχεδίου, με το επιχείρημα ότι η αναλογιστική μελέτη δεν δείχνει βιωσιμότητα για το νέο Ταμείο (ΕΤΑΑ), να προχωρήσουν επόμενα αρνητικά για τους ασφαλισμένους βήματα.
Η περιουσία του ΤΣΜΕΔΕ, της ασφαλιστικής επιχείρησης των μηχανικών, με το κρατικό χρέος να υπερβαίνει κατά πολύ τη συνεισφορά του, με τα πιο υγιή χαρακτηριστικά από όλα τα Ταμεία, με βιωσιμότητα μεγαλύτερη των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών, περνά σήμερα στο ΕΤΑΑ με ασφαλισμένους μηχανικούς, νομικούς, υγειονομικούς και αύριο και στον ΟΑΕΕ των εμπόρων, σε μια λογική συνεχούς μείωσης των παροχών και συντάξεων προς τους μηχανικούς. Ακυρώνεται με αυτό τον τρόπο η προσδοκία πρόσβασης σε παροχές και συντάξεις που είχαν όλοι οι ασφαλισμένοι και συνταξιούχοι του ΤΣΜΕΔΕ.
Η λεγόμενη οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια των τομέων (η αρχική μετεξέλιξη του ΤΣΜΕΔΕ) αφορά μόνο το Διοικητικό Δίκαιο, έχει να κάνει με την τήρηση των ισολογισμών και προϋπολογισμών, δεν έχει να κάνει με την περιουσία των 29000 ευρώ που αντιστοιχούσε στον κάθε ασφαλισμένο του ΤΣΜΕΔΕ.
Από τη διατύπωση στο νομοσχέδιο συνεπάγεται ότι ο Φορέας (ΕΤΑΑ) θα διαχειρίζεται την περιουσία του ΤΣΜΕΔΕ, ΤΣΑΥ και ΤΝ, καθώς και το σύνολο των εσόδων, ανεξάρτητα προέλευσης. Θα μεταβιβάζει προς τους τομείς ( μετεξέλιξη ΤΣΜΕΔΕ) ότι ποσά κρίνει το ΔΣ του. Η επόμενη «ενοποίηση» θα αποξενώσει τελείως τους μηχανικούς από την περιουσία τους.
Στο ΤΣΜΕΔΕ η σύνθεση του ΔΣ είναι εννεαμελής, εκ των οποίων τα οκτώ μέλη είναι εκπρόσωποι φορέων. Το ΔΣ επέλεγε τον Πρόεδρο του, πάντα τον υποδεικνυόμενο από το ΤΕΕ.
Στο δεκατριμελές συμβούλιο του ΕΤΑΑ οι μηχανικοί [και εργολήπτες] εκπροσωπούνται από τρία μέλη, δηλαδή ποσοστό 3/13=23%. Οι ασφαλισμένοι στο ΕΤΑΑ θα είναι: ΤΣΜΕΔΕ 98228, ΤΣΑΥ 93715 Ταμείο Νομικών 58133. Αναλογία των μηχανικών: 98228/250076=39%.
Στα 13 μέλη του ΔΣ του ΕΤΑΑ ο Υπουργός ορίζει απευθείας τα τέσσερα μέλη, επιλέγει από μια μακρύτατη λίστα τρεις, και παρεμβαίνει δύο φορές στην επιλογή των υπολοίπων έξη, επιλέγοντας στην πραγματικότητα από πολλαπλάσιο αριθμό υποδεικνυομένων από τους φορείς εκπροσώπων. Έτσι το κάθε μέλος του ΔΣ θα αισθάνεται ότι οφείλει την επιλογή του περισσότερο στον Υπουργό, παρά στον φορέα που τον υπόδειξε.
Συνέπεια αυτού δεν είναι μόνο ότι το ΔΣ είναι στον απόλυτο έλεγχο του εκάστοτε Υπουργού, αλλά ότι περιορίζεται, μέχρι εξαφάνισης, ο ελεγκτικός ρόλος των, θεωρητικά, εκπροσώπων των φορέων των ασφαλισμένων.
Καταργείται έτσι η αυτοτέλεια του ΤΣΜΕΔΕ, που θετικά και μόνο λειτούργησε από την ίδρυση του. Παράλληλα παραβιάζεται κάθε κανόνας αξιοπιστίας, αν αναλογισθούμε ότι η Κυβέρνηση, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων, έσπευσε να ενισχύσει, με νόμο, την τυπική και ουσιαστική εκπροσώπηση των φορέων. Σήμερα η Κυβέρνηση θεωρεί ότι το σκάνδαλο το διαχειρίστηκε επικοινωνιακά σωστά (με τον παραπάνω νόμο) και ξεπεράσθηκε, ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας περνά στην αντεπίθεση.
Το ΤΕΕ θα πρέπει είτε να συνεχίσει τη λογική εκπροσώπησης με βάση συναινετικές διαδικασίες στα όργανα του, με κίνδυνο η εσωτερικά μειοψηφούσα άποψη με την παρέμβαση του Υπουργού να γίνεται και η άποψη που θα διατυπώνεται από τον «υποδειχθέντα» από το ΤΕΕ εκπρόσωπο , είτε να επιλέγει με κριτήριο την πολιτική αντιπαράθεση προς τον Υπουργό το σύνολο των εκπροσώπων του. Σε κάθε περίπτωση οδηγούμαστε σε πολιτική στρέβλωση.
Και αυτή η πρόβλεψη και, πολύ περισσότερο, η πρόβλεψη να επιλέγονται οι εκπρόσωποι των φορέων από διπλάσιο αριθμό υποδεικνυομένων, αποτελεί επιβεβαίωση μιας μειωτικής αντίληψης του ρόλου των εκπροσώπων και κυρίως των φορέων τους. Μπορεί να μπουν στο νόμο κριτήρια τα οποία να πληρούν οι εκπρόσωποι. Δεν μπορούν, το 2008 και όχι πια με δικτατορία Μεταξά, μέλη των ΔΕ και του ΔΣ να είναι ταυτόχρονα εκπρόσωποι των φορέων και (υποτελείς) της Κυβέρνησης. Ή το ένα ή το άλλο.
Το ΤΕΕ, ΝΠΔΔ, δεν μπορεί να αναγνωρίσει στον οποιοδήποτε Υπουργό μεγαλύτερη ικανότητα από το ίδιο στην επιλογή των εκπροσώπων του.
Ουδεμία λοιπόν έκπληξη και από την πρόβλεψη του νομοσχεδίου ότι αν σε δέκα ημέρες δεν ορισθούν οι εκπρόσωποι των φορέων, ο Υπουργός τους ορίζει όχι πλέον από τα ΔΣ, όπως ίσχυε μέχρι τώρα, αλλά από το σύνολο των μελών τους.
Με δεδομένο τον απόλυτο έλεγχο του ΔΣ από τον Υπουργό Απασχόλησης, για να αντιμετωπισθεί η πιθανότητα να ασκείται πραγματικός έλεγχος από κάποιο μέλος του ΔΣ, στο όνομα της παράκαμψης καθυστερήσεων και γραφειοκρατίας, δίδεται η δυνατότητα να μεταφέρεται σε ένα, οποιοδήποτε, πρόσωπο (πχ τον δεύτερο που ορίζει η Υπουργός χωρίς και αυτήν την διαδικασία του άρθρου 49α του κανονισμού της Βουλής), οποιαδήποτε ή άθροισμα οποιωνδήποτε αρμοδιοτήτων.
Δηλαδή, η ουσιώδης διάταξη του νομοσχεδίου είναι ότι αναθέτει στον Υπουργό Απασχόλησης να κάνει ότι θέλει, όποτε θέλει, με όποιον θέλει.
Και βέβαια υπάρχει πάντα η ασφαλιστική δικλείδα του βέτο σε οποιαδήποτε απόφαση του ΔΣ, που μπορεί να θέσει ο Κυβερνητικός Επίτροπος. (άρθρο 135, παρ.2)
Οι μισθωτοί του Δημόσιου, του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα και του ιδιωτικού τομέα, είναι ως μη υπάρχοντες στο νομοσχέδιο. Δεν εκπροσωπούνται πουθενά, διατάξεις που τους αφορούν έχουν εξαφανισθεί. Θα πρέπει να μιλάμε πλέον και για τρίτης κατηγορίας ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ;
Οι ασφαλισμένοι στο ΤΣΜΕΔΕ χάνουν πόρους, οι παροχές στους ασφαλισμένους του θα μειωθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Είναι βέβαιο, ότι η αναλογιστική μελέτη για το ΕΤΑΑ, που θα συνταχθεί με βάση τις παραμέτρους που ορίζει το Υπουργείο Απασχόλησης, θα βγάζει το ταμείο παθητικό το 2009. Δεν υπάρχει πολιτικό, οικονομικό και νομικό έρεισμα για να γίνεται παρακράτηση 10% σε μέρος από τους πόρους του ΕΤΑΑ, για να αποδοθεί στους ασφαλισμένους των προβληματικών ταμείων το 2019, όπως προβλέπει το άρθρο 149. Απλά, με αυτόν τον τρόπο αποδεσμεύεται ένα ποσοστό των πόρων του ΕΤΑΑ, επιπλέον του 23% που προβλέπει ο νόμος 3586/2007 για να το διαχειρίζεται κατά το δοκούν ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας.
Στο άρθρο 150 χαρακτηρίζεται ως κοινωνικός πόρος για πρώτη φορά και το «Ποσοστό 1% επί πιστοποιήσεων παντός Δημοσίου Έργου», που αποτελεί κράτηση επί των λογαριασμών των εργολάβων παντός Δημοσίου έργου. Οι σημαντικές απομειώσεις από τις εισφορές που βαρύνουν, εξ αυτού του λόγου, τους ασφαλισμένους νομικούς, επιβαρύνουν συνολικά τους ασφαλισμένους του ΕΤΑΑ.
Έτσι το ΕΤΑΑ θα έχει λιγότερους πόρους από ότι αθροιστικά είχαν το ΤΣΜΕΔΕ, ΤΣΑΥ και ΤΝ. Αυτό σημαίνει πως η πρόβλεψη ότι δεν θα μειωθούν οι παροχές των ασφαλισμένων του για μικρό χρονικό διάστημα θα είναι αξιόπιστη.
Στο άρθρο 25, όπου επιμερίζονται οι κλάδοι του ΤΣΜΕΔΕ ως τομείς στους κλάδους του ΕΤΑΑ, έχει παραληφθεί ο κλάδος ειδικών παροχών, μια μεγάλη κατάκτηση που περιλαμβάνεται στον ν.3518/06. Στο ΕΤΑΑ εξάλλου δεν προβλέπεται καθόλου ο (αντίστοιχος) κλάδος προνοιακών παροχών, αν και στο άρθρο 136, παρ.6 αναφέρεται η ύπαρξη (για το σύνολο των Ταμείων) κλάδου πρόσθετων παροχών.
Η Διεύθυνση Εγγυοδοσίας και Πιστοδοσίας του ΤΣΜΕΔΕ, αντί να υπαχθεί στη Διοικούσα Επιτροπή Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων, υπάγεται με το άρθρο 32, παρ. 1 στη Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης, δηλαδή στο ΔΣ του ΕΤΑΑ, με τη δεδομένη σύνθεση και αρμοδιότητες που αναφέρθηκαν παραπάνω. Είναι χαρακτηριστικό ότι είναι η μόνη Διεύθυνση για την οποία στη συνέχεια δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά.
Μπορεί μια Κυβέρνηση να νομοθετεί, αμέσως μετά τις εκλογές, αντίθετα με τις προγραμματικές της διατάξεις;
Μπορεί μια Κυβέρνηση στο όνομα του Συντάγματος που αναθέτει στο Κράτος την ευθύνη της Κοινωνικής ασφάλισης (άρθρο 22,5) να διαλύει το πιο υγιές ασφαλιστικό Ταμείο;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να κλέβει την περιουσία των ασφαλισμένων, όταν στη δημιουργία της δεν έχει συμβάλει καθόλου;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να ευνοεί τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, όταν διαλύει ένα Ταμείο που με τα ιδιωτικά ασφαλιστικά κριτήρια έχει μεγαλύτερη βιωσιμότητα από αυτές;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να προχωρά σε «ενοποιήσεις» Ταμείων που εξαρθρώνουν το ασφαλιστικό σύστημα, όταν θα μπορούσε να κάνει ενοποιήσεις με θετικά αποτελέσματα και απλό τρόπο: πχ θέτοντας υπό ενιαία διοίκηση τα επικουρικά Ταμεία με αυτά της Κύριας Σύνταξης;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να μιλά για ενοποιήσεις και να «ξεχνά» μερικές δεκάδες Ταμεία εκτός του Υπ. Απασχόλησης, που οι Κυβερνήσεις θέλουν να τα λειτουργούν ως σώματα επηρεασμού ψηφοφόρων;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να μιλά για οικονομίες κλίμακας, όταν, θεωρητικά από ανικανότητα της, πρακτικά από θέληση, χαρίζει τεράστια ποσά στους εισαγωγείς και παραγωγούς φαρμάκων και στις Τράπεζες σε βάρος των πόρων των Ταμείων;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να προασπίζει τις δημοκρατικές κατακτήσεις, όταν παραβιάζει κάθε δεοντολογία διαλόγου και αντιμετωπίζει τους Κοινωνικούς Εταίρους ως πρόβλημα;
Μπορεί μια Κυβέρνηση να μιλά για μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού και να διαμορφώνει διατάξεις με βάση τις επικοινωνιακές της εκτιμήσεις;
Τρίτη, Φεβρουαρίου 19, 2008
Το φαινόμενο Τσίπρα
Η εκλογή του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του Συνασπισμού φαίνεται να αλλάζει προς το παρόν τα δεδομένα του πολιτικού σκηνικού, τουλάχιστον ως προς τη δυναμική που φαίνεται να αναπτύσσεται στα μικρότερα κόμματα. Οι απόψεις για το που μπορεί να φτάσει αυτή η δυναμική διίστανται. Οι υποστηρικτές του μιλάνε ακόμα και για ανατροπή του δικομματισμού παραλληλίζοντας το Συνασπισμό του 2008 με το ΠΑΣΟΚ του 1974!!! Κάποιοι άλλοι θεωρούν πως γρήγορα θα ξεφουσκώσει και θυμίζουν την εποχή που το νεοσύστατο κόμμα του Αβραμόπουλου (Κ.Ε.Π.) εμφανιζόταν στις δημοσκοπήσεις με 15%.
Είναι γεγονός πως η συγκυρία είναι άκρως ευνοϊκή για το νέο αρχηγό του Συνασπισμού. Τα κόμματα εξουσίας έχουν κουράσει και έχουν κορεστεί, οι ηγεσίες τους δεν εμπνέουν και τα κορυφαία στελέχη τους δείχνουν γερασμένα και εκφραστές μιας άλλης εποχής στα μάτια της διψασμένης για κάτι διαφορετικό νέας γενιάς. Και είναι ίσως η πρώτη φορά που υπό τον όρο νέα γενιά μπορούν να συσπειρωθούν οι γενιές όλων εκείνων που αισθάνονται αποκλεισμένοι από την προοπτική για καλύτερο μέλλον, ακόμα και αν έχουν ξεπεράσει την ηλικία των 40. Ταυτόχρονα οι ακραίες θέσεις των άλλων δύο μικρότερων κομμάτων απομακρύνουν την πλειοψηφία των παραγωγικών στρωμάτων από το ακροατήριό τους καθιστώντας το Συνασπισμό τη μοναδική ελκυστική εναλλακτική επιλογή.
Αναμφισβήτητα λοιπόν αποτελεί θετική πρόκληση για τους ψηφοφόρους, η εμφάνιση στο προσκήνιο, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας, ενός αρχηγού κόμματος που δεν προέρχεται από κανένα πολιτικό τζάκι και είναι μόλις 33 χρονών. Επομένως θα είναι τραγικό λάθος να υποτιμηθεί και να θεωρηθεί πως θα ξεφουσκώσει έτσι απλά με το πέρασμα του χρόνου. Όσο μάλιστα δέχεται προσωπικές επιθέσεις θα γίνεται όλο και περισσότερο συμπαθής όχι μόνο στους ουδέτερους αλλά και στους δεδηλωμένους οπαδούς των άλλων κομμάτων.
Βέβαια ο δικομματισμός έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα ανθεκτικός και σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν όταν κάποιοι πίστεψαν πως έχει κλείσει τον κύκλο του. Και όσοι προσπαθούν να συγκρίνουν τον Τσίπρα με τον Ανδρέα Παπανδρέου και το 2008 με το 1974 αγνοούν βασικές παραμέτρους της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν επιβλήθηκε στο πολιτικό σκηνικό προσπαθώντας να προβληθεί ως μόδα και εκφράζοντας μια ηλικιακή ανανέωση, αλλά με τη χαρισματική φυσιογνωμία του κατάφερε να ανατρέψει κατεστημένα δεκαετιών και να εκφράσει ένα πολύ μεγάλο τμήμα της χώρας που για 40 χρόνια βρισκόταν στη «σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού», καταπιεσμένο και με συσωρευμένη τη δυσαρέσκεια από τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες και την έντονη επιθυμία για κοινωνική δικαιοσύνη. Αλλά ακόμα και ο Ανδρέας ίσως να μην τα κατάφερνε ποτέ αν δεν έφερε εκτός των άλλων και ένα όνομα που όπως αποδεικνύεται έως και σήμερα είναι συνώνυμο με τους αγώνες για τη δημοκρατία και παραμένει πάντα βαθιά ριζωμένο σ’ ένα κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού.
Έχω την αίσθηση πως προς το παρόν ο Τσίπρας προσπαθεί απλώς να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία και να γίνει η νέα μόδα της πολιτικής ζωής του τόπου με όρους που θυμίζουν τη ΔΑΠ στα Πανεπιστήμια της δεκαετίας του 80. Ανατροπές πραγματοποιούνται με ουσιαστικές πολιτικές και όχι με ρητορικές για το ποιος είναι αριστερός και ποιος όχι. Άλλωστε επί της ουσίας δεν νομίζω πως ο Συνασπισμός με εξαίρεση τη θητεία του Αλέκου Αλαβάνου εξέφραζε πραγματικά αριστερές απόψεις ή πολιτικές. Έχει όμως μια χρυσή ευκαιρία για να δείξει τις ικανότητές του και να πείσει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης που τον βλέπει ήδη με θετικό μάτι. Η παρακμή που αποπνέουν τα υπόλοιπα κόμματα αυτήν την περίοδο είναι το μεγάλο του όπλο. Όμως η νίκη σε έναν αγώνα δεν εξαρτάται μόνο από τη δική σου απόδοση. Σε πολλές περιπτώσεις εξαρτάται και από την απόδοση του αντιπάλου, από τα λάθη του τις αδυναμίες και τις παραλείψεις του.
Το ΠΑΣΟΚ αν θέλει να περιορίσει την απήχηση του φαινόμενου Τσίπρα και να συνεχίσει να διαδραματίζει το ρόλο που έχει έως σήμερα πρέπει άμεσα να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να εκφράσει ξανά με πειστικό τρόπο τις προσδοκίες των μεσαίων στρωμάτων της Ελληνικής κοινωνίας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
