Εθνικό Σχέδιο Οδικής Ασφάλειας 2010-2020

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να καταθέσει θέσεις και προτάσεις για τη διαμόρφωση του νέου Εθνικού Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας για τη δεκαετία 2010-2020.
Με κεντρικό σύνθημα «Για να κάνουμε τους Ελληνικούς δρόμους ασφαλέστερους, να σώσουμε ζωές», το ΤΕΕ θέτει το Σχέδιο αυτό σε 3μηνο δημόσιο διάλογο και καλεί τους Φορείς, τους Μηχανικούς και κάθε Έλληνα πολίτη να συμβάλλει με ιδέες και απόψεις, ώστε η Χώρα μας να αποκτήσει ένα ρεαλιστικό και αξιόπιστο Εθνικό Σχέδιο. Στόχος είναι η δραστική μείωση των απωλειών σε ανθρώπινες ζωές, η δραστική μείωση του πλήθους των τραυματιών και αναπήρων, το υπέρογκο κόστος ζημιών και πάνω απ’ όλα τον ανυπολόγιστο ανθρώπινο πόνο.
Η χώρα μας εκπόνησε δύο Στρατηγικά Σχέδια Οδικής Ασφάλειας, για τις περιόδους 2000-2006 και 2006-2010, κατέγραψε το 2008 1.550 νεκρούς, παρουσιάζοντας απόκλιση σε ποσοστό 50% από το στόχο που είχε θέσει για το 2010, στο πλαίσιο της Πανευρωπαϊκής εκστρατείας για μείωση των θυμάτων από τροχαία ατυχήματα.
Οι περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν ήδη κατακτήσει το στόχο αυτό, ενώ την περίοδο αυτή θέτουν σε δημόσια διαβούλευση τα Εθνικά Σχέδιά τους όσο αφορά τη δεκαετία 2010-2020.
Οι μετρήσιμοι στόχοι αυτού του προγράμματος για το 2020 περιλαμβάνουν (με έτος βάσης το 2010):
● Μείωση των νεκρών σε ποσοστό 40%.
● Μείωση των νεκρών μέχρι 25 ετών σε ποσοστό 50%.
● Μείωση των νεκρών πεζών, δικυκλιστών και ποδηλατών σε ποσοστό 50%.
● Μείωση των βαριά τραυματιών σε ποσοστό 50%.


Οι προτάσεις
Σε ότι αφορά τα νέα θεσμικά όργανα:
● Η Οδική Ασφάλεια προτείνεται να τεθεί υπό την αιγίδα του Ελληνικού Κοινοβουλίου.
● Σύσταση Διϋπουργικής Επιτροπής με αντικείμενο την άσκηση πολιτικής στα θέματα Οδικής Ασφάλειας.
● Σύσταση Ειδικής Γραμματείας Οδικής Ασφάλειας (ΕΓΟΑ), η οποία θα συντονίζει όλες τις συναρμόδιες Υπηρεσίες και Φορείς, με υπέρβαση των δυσλειτουργών της Δημόσιας Διοίκησης, ώστε να υλοποιήσει με αυστηρότητα τους στόχους της νέας δεκαετίας.
● Ίδρυση Ερευνητικού Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας με στόχο την έρευνα στον τομέα της Οδικής Ασφάλειας και την διατύπωση συμπερασμάτων και προτάσεων που θα αξιοποιεί η ΕΓΟΑ.
● Σύσταση Ανεξάρτητου Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων Οδικής Ασφάλειας (ΕΣΕΟΑ) το οποίο θα παρακολουθεί την εξέλιξη και την εφαρμογή του προγράμματος και θα συντάσσει Ετήσια Έκθεση για την Οδική Ασφάλεια προς το Κοινοβούλιο, το Υπουργικό Συμβούλιο και τον Ελληνικό λαό.
● Με βάση το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο (παρ. 7 του Ν.3481/2006), τη δημιουργία Ειδικού Τμήματος Οδικής Ασφάλειας στον Συνήγορο του Πολίτη, στο οποίο θα καταφεύγουν οι πολίτες, εφόσον διαπιστώνουν καθυστέρηση αποκατάστασης κρίσιμων προβλημάτων Οδικής Ασφάλειας.
● Δημιουργία Εθνικής Υπηρεσίας Οδών, στα πρότυπα των Ευρωπαϊκών χωρών, προκειμένου να υπάρξει ομοιογένεια στην αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων που αφορούν στην οδική αλυσίδα: σχεδιασμός, μελέτη, κατασκευή, συντήρηση, λειτουργία των οδών

Αλλαγές στη νομοθεσία:
● Τροποποίηση του ΚΟΚ/2007 ώστε η Οδική Ασφάλεια να αποτελεί τον κύριο άξονα του.
● Ταχεία ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2008/96 για τη διαχείριση της ασφάλειας των Οδικών Υποδομών, καθώς και τις απαραίτητες διαδικασίες της Οδικής Ασφάλειας.

Μέτρα και Έργα που επιβάλλεται να υλοποιηθούν:
● Παρεμβάσεις χαμηλού κόστους και άμεσου αποτελέσματος στα επικίνδυνα σημεία του εθνικού, επαρχιακού και δημοτικού οδικού δικτύου.
● Εξασφάλιση ασφαλών προσβάσεων πεζών σε Σχολικά Συγκροτήματα, Αθλητικά Κέντρα και ΚΑΠΗ, σε όλους του Δήμους της χώρας.
● Επέκταση του δικτύου οδών ήπιας κυκλοφορίας στα κέντρα των πόλεων, με ταυτόχρονη διευκόλυνση της πεζής κυκλοφορίας. Πρόγραμμα κατασκευής δικτύου ασφαλών ποδηλατοδρόμων σε όλες τις πόλεις άνω των 10.000 κατοίκων.
● Μέτρα βελτίωσης της Οδικής Ασφάλειας στους Ισόπεδους Κόμβους του αστικού και υπεραστικού δικτύου. Σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά Ερευνητικά Κέντρα στους Ισόπεδους αυτούς Κόμβους σημειώνονται το 50% και το 33% αντίστοιχα των θανατηφόρων ατυχημάτων και αυτών με βαριά τραυματίες (Ολλανδικό SWOV).
● Εκτεταμένο πρόγραμμα μετατροπής επικίνδυνων αστικών Ισόπεδων Κόμβων σε Κυκλικούς (Roundabouts) με βάση τις διεθνείς προδιαγραφές και κανόνες κυκλοφορίας. Σύμφωνα με τα Ευρωπαϊκά Ερευνητικά Κέντρα αυτές οι παρεμβάσεις μειώνουν κατά 50-70% τα τροχαία ατυχήματα στους Ισόπεδους αστικούς κόμβους.
● Με βάση το εγκεκριμένο από το ΥΠΕΧΩΔΕ νέο σύστημα Διαχείρισης Ορίων Ταχύτητας, αναθεώρηση των υφιστάμενων ορίων ταχύτητας του αστικού και υπεραστικού δικτύου, με προτεραιότητα στο Διευρωπαϊκό και Διακρατικό δίκτυο.
● Λειτουργία των Σταθμών Ελέγχου Επαγγελματικών Οχημάτων και Επικίνδυνων Εμπορευμάτων παρά την οδό, υποχρέωση που δεν υλοποιεί η Χώρα μας και απειλείται με πρόστιμο.
● Βελτίωση του επιπέδου συντήρησης του Οδικού Δικτύου, με διάθεση συγκεκριμένου ποσού ανά χιλιόμετρο, ανάλογα με τη λειτουργική κατάταξη των οδών και τον κυκλοφοριακό φόρτο. Για το εθνικό δίκτυο το ΠΟΑ/ΤΕΕ έχει εκτιμήσει ότι το μέσο κόστος κυμαίνεται περί τα 30.000,00 € ανά χιλιόμετρο. Πλήρη εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 54/2004 περί Σηράγγων μήκους άνω των 500μ., καθώς και αυστηρή εφαρμογή των προτάσεων των Μελετών Ανάλυσης κινδύνου (Risk Analysis). Το μέτρο αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για τη χώρα μας, αφού από το 2010 θα είναι η τέταρτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία θα διαθέτει σήραγγες μήκους άνω των 500μ.
● Εκτεταμένο Πρόγραμμα βελτίωσης της Κατακόρυφης και Οριζόντιας Σήμανσης, η οποία παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, ιδιαίτερα στο επαρχιακό δίκτυο. Αρκεί να σημειωθεί ότι στο επαρχιακό δίκτυο της Εύβοιας λείπουν 2.000 πινακίδες Σήμανσης, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρμοδίων υπηρεσιών. Το πρόβλημα εντείνεται στις τουριστικές περιοχές και στα νησιά, όπου οι ελλείψεις είναι εκτεταμένες και κρίσιμες για την Οδική Ασφάλεια, καθώς εκεί κυκλοφορούν αλλοδαποί τουρίστες, κατά κανόνα συνηθισμένοι να υπακούουν στην οριζόντια και κατακόρυφη σήμανση των οδών.
● Πρόγραμμα Κυκλοφοριακών Μετρήσεων του Οδικού Δικτύου. Η μη πραγματοποίηση μετρήσεων αυτών τα τελευταία χρόνια ακυρώνει τη δυνατότητα αξιόπιστου σχεδιασμού των Έργων Υποδομής και όχι μόνο.

Σε ότι αφορά τις άδειες οδήγησης και τον έλεγχο των οχημάτων:
● Βελτίωση και αυστηροποίηση του συστήματος χορήγησης αδειών οδήγησης, με προσθήκη βασικών μηχανολογικών γνώσεων για τους οδηγούς.
● Ουσιαστικότερος Τεχνικός Έλεγχος Οχημάτων (ΚΤΕΟ) με αδιάβλητο τρόπο.
● Τακτικότερος έλεγχος από τα αρμόδια όργανα του ψηφιακού ταχογράφου βαρέων οχημάτων, μέτρο που άλλωστε ίσχυε και παλιότερα.
● Συστηματικός έλεγχος της ασφάλειας των βαρέων οχημάτων, λεωφορείων και ειδικότερα των σχολικών. Η συμμετοχή των οχημάτων αυτών σε ατυχήματα διακρίνεται για την ιδιαίτερη σφοδρότητα και την πρόκληση μεγάλου αριθμού θυμάτων (Τέμπη, Μαλλιακός).
● Καθορισμός όρων κυκλοφορίας και οδήγησης τετράτροχων και τρίτροχων με κίνηση δίτροχου (γουρούνες κ.λπ.) για να αποτραπούν οι κίνδυνοι από την κίνησή τους στις οδούς. Εισαγωγή της άδειας οδήγησης κατηγορίας Β1 για τα οχήματα αυτά, που απουσιάζει από τον Ελληνικό ΚΟΚ, ενώ εφαρμόζεται στον αντίστοιχο ΚΟΚ πολλών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
● Αυστηρότερες προϋποθέσεις ενοικίασης μοτοσικλετών και οχημάτων τύπου «Μπιτς-μπακι» και τετράτροχων με κίνησης διτρόχου (γουρούνες) στις τουριστικές περιοχές.
● Αξιολόγηση από τους συναρμόδιους φορείς της εισαγωγής του μέτρου της αφαίρεσης του διπλώματος στην περίπτωση που υποπέσουν σε δύο σοβαρά παραπτώματα. Εκ νέου παρακολούθηση μαθημάτων και επανεξέταση για τη χορήγηση της άδειας οδήγησης. Σε περίπτωση επανάληψης των ιδίων παραβάσεων να αφαιρείται οριστικά η άδεια οδήγησης. Η συνεχιζόμενη «σφαγή» των νέων ηλικίας 15-25 ετών δε μπορεί να συνεχιστεί.

Σε ότι αφορά τις Προδιαγραφές:
● Σύνταξη Προδιαγραφών Μελετών Ισόπεδων και Ανισόπεδων Κόμβων.
● Επικαιροποίηση των Προδιαγραφών ΟΜΟΕ/2001. Τούτο κρίνεται απαραίτητο, αφού οι Προδιαγραφές αυτές έχουν ως βάση τις Γερμανικές Οδηγίες. Ωστόσο, σε ότι αφορά αυτοκινητόδρομους και ανισόπεδους κόμβους έχουν τεθεί σε ισχύ από τον Ιούνιο του 2008 οι νέες προδιαγραφές RAA/2007.
● Σύνταξη Προδιαγραφών «Διαχείρισης Προσβάσεων», δεδομένου ότι έχουν σημαντικό ρόλο στην Οδική Ασφάλεια. Οι ισχύουσες με την ονομασία «Κυκλοφοριακές συνδέσεις» δε μπορούν να καλύψουν τις σημερινές ανάγκες.
● Σύνταξη Προδιαγραφών Κατακόρυφης και Οριζόντιας Σήμανσης (πλην Α/Δ), για να αντιμετωπιστεί ενιαία το σημερινό αλλοπρόσαλλο καθεστώς.
● Άμεση Εφαρμογή των Νέων Προδιαγραφών «Συστημάτων Συγκράτησης Οχημάτων» (Στηθαία Ασφαλείας) ΟΜΟΕ/ΣΣΟ, οι οποίες προ ολίγων μηνών εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο Μελετών (ΥΠΕΧΩΔΕ). Υποχρεωτική εφαρμογή τους σε όλο το οδικό δίκτυο. Ειδικότερα, σε ότι αφορά στους Αυτοκινητόδρομους Παραχώρησης, θεωρούμε ότι ενδεχόμενη μη εφαρμογή τους αποτελεί σοβαρή αστοχία. Υπογραμμίζουμε, ότι από το 1998 έχουν υιοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση οι ΕΝ1317. Συνεπώς, είναι αδιανόητο, ειδικά τα Έργα Παραχώρησης Αυτοκινητοδρόμων που αναμένεται να ολοκληρωθούν την περίοδο 2012-2013 να έχουν ενδεχομένως Στηθαία της Δεκαετίας του’80.
● Χιλιομέτρηση του Διευρωπαϊκού Οδικού Δικτύου και στη συνέχεια όλου του δικτύου. Η σημερινή κατάσταση, όπου δεν υπάρχουν χιλιομετρικοί δείκτες, αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, εκτός των άλλων, για τον εντοπισμό των τροχαίων ατυχημάτων, δεδομένου ότι η Τροχαία αδυνατεί να προσδιορίσει την θέση του ατυχήματος. Συνεπώς, η υπάρχουσα Βάση Δεδομένων Τροχαίων Ατυχημάτων δεν εξασφαλίζει τον απαιτούμενο βαθμό αξιοπιστίας σε ότι αφορά την ακριβή χιλιομετρική θέση, γεγονός που οδηγεί σε αδυναμία χάραξης αξιόπιστης πολιτικής για την Οδική Ασφάλεια.
● Επέκταση του Μητρώου Οδών, δεδομένου ότι αυτό αποτελεί πολύτιμο και απαραίτητο εργαλείο για τη συντήρηση, τη λειτουργία, τις διαπλατύνσεις ή τις επεκτάσεις των οδών.

Σε ότι αφορά την Τροχαία:
● Βελτίωση της εκπαίδευσης των στελεχών και του προσωπικού της Τροχαίας, κυρίως σε ότι αφορά την οδική υποδομή, το όχημα και τον τρόπο φόρτωσης.
● Εξοπλισμός των Τμημάτων Τροχαίας με ελαφρύ και φτηνό εξοπλισμό (GPS, laser κ.λπ.), ώστε να συντάσσουν με ακρίβεια τα σκαριφήματα των Εκθέσεων Ατυχημάτων, στα οποία παρατηρούνται πολλές αστοχίες.
● Αναθεώρηση και εκσυγχρονισμός του ΔΟΤΑ*, σύμφωνα με τα αντίστοιχα των προηγμένων χωρών. Το υφιστάμενο ΔΟΤΑ θεωρείται ιδιαίτερα παρωχημένο.
● Διατήρηση, κατά το δυνατόν, του προσωπικού της Τροχαίας, ώστε να αξιοποιείται η μακρόχρονη εμπειρία του. Μεταθέσεις σε άλλες Υπηρεσίες (Αγορανομία κ.λπ.) έχουν ως συνέπεια την αποδυνάμωση του Σώματος της Τροχαίας, αφού η εμπειρία χάνεται και η εκ νέου εκπαίδευση απαιτεί χρόνο για να αποδώσει.
● Ενίσχυση της αστυνόμευσης για τις παραβάσεις που δημιουργούν τα μεγάλης σφοδρότητας ατυχήματα (υπερβολική ταχύτητα, αντικανονικό προσπέρασμα, παραβίαση κόκκινου σηματοδότη). Εφοδιασμός της Τροχαίας, ώστε να εκτελεί drug test (ναρκοτεστ) παρά την οδό, στα πρότυπα του αλκοτέστ. Έρευνες αποκαλύπτουν εμπλοκή οδηγών υπό την επήρεια ναρκωτικών σε ποσοστό πάνω από το 10% των σοβαρών τροχαίων ατυχημάτων.

Σε ότι αφορά τη βελτίωση της προ νοσοκομειακής φροντίδας:
● Το σύστημα επικοινωνίας ΤΕΤΡΑ που εφαρμόζεται στην Αττική λόγω Ολυμπιακών Αγώνων δίνει τη δυνατότητα σε Αστυνομία – Τροχαία – ΕΚΑΒ – Πυροσβεστική ταυτόχρονης λήψης του σήματος και περιγραφής του ατυχήματος με συνέπεια την ταχύτερη επέμβαση στο ατύχημα. Το σύστημα αυτό πρέπει να λειτουργήσει κατ’ αρχήν στα μεγάλα αστικά κέντρα (Θεσ/νίκη, Πάτρα, Ηράκλειο κ.α.) και στη συνέχεια να καλύψει όλη τη χώρα.
● Ενεργοποίηση του Πανευρωπαϊκού αριθμού κλήσης εκτάκτου ανάγκης (112)
● Κοινά εκπαιδευτικά σεμινάρια Τροχαίας – ΕΚΑΒ – Πυροσβεστικής με υποστήριξη του Υπουργείου Υποδομών – Μεταφορών και Δικτύων. Έχει παγκοσμίως αποδειχθεί ότι αν η επέμβαση γίνει την πρώτη ώρα από το ατύχημα, η κοινή γλώσσα μεταξύ των συναρμοδίων Υπηρεσιών ωφελεί ιδιαίτερα στη μείωση των συνεπειών του τροχαίου ατυχήματος.
● Σύνταξη Κυκλοφοριακής Μελέτης σε Αθήνα, Θεσ/νίκη, Πάτρα ώστε τα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ να κατανέμονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να κινούνται στην πιο ωφέλιμη διαδρομή σε ότι αφορά την απόσταση, την κυκλοφοριακή συμφόρηση κ.λπ.
● Βελτίωση της λειτουργίας των ΤΕΠ* με διάθεση μόνιμου ιατρικού προσωπικού στους μεγάλους υγειονομικούς σχηματισμούς και επέκταση του θεσμού σε όλο τον Ελληνικό χώρο, όπου υφίστανται ουσιαστικές ανάγκες.

Σε ότι αφορά την εκπαίδευση και την ενημέρωση:
● Εισαγωγή της κυκλοφοριακής αγωγής στο σύνολο του προγράμματος διδασκαλίας της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, με παράλληλη αξιοποίηση του δικτύου των Πάρκων Κυκλοφοριακής Αγωγής.
● Υλοποίηση στοχευμένων μεσομακροπρόθεσμων εκστρατειών για την ευαισθητοποίηση και ενημέρωση των πολιτών σε θέματα Οδικής Ασφάλειας.
● Εισαγωγή στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση του μαθήματος ασφαλούς πεζής κίνησης και ποδηλάτου παράλληλα με εισαγωγή του μαθήματος Κυκλοφοριακής Αγωγής στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
● Ευρεία καμπάνια Οδικής Ασφάλειας με ένταση τα Χριστούγεννα – Πάσχα – θερινή περίοδο. Τριμηνιαία ενημέρωση των πολιτών για την εξέλιξη του προγράμματος βελτίωσης Οδικής Ασφάλειας.
● Υποχρεωτική εφαρμογή της ζώνης ασφαλείας από όλους τους οδηγούς Υπηρεσιακών και επαγγελματικών οχημάτων, ώστε να λειτουργούν ως πρότυπο.

Την αναστολή στο σύνολό τους των αλλαγών στον ΓΟΚ του 1985 και όχι μόνο της «τακτοποίησης» των κλειστών ημιυπαίθριων και άλλων χώρων ζητά το ΤΕΕ

Τη συνολική αναστολή των άρθρων 40 και 41 του Ν.3775/2009 και όχι μόνο των παραγράφων που αναφέρονται στην «τακτοποίηση» των κλειστών ημιυπαίθριων χώρων, ζητά το ΤΕΕ.
Όπως επισημαίνεται, με την πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, η οποία δημοσιεύθηκε χτες στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αναστέλλεται για έξι μήνες το άρθρο 40, παράγραφος 2, τμήμα α, β, γ, δ, του Νόμου 3775/2009 που αφορά τους ημιυπαίθριους χώρους και το άρθρο 41, παράγραφος 5, που αφορά αλλαγή χρήσης σε γκαράζ και αποθήκες, ενώ παραμένουν εν ισχύ οι υπόλοιπες διατάξεις οι οποίες τροποποιούν ουσιώδεις διατάξεις του ΓΟΚ του 1985, όπως η πρόβλεψη δημιουργίας ημιυπαίθριων χώρων, η οποία είχε κριθεί ευεργετική για την ποιότητα των οικοδομών και τη διαβίωση του πληθυσμού.
Η τροποποίηση αυτών των διατάξεων, υπενθυμίζουμε, είχε γίνει δίχως να προηγηθεί ο απαραίτητος διάλογος και το γεγονός είχε βρει αντίθετο το ΤΕΕ, το οποίο επεσήμανε μια μεγάλη και ιδιαίτερα σοβαρή οπισθοδρόμηση στο σχεδιασμό των οικοδομών, δυστυχώς με τη λογική του «πονάει δόντι, κόψει κεφάλι».
Η αδυναμία – ή και αδιαφορία – της Πολιτείας να ελέγξει την εφαρμογή της νομοθεσίας, δεν είναι νοητό για το ΤΕΕ να οδηγεί σε κατάργηση θετικών προβλέψεών της. Άλλωστε, η κατάργηση διατάξεων του ΓΟΚ, όπως όλοι αντιλαμβάνονται, έγινε από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ, με μια λογική αντιστάθμισης επικοινωνιακής μορφής και όχι ουσιαστικής, αποτέλεσαν με άλλα λόγια το «περιτύλιγμα» για να πλασαριστεί η εισπρακτικού χαρακτήρα αντισυνταγματική «τακτοποίηση» των κλειστών ημιυπαίθριων και άλλων χώρων, δίχως να γίνουν αντιληπτά στο σύνολό τους τα προβλήματα τα οποία δημιουργούνται από τις συγκεκριμένες προβλέψεις.
Το ΤΕΕ, το οποίο έχει τονίσει πως θεωρεί απόλυτα σύμφωνη με τις θέσεις του την απόφαση αναστολής της «τακτοποίησης» των κλειστών ημιυπαίθριων, καλεί την υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Τίνα Μπιρμπίλη, να προχωρήσει στη αναστολή όλων των προβλέψεων των άρθρων 40 και 41 του Ν. 3775/2009, ώστε τα ζητήματα αυτά να τεθούν στον διάλογο τον οποίο η ίδια εξήγγειλε για το ερχόμενο εξάμηνο και ο οποίος, είναι ευνόητο, οφείλει να καλύψει και τα μεγάλα προβλήματα των πολεοδομικών υπηρεσιών της χώρας, πριν καταλήξει στις αναγκαίες αποφάσεις και σε οποιαδήποτε τροποποίηση του ΓΟΚ, σημειακή ή όπως είναι αναγκαίο και ευρύτερη.

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΤΕΕ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΠΑ

Οι αρνητικές εξελίξεις των τελευταίων ετών στα αναπτυξιακά δεδομένα της χώρας, που κορυφώνονται εξ αιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, καθιστούν την αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ νευραλγικό παράγοντα εξόδου απ’ αυτήν και δημιουργίας των προϋποθέσεων μετάβασης σε ένα πιο βιώσιμο πρότυπο ανάπτυξης.

Ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ έχει μηδενισθεί, η τάση πραγματικής σύγκλισης προς τις ανεπτυγμένες οικονομίες της Ε.Ε. έχει διακοπεί, η κοινωνική συνοχή διαστέλλεται, η οικονομική ανταγωνιστικότητα υποχωρεί, η περιβαλλοντική κρίση του φυσικού και δομημένου χώρου διογκώνεται, οι όροι ζωής των κατοίκων των πόλεων και της υπαίθρου υποβαθμίζονται (όπως για παράδειγμα αυτό καταδεικνύεται από τη συνεχή υποχώρηση της Πρωτεύουσας στη διεθνή κατάταξη ως προς τους σχετικούς δείκτες), οι επενδύσεις στην έρευνα και τεχνολογία βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα στην Ευρώπη. Παρά τις προσπάθειες δεκαετιών, η περιφερειακή ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια βρίσκεται πάλι πίσω, σύμφωνα με μελέτες της Ε.Ε. (ΙΝFOREGIO, REGIO FOCUS no 1, 2/9/2009) προς όφελος της αύξησης συγκέντρωσης πλούτου και δραστηριοτήτων στην Αττική. Η δημογραφική γήρανση προσθέτει ζητήματα προβληματισμού για το μέλλον.

Η αντιστροφή αυτών των εξελίξεων δεν μπορεί πλέον να επιτευχθεί στον επιθυμητό βαθμό, στα χρονικά περιθώρια του ΕΣΠΑ (μέχρι το 2013 και στο μέτρο που αυτό μπορεί να συμβάλλει) και απαιτείται μακροχρονιότερος προγραμματισμός που, όμως, προσκρούει στην αναμενόμενη μείωση μελλοντικά των διατιθέμενων διαρθρωτικών πόρων από την ΕΕ .

Σχεδόν 3 χρόνια μετά την έναρξη του ΕΣΠΑ, η πρόοδος της εφαρμογής του είναι πολύ χαμηλή, η δε διοχέτευση των εγκεκριμένων κοινοτικών πόρων στην πραγματική οικονομία είναι ελάχιστη, σε περίοδο μάλιστα αυξημένων αναγκών λόγω της οικονομικής κρίσης.
Οι εξελίξεις αυτές δεν είναι βέβαια άσχετες με τη συρρίκνωση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Ούτε και με την πτώση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας, της χώρας όπου η Ελλάδα έχασε 35 θέσεις σε 6 χρόνια στην κατάταξη του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, και την 109η θέση (10 θέσεις κάτω από πέρυσι) στην κατάταξη της Παγκόσμιας Τράπεζας για την επιχειρηματικότητα και τις επενδύσεις.
Σήμερα, παράλληλα με τη ανάγκη επιτάχυνσης στην υλοποίηση των προγραμμάτων, είναι απαραίτητη η αναθεώρηση του ΕΣΠΑ με βάση τις κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις και τις σημερινές προτεραιότητες.
Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, οι θέσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) ως συμβούλου της Πολιτείας αλλά και επιστημονικού φορέα των Ελλήνων Μηχανικών, επικεντρώνονται στα παρακάτω σημεία :
1. Ποιοτική και ποσοτική αναθεώρηση του ΕΣΠΑ 2007-13 και των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων του (ΕΠ) με προσανατολισμό τη βιώσιμη (‘πράσινη’) ανάπτυξη, αντίληψη που πρέπει να διατρέχει ‘οριζόντια’ τα προγράμματα. Εμφαση να δοθεί :
· στην αναπτυξιακή, κοινωνική και περιβαλλοντική διάσταση των προγραμμάτων
· σε ολοκληρωμένες (και όχι ευκαιριακές πολιτικές που εστιάζουν στην κατανάλωση) για την ψηφιακή σύγκλιση και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας ελληνικών επιχειρήσεων (ΜΜΕ στην πλειονότητά τους)
· σε προγράμματα έντασης γνώσης με αξιοποίηση του επιστημονικού και τεχνικού δυναμικού της χώρας και ευρύτερη στήριξη της απασχόλησης

2. Αύξηση χρηματοδότησης ΠΔΕ για το ΕΣΠΑ με προτεραιότητα σε
· Αποπληρωμή οφειλών
· Εργα τεχνικών υποδομών
· Κρατικές ενισχύσεις σε ΜΜΕ –ελεύθερους επαγγελματίες (που συνιστούν τον ‘κορμό’ της ελληνικής οικονομίας)
· Στήριξη της απασχόλησης μέσω και της έντασης γνώσης
· Εργα τεχνικών υποδομών

3. Αναθεώρηση – τροποποίηση του Συστήματος Διαχείρισης και Ελέγχου (ΣΔΕ) σε μεσοπρόθεσμη οπτική, που θα θεμελιωθεί στις εξής αρχές:
· Συγχώνευση λειτουργιών της δημόσιας διοίκησης που αλληλεπικαλύπτονται
· Ολιγομελή και ευέλικτα διαχειριστικά σχήματα
· Ουσιαστική διαβούλευση με κοινωνικο-οικονομικούς εταίρους
· Στόχευση στην αποτελεσματικότητα και παραγωγικότητα της διοίκησης σε μόνιμη βάση
(εκτεταμένες τροποποιήσεις Νόμων & Συστημάτων στην παρούσα φάση εμπεριέχουν σοβαρούς κινδύνους κατάρρευσης του συνολικού συστήματος με ενδεχόμενες καταστροφικές συνέπειες στην πρόοδο των προγραμμάτων. Αμεσα, χρειάζεται βούληση για λογική συρρίκνωση των εξαιρετικά και άνευ λόγου γραφειοκρατικών διαδικασιών διαχείρισης, πλήρης ψηφιοποίηση των διαδικασιών (διαφάνεια) , καταγραφή προόδου και εκτιμώμενων εξελίξεων ανά πρόγραμμα και στην συνέχεια εκπόνηση crash program ανά επιλεγμένο θεματικό πεδίο ώστε να επιταχυνθεί η υλοποίηση των στόχων το δυνατόν συντομότερο.

Αθήνα - Barcelona

Η συμβολή του τεχνικού κόσμου της χώρας στην πραγματοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας κατά γενική ομολογία υπήρξε ανεκτίμητη. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων κατασκευάστηκαν έργα υψηλής τεχνικής δυσκολίας με ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, τα οποία κατά τη γνώμη μου δεν θα μπορούσαν κάτω από αυτές τις συνθήκες να υλοποιηθούν σε καμία άλλη χώρα.

Επομένως, η απαξίωση των Ολυμπιακών Έργων τα τελευταία χρόνια αποτελεί αβλεψία και προσβολή στο έργο των Ελλήνων Μηχανικών πού τα σχεδίασαν, οργάνωσαν, επέβλεψαν την κατασκευή τους και τα υλοποίησαν.

Η πρωτοβουλία του Πρωθυπουργού της χώρας Γ. Α. Παπανδρέου να θέσει ως υψηλή προτεραιότητα και από τους πρώτους στόχους της κυβέρνησης την αξιοποίηση της Ολυμπιακής Κληρονομιάς που προέβαλε παγκόσμια την ‘Αποτελεσματική Ελλάδα’, χαιρετίζεται από τον τεχνικό κόσμο επειδή καταδεικνύει το κορυφαίο έργο των Ελλήνων Τεχνικών και αναγνωρίζει έστω και καθυστερημένα την τεράστια συμβολή τους στην ανάδειξη της χώρας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Επιπλέον η παρότρυνση της πολιτικής ηγεσίας για ανταλλαγή τεχνογνωσίας και εμπειριών σε διεθνές επίπεδο και μάλιστα επί επιτυχημένων πρακτικών μετα-ολυμπιακής αξιοποίησης αποτελεί αναμφίβολα μια ιδιαίτερα θετική προσέγγιση πού είναι αναγκαία για την προώθηση της επιστημονικής και τεχνικής σκέψης και πράξης και βέβαια απόλυτα χρήσιμη για τις σύγχρονες βιώσιμες πόλεις.

Πριν προχωρήσουμε λοιπόν στην άκριτη «δαιμονοποίηση» της έλευσης ενός Ισπανού Αρχιτέκτονα πού μπορεί να συμβάλλει στο διάλογο αυτό με ιδέες, σκέψεις, προτάσεις από την εφαρμοσμένη εμπειρία του, ας αναδείξουμε το ότι οι Έλληνες Μηχανικοί έχουν να επιδείξουν σπουδαία έργα και διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο και ως εκ τούτου ο διάλογος και η συνεργασία μπορούν να οδηγήσουν στην επίτευξη του βέλτιστου αποτελέσματος.

Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για το παραπάνω είναι να υπάρξει πρόσκληση για ουσιαστική συνεργασία από την Ελληνική Πολιτεία προς τον κατά νόμο επίσημο Τεχνικό της Σύμβουλο, το ΤΕΕ, για μια σοβαρή θεώρηση και αντιμετώπιση των υφισταμένων θεμάτων της μεταολυμπιακής αξιοποίησης όταν μάλιστα έχει ήδη προηγηθεί (από το ΤΕΕ) αξιόλογη ευρείας κλίμακας προσέγγιση του συγκεκριμένου θέματος.

Πάμε μαζί…

Βρισκόμαστε στο τέλος της προεκλογικής περιόδου, που υπήρξε πολύ διαφορετική από όλες αυτές που είχαμε συνηθίσει τις τελευταίες δεκαετίες. Θυμάμαι πολύ έντονα όλες τις εκλογές τουλάχιστον από το 1985 και μετά. Είναι η πρώτη φορά που το αποτέλεσμα έχει προεξοφληθεί από νικητές και ηττημένους από την προκήρυξη των εκλογών. Επομένως φυσιολογικά η σύντομη προεκλογική περίοδος κυλά μέσα σε ένα ιδιαίτερο υποτονικό κλίμα που χαρακτηρίζεται από την απάθεια της πλειοψηφίας των πολιτών.
Είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση παραδίδει ουσιαστικά αμαχητί την εξουσία προκηρύσσοντας πρόωρες εκλογές τις οποίες γνωρίζει πως θα χάσει. Αλλά είναι και η πρώτη φορά που η κυβέρνηση που αποχωρεί (και μάλιστα ύστερα από δύο θητείες τις οποίες κατόρθωσε να συμπυκνώσει σε πεντέμισι χρόνια) δεν έχει να επιδείξει κανένα σημαντικό επίτευγμα.
Η Ελλάδα της ΟΝΕ των Ολυμπιακών Αγώνων, η χώρα που στο πρόσφατο παρελθόν είχε σε ηγετικές θέσεις ανθρώπους με κύρος που ενέπνεαν σεβασμό σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, εξελίχθηκε πολύ γρήγορα στην Ελλάδα της μιζέριας, της απογραφής και της παραγραφής, στην Ελλάδα της ανασφάλιστης εργασίας της ήσσονος προσπάθειας και της αρπαχτής.

Ανήκω στη γενιά των ανθρώπων που από πολύ μικρή ηλικία στις δεκαετίες του 70 ή του 80 ασχολήθηκε με τα κοινά γιατί λάτρεψε τον Ανδρέα Παπανδρέου και το όραμά του ν΄αλλάξει την Ελλάδα. Είναι γεγονός πως όποιος δεν έχει νιώσει αυτό το συναίσθημα δεν μπορεί να καταλάβει και το μέγεθός του.
Ανήκω στη γενιά των ανθρώπων που ως νέοι επιστήμονες τη δεκαετία του 90 εμπιστεύτηκαν τον Κώστα Σημίτη να πάει την Ελλάδα μπροστά με ρεαλισμό και σοβαρότητα.
Αυτή η γενιά, καταξιωμένοι επαγγελματίες πλέον, αντιμέτωπη με όλα τα προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας, εναποθέτει τώρα πια όλες της τις ελπίδες ξανά στο ΠΑΣΟΚ και στο Γιώργο Παπανδρέου, για να επαναφέρει την αισιοδοξία και να κάνει πραγματικότητα τις προσδοκίες για καλύτερη, δικαιότερη, παραγωγικότερη και πιο αξιοκρατική χώρα.

Σε αυτές τις εκλογές (όπως και στις προηγούμενες) συμμετέχουν εκτός από πολλούς φίλους και γνωστούς, κάποιοι με τους οποίους βρέθηκα μαζί στην ΠΑΣΠ και στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ περίπου δυο δεκαετίες πριν και με τους οποίους είτε είχαμε διαχρονικά τις ίδιες απόψεις είτε όχι, μας συνδέουν πράγματα και καταστάσεις που μένουν ανεξίτηλα στο πέρασμα του χρόνου και δεν μπορώ παρά να χαίρομαι που θα είναι ανάμεσα στους τριακόσιους Βουλευτές. Ο Βασίλης Τόγιας, ο Γιάννης Ραγκούσης, η Τώνια Αντωνίου, ο Θωμάς Στάικος, ο Θάνος Μωραίτης, ο Βασίλης Οικονόμου και οι νεώτεροι όπως ο Μιχάλης Κατρίνης και ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, πιστεύω πως με την παρουσία τους εκτός των άλλων εκπροσωπούν επάξια τη γενιά μας στη Βουλή και συμβάλλουν όχι μόνο στην ανανέωση αλλά και στην αναβάθμισή της.

Πάμε ξανά, πάμε γερά, ΠΑΜΕ ΜΑΖΙ…

Επίκαιρη

Του Κώστα Μητρόπουλου 4/9/09

Τότε και Τώρα

Του ΤΑΣΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ 27 / 7 / 200

Σχέδιο Νόμου για την Ανώτατη Εκπαίδευση

Αποτελεί κεφαλαιώδους σημασίας για το συμφέρον της κοινωνίας η διασφάλιση των διακριτών ρόλων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Αυτό που απαιτείται είναι η από κοινού αναβάθμισή τους.
Τα Πανεπιστήμια έχουν ως στόχο την επιστημονική έρευνα με την παραγωγή νέας γνώσης και την εκπαίδευση επιστημόνων. Τα ΤΕΙ έχουν ως στόχο την εκπαίδευση τεχνολόγων και τεχνιτών. Με το ν.δ. 652/27.8.70 ιδρύονται τα Κέντρα Ανωτέρας Τεχνικής Εκπαιδεύσεως (ΚΑΤΕ) ως Συγκροτήματα Δημοσίων Σχολών με σκοπό την εκπαίδευση τεχνικών στελεχών ανώτερου επιπέδου, ενδιάμεσης δηλαδή βαθμίδας μεταξύ της Ανώτατης Επιστημονικής και της Μέσης Τεχνικής.
Η ίδρυση των ΚΑΤΕ ανταποκρινόταν σε μια πραγματική ανάγκη εξορθολογισμού της τεχνικής παραγωγικής πυραμίδας της χώρας. Στην πορεία όμως των 39 χρόνων που πέρασαν από τότε μέχρι σήμερα η λογική της συγκεκριμένης πρόβλεψης ακυρώθηκε στην πράξη, καθώς τα ΚΑΤΕ από ενδιάμεση βαθμίδα μετεξελίχθηκαν σε ΑΕΙ και, όπως προβλέπει το παρόν νομοσχέδιο, πρόκειται να εξισωθούν με Πανεπιστήμια.

Εάν τα Πανεπιστήμια ταυτιστούν με τα ΤΕΙ, τότε αμέσως θα δημιουργηθεί ένα κενό στην τεχνολογική εκπαίδευση, το οποίο θα καλυφθεί με τη δημιουργία νέων ΤΕΙ ή από ιδιωτικά «μορφώματα».

Οι δυσκολίες ένταξης των νέων πτυχιούχων είναι όχι μόνο μακροοικονομικής, αλλά και διαρθρωτικής φύσης. Έχουν δηλαδή να κάνουν με τη διαρθρωτική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας να δημιουργήσει θέσεις εργασίας για εργατικό δυναμικό υψηλής εκπαίδευσης στο ρυθμό εκείνο που απαιτείται για να απορροφήσει τους πτυχιούχους που εξέρχονται κάθε χρόνο από τα Πανεπιστήμια της Χώρας, μαζί με αυτούς που αποκτούν πτυχία από Πανεπιστήμια του εξωτερικού και επιστρέφουν στην Ελλάδα αναζητώντας δουλειά. Η αναντιστοιχία αυτή βρίσκεται στον αντίποδα της κυρίαρχης σήμερα ερμηνείας των δυσκολιών επαγγελματικής ένταξης των πτυχιούχων, η οποία αποδίδει τις τελευταίες στην αδυναμία του Πανεπιστημίου να παρέχει τις κατάλληλες γνώσεις και δεξιότητες που έχει ανάγκη η Οικονομία.

Το ουσιώδες πρόβλημα είναι συνεπώς η αδυναμία της ελληνικής οικονομίας να απορροφά και να αξιοποιεί το επιστημονικό της δυναμικό. Ο λόγος που η Πολιτεία «παίζει» με τα επαγγελματικά δικαιώματα είναι για να αποκρύψει την πάγια αδυναμία διαρθρωτικής και αποτελεσματικής αντιμετώπισης των πραγματικών προβλημάτων.
Παράλληλα αξιοποιεί και καλλιεργεί τις εντάσεις που μοιραία υποβόσκουν, όταν ένα τόσο ευαίσθητο θέμα δεν αντιμετωπίζεται με ορθολογισμό. Το ίδιο συνέβη -για παράδειγμα - όταν η Κυβέρνηση εισήγαγε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τα κολέγια.


Η «πανεπιστημιοποίηση» των ΤΕΙ είναι ξεκάθαρα και μόνο εικονική. Και δεν μπορεί να είναι διαφορετικά όταν παρέχονται τα πάντα πλην της αναγκαίας χρηματοδότησης, η οποία υποτίθεται πως θα καλυφθεί από τη συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα. Στην πραγματικότητα, το μόνο που θα γίνει είναι να συντάσσουν (και) τα ΤΕΙ μελέτες εκτοπίζοντας – χωρίς να καλύπτουν στην πράξη τις απαραίτητες προϋποθέσεις - το ισχυρό ελληνικό μελετητικό δυναμικό, που δίνει σήμερα μια κρίσιμη μάχη επιβίωσης.

Η θεσμοθέτηση της δυνατότητας συνεργασίας (άρθρο 19) αποκλειστικά μεταξύ Πανεπιστημίων και ΤΕΙ χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό καθιστά διάτρητα τα διπλώματα των Πολυτεχνείων πενταετών σπουδών. Φαίνεται ξεκάθαρα η έμμεση επιβολή δύο κύκλων σπουδών στην ίδια ειδικότητα. Όμως και αυτή η στόχευση έρχεται ετεροχρονισμένα. Η τάση για μείωση των ετών σπουδών των πολυτεχνικών σχολών και ύπαρξη δύο κύκλων σπουδών έχει παγκόσμια αντιστραφεί.

Η επικίνδυνη ρύθμιση ολοκληρώνεται με το άρθρο 18 που θεσμοθετεί τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων νεοϊδρυόμενων τμημάτων ΤΕΙ με το Π.Δ. ίδρυσης του τμήματος, ενώ τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων των ήδη υφισταμένων τμημάτων ρυθμίζονται με Π.Δ. που εκδίδει το ΥΠΕΠΘ με μονομερή εισήγηση του ΣΑΤΕ.

Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το ενιαίο πλαίσιο πρόσβασης σε επαγγελματικές δραστηριότητες όλων των διπλωματούχων Μηχανικών, πτυχιούχων ΤΕΙ και άλλων βαθμίδων της Τεχνικής Εκπαίδευσης, βάση προσόντων και κυρίως με διαβάθμιση τεχνικής ευθύνης. Με βάση αυτό το ενιαίο πλαίσιο, όπου το ανώτατο επίπεδο τεχνικής ευθύνης φέρουν οι διπλωματούχοι μηχανικοί, κατοχυρώνεται η ποιότητα, ασφάλεια, αξιοπιστία έργων, προϊόντων και διεργασιών.

Δεν μπορεί ο Υπουργός Παιδείας να έχει εξαγγείλει διάλογο από μηδενική βάση για την παιδεία, να σχεδιάζεται ενιαία το εθνικό πλαίσιο προσόντων και να ρυθμίζονται τα επαγγελματικά δικαιώματα των μηχανικών από τα παραγωγικά υπουργεία με ευθύνη του ΥΠΕΧΩΔΕ και παράλληλα να προωθούνται τέτοιου είδους ρυθμίσεις.

Ετεροαπασχόληση!

Του Τάσου Αναστασίου 21 / 7 / 2009

ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ χωρίς σύνεση - πληρώνουμε ακριβά την ενέργεια όλο το χρόνο

Ενα εργοστάσιο της ΔΕΗ για μια χρονιά κλιματιστικών

Ένα κείμενο του ΦΙΛΗ ΚΑΪΤΑΤΖΗ δημοσιευμένο στην Ελευθεροτυπία.

«Black out» εν όψει θέρους, λόγω της αυξημένης ζήτησης ενέργειας την περίοδο αυτή, απειλεί τις νοτιοευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, προειδοποιεί ο διεθνής οργανισμός ενέργειας (ΙΕΑ) «δείχνοντας» τα κλιματιστικά.
Την ίδια στιγμή στη χώρα μας, με νωπό το περυσινό μπλακ άουτ και το ηλεκτρικό δίκτυο στα όρια των αντοχών του, αναμένεται να εγκατασταθούν περισσότερα από τριακόσιες χιλιάδες κλιματιστικά πάνω από τα ήδη υπάρχοντα, που φτάνουν τα τρία εκατομμύρια. Κρατηθείτε τώρα, πριν απογειωθούμε κι άλλο στο «παράλογο». «Για κάθε 350.000 νέα μηχανήματα που προστίθενται ετησίως, όπως μας υπενθυμίζει ο Στέλιος Ψωμάς, περιβαλλοντολόγος, «απαιτείται από τούδε και στο εξής η κατασκευή κάθε χρόνο ενός νέου σταθμού ηλεκτροπαραγωγής, ισχύος περίπου 400 μεγαβάτ (από τη ΔΕΗ και ιδιώτες)...

»Η κατασκευή ενός τέτοιου σταθμού κοστίζει 200-300 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή τα διπλάσια απ' όσα ξοδεύουν αθροιστικά οι καταναλωτές για την απόκτηση κλιματιστικών!»

Με άλλα λόγια, για «κάθε ευρώ που ξοδεύουμε για την αγορά κλιματιστικών, χρειάζονται επιπλέον δύο ευρώ για την κατασκευή νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής για την εξυπηρέτηση αυτών των κλιματιστικών και μόνο!»

Το παράλογο, τονίζει ο κ. Ψωμάς, επικαλούμενος και το σχόλιο ενός πρώην ΔΕΗτζή, δεν σταματά εδώ: «Ενα από τα προβλήματα με τα κλιματιστικά είναι πως ενώ χρειάζεται η κατασκευή νέων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής για να καλύψουμε τις επιπλέον ανάγκες, οι σταθμοί αυτοί λειτουργούν λίγες ώρες το χρόνο (την καλοκαιρινή αιχμή) αφού δεν χρειάζονται τον υπόλοιπο χρόνο (!) Ετσι ανεβάζουμε το κόστος της παραγόμενης ενέργειας».

Ολοι συμφωνούν

Σύμφωνα με τις επισημάνσεις στα σενάρια όλων των ενεργειακών φορέων -Ρυθμιστική Αρχή Ενέργεια (ΡΑΕ), Διαχειριστής Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΣΜΗΕ), ΔΕΗ, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών- για να καλύψουμε τις αυξανόμενες ανάγκες σε ηλεκτρική ενέργεια, κυρίως λόγω των κλιματιστικών τους θερινούς μήνες, απαιτούνται 300-350 MW πρόσθετης ισχύος κάθε χρόνο.

Χαρακτηριστική η τοποθέτηση του τέως διευθυντή παραγωγής και διανομής της ΔΕΗ και μέλους του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης, δρ μηχανικού Γεώργιου Συντζανάκη: «Το μπλακ άουτ το 2004, που η αιχμή του εθνικού διασυνδεδεμένου συστήματος έφθασε τα 9.350 μεγαβάτ (MW) και από αυτά τα 1.000 MW είχαν διάρκεια από μία έως πενήντα ώρες ετησίως, δείχνει την ανορθόδοξη εξέλιξή του, που δημιουργεί το πρόβλημα επάρκειας ισχύος και, κατά συνέπεια, αντιοικονομικών επενδύσεων. Κι αυτό όχι μόνο στο σύστημα παραγωγής αλλά και στο σύστημα μεταφοράς και διανομής. Η συνεχιζόμενη μίσθωση αεριοστροβίλων για την κάλυψη των αιχμιακών φορτίων ελάχιστης διάρκειας οδηγεί σε τιμές κιλοβατώρας ασύμφορα υψηλές».

Για να μην ξεχνιόμαστε «πριν από δώδεκα χρόνια η μέγιστη ζήτηση παρατηρούνταν τον χειμώνα, ιδιαίτερα τον Δεκέμβριο και προς τις παραμονές των γιορτών. Σταδιακά, λόγω της αθρόας εγκατάστασης κλιματιστικών συσκευών, η αιχμή μετατοπίστηκε και τα τελευταία χρόναι εμφανίζεται το καλοκαίρι, και ειδικά τον Ιούλιο».

Επίκαιρη λοιπόν, περισσότερο από ποτέ, η προειδοποίηση της ΙΕΑ. Η μόνη θεραπεία, που όμως δεν θα έρθει ως διά μαγείας, είναι η μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας εκτός και εάν (πράγμα που θεωρούμε πιθανότερο) «συνεχιστεί το πολυέξοδο και τελικά αδιέξοδο χτίσιμο ολοένα και περισσότερων σταθμών ηλεκτροπαραγωγής»

Οι τεχνικές φυσικού δροσισμού και η επιλογή λιγότερο ενεργοβόρων κλιματιστικών είναι βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Αν είχαμε εύρωστα άλση στις τσιμεντουπόλεις ή δέντρα έξω από τα σπίτια μας, για τη δημιουργία καλού μικροκλίματος, τότε θα ήμασταν προσανατολισμένοι ακόμη περισσότερο προς τη σωστή κατεύθυνση. Πάντως, αν συνεχίσουμε μ' αυτόν το ρυθμό, να φορτώνουμε κάθε σπίτι με πολλά κλιματιστικά, «αναμένεται σε μια πενταετία να φτάσουμε τα πέντε εκατομμύρια εγκατεστημένα μηχανήματα. Ορισμένοι παράγοντες της αγοράς, μάλιστα, ευελπιστούν -και καλά κάνουν από την πλευρά τους- να αυξηθούν κι άλλο οι ρυθμοί της κατανάλωσης και να αγγίξουμε τα είκοσι εκατομμύρια κλιματιστικά έως το 2010! Κάτι τέτοιο όμως θα σήμαινε», εξηγεί ο Στέλιος Ψωμάς, ότι «η χώρα θα έπρεπε να διπλασιάσει την εγκατεστημένη ισχύ της σε μονάδες ηλεκτροπαραγωγής μέσα σε μια πενταετία, πράγμα αδύνατο».

Ο βίος εν Ελλάδι είναι ημιυπαίθριος

Ένα επίκαιρο κείμενο του ΤΑΣΣΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ καθηγητή Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε στον ημερήσιο Τύπο αλλά και στην τηλεόραση πλήθος δημοσιευμάτων και εκπομπών σχετικά με τους ημιυπαίθριους χώρους.
Στον τόπο μας, αλλά και σε άλλους τόπους με αντίστοιχες κλιματολογικές συνθήκες, οι άνθρωποι μπορούν εύκολα να ζήσουν στο ύπαιθρο, αφού οι θερμοκρασιακές μεταβολές δεν είναι μεγάλες και το εύκρατο κλίμα επιτρέπει για μεγάλο χρονικό διάστημα του έτους πολλές από τις εργασίες να γίνονται έξω από το σπίτι. Ζούμε, δηλαδή, άνετα στον εξωτερικό χώρο, σε αντίθεση π.χ. με χώρες του Βορρά όπου κάτι τέτοιο είναι αδιανόητο, ιδίως τους χειμερινούς μήνες. Το γεγονός αυτό αποτυπώνεται και είναι εμφανές στον τρόπο δόμησης των λαϊκών παραδοσιακών σπιτιών, από την αρχαιότητα σχεδόν μέχρι τις μέρες μας. Ο κεντροβαρικός υπαίθριος χώρος ζωής γύρω από τον οποίο αρθρώνονταν οι υπόλοιπες λειτουργίες ήταν η αυλή, αφού πολλές από τις οικιακές εργασίες γίνονταν εκεί, ενώ σε πολλές περιπτώσεις αποτελούσε το μεταβατικό χώρο μέσω του οποίου επιτυγχάνετο η επικοινωνία μεταξύ των δωματίων της κατοικίας.

Διακρίνουμε διάφορες τυπολογικές εκδοχές της κάτοψης, άλλοτε σε σχήμα Γ, άλλοτε σε σχήμα Π ή σε άλλες το σπίτι περικλείει την αυλή από όλες τις πλευρές και δημιουργεί έτσι ένα εσωτερικό αίθριο. Η επαφή του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο ήταν άμεση και το σπίτι ανοιγόταν προς το ύπαιθρο. Η επεξεργασία του ορίου ανάμεσα στο μέσα και το έξω, το ανοιχτό και το κλειστό, το φως και τη σκιά, έπαιζε καθοριστικό ρόλο στη συγκρότηση της κατοικίας και ήταν ο ενδιάμεσος χώρος που μπορούσε κανείς να σταθεί και να προφυλαχθεί, όταν ο ήλιος ήταν ενοχλητικός τους καλοκαιρινούς μήνες ή η μέρα ήταν βροχερή.

Ενα στέγαστρο, μία στοά, μία καλυμμένη εσοχή στο σώμα του κτίσματος ήταν αρκετά για να δημιουργηθεί ένας ευχάριστος και οικείος χώρος με κατάλληλες συνθήκες, ώστε να μπορέσεις να ζήσεις εκεί τις περιόδους που κάτι τέτοιο ήταν δύσκολο στον υπαίθριο χώρο. Οι ημιυπαίθριοι αυτοί χώροι χαρακτήριζαν την αρχιτεκτονική του τόπου μας και έδιναν το ιδιαίτερο στίγμα της, αιώνες τώρα.

Σήμερα όμως οι συνθήκες άλλαξαν, όπως άλλαξαν και οι κοινωνικές δομές που δημιούργησαν αυτά τα κτίσματα. Ο τρόπος ζωής είναι πολύ διαφορετικός και οι πόλεις δεν είναι πια φιλικές όπως άλλοτε. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ηχητική όχληση, αλλά και ο τρόπος που χτίζουμε σήμερα τα σπίτια μας δεν μας επιτρέπουν να χαιρόμαστε τον «υπαίθριο βίο».

Ηαυλή μεταφέρθηκε στο στενό μπαλκόνι της πολυκατοικίας και μεταλλάχτηκε σ' έναν χώρο μικρό και αφιλόξενο, αφού δεν παρέχει καμιά ιδιωτικότητα και τις περισσότερες φορές το μόνο που αντικρίζεις είναι η μπαλκονόπορτα του γείτονα που μένει απέναντι. Αλλά και τα σπίτια μας δεν ξέρουμε πια πώς να τα χτίσουμε! Η αυλή βρίσκεται γύρω γύρω από το σπίτι, είναι η πέτσα και όχι η καρδιά του. Την αντιλαμβανόμαστε, δυστυχώς, ως διακοσμητικό στοιχείο του σπιτιού που περιλαμβάνει καλλωπιστικά φυτά ή γκαζόν και όχι ως ουσιαστικότατο χώρο ζωής.

Είναι χαρακτηριστικό πως για χρόνια ολόκληρα ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός απαγόρευε τη δημιουργία αυτών των ζωτικών, για τη λειτουργία του σπιτιού, ημιυπαίθριων χώρων. Μόνο με τον ΓΟΚ του 1985 επετράπη η δυνατότητα κατασκευής ημιυπαίθριων χώρων και ξαναδόθηκε η ευκαιρία στους κατοίκους των διαμερισμάτων των νέων οικοδομών να αποκτήσουν αυτούς τους σημαντικούς και απολύτως αναγκαίους, για το μεσογειακό μας κλίμα, χώρους.

Δυστυχώς όμως πολύ γρήγορα στην πιάτσα της αγοράς οι ημιυπαίθριοι χώροι βγήκαν στο σφυρί. Απέκτησαν ποσοτικά και όχι ποιοτικά χαρακτηριστικά, αφού οι επιτήδειοι εργολάβοι τούς μετέτρεπαν πολύ εύκολα σε κλειστούς και τους πουλούσαν στους μελλοντικούς αγοραστές. Με τα χρόνια η κατάσταση αυτή, όπως συμβαίνει πάντα άλλωστε, από εξαίρεση έγινε ο κανόνας, με το κράτος για άλλη μία φορά να κάνει τα «στραβά μάτια». Ενα κράτος που χρόνια τώρα δηλητηριάζει τη συλλογική συνείδηση των πολιτών και με τη σειρά τους οι πολίτες αθωώνουν την εγκληματική αδιαφορία και -γιατί όχι;- συνενοχή του κράτους.

Η αυθαίρετη δόμηση είναι κανόνας για τη χώρα μας. Θεωρείται σχεδόν απ' όλους ως κάτι απολύτως φυσικό. Υπόγεια όπου υπάρχει κεκλιμένο έδαφος μετατρέπονται σε ισόγεια, μπαλκόνια κλείνονται με αλουμινοκατασκευές, δώματα και πέργκολες γίνονται μικρά διαμερίσματα και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Η καταπάτηση της δημόσιας γης (ελλείψει βέβαια του Εθνικού Κτηματολογίου), οι αυθαίρετες κατασκευές πάνω σε ακρογιαλιές, σε δάση, σε ρέματα, παντού χαρακτηρίζουν πλέον κάθε περιοχή της χώρας μας, χωρίς βέβαια να αγνοούμε ότι αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.

Αλήθεια πόσες είναι οι περιπτώσεις που τέτοια γεγονότα έρχονται στην επικαιρότητα, αλλά και πόσο γρήγορα τα ξεχνάμε σ' αυτόν τον τόπο; Και όποτε ασχολούμαστε με αυτά τα θέματα είναι γιατί αποκτούν μια εφήμερη επικαιρότητα και το γυάλινο μάτι της τηλεόρασης, ως άλλος «μεγάλος αδελφός», έρχεται -επιλεκτικά πάντοτε- να κατακεραυνώσει την παρανομία, αποσιωπώντας τα βαθύτερα αίτια ή το γεγονός, ας πούμε, ότι οι περισσότερες από τις κεραίες των τηλεοπτικών σταθμών, και όχι μόνο, αλλά και η συχνότητά τους είναι αυθαίρετες και βεβαίως παράνομες. Διότι άλλο πράγμα είναι να προσπαθήσουμε επί της ουσίας να βοηθήσουμε στην επίλυση του τεράστιου αυτού προβλήματος και άλλο να αποκομίσουμε απλώς ακόμη περισσότερα «τηλεοπτικά κέρδη».

Για να φτάσουμε στις μέρες μας και σε όλη αυτή την επικοινωνιακή «φασαρία» με τους ημιυπαίθριους. Δεν συζητάμε για την ουσία του στεγαστικού προβλήματος και τις τεράστιες κοινωνικές και περιβαλλοντικές του προεκτάσεις που εν τέλει είναι ζήτημα κουλτούρας και πολιτισμού, δηλαδή εξόχως πολιτικό, αλλά γιατί ο «πονηρός πολιτευτής» -για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Δ. Σαββόπουλου- βγήκε πάλι «παγανιά» για να μαζέψει για άλλη μια φορά με πλάγιο τρόπο λεφτά που του λείπουν από το δημόσιο κορβανά.

Μα, αφού είναι πια γνωστό πως το «δήλωσέ το και σώσε το» αλλοίωσε πρώτα τις συνειδήσεις των πολιτών και μετά ως φυσικό επακόλουθο κατέστρεψε το χτισμένο περιβάλλον του τόπου μας. Σαν μια άτυπη συμφωνία ανάμεσα στην πολιτεία και τον κάτοικο αυτής της χώρας πως στο μέλλον όλα πρόκειται να τακτοποιηθούν και να μην ανησυχεί. Μπορεί να πληρώσει κάτι περισσότερο, αλλά στο τέλος θα βγει σίγουρα «κερδισμένος». Το κανόνισε πάλι ο υπουργός και η περιοχή με τα αυθαίρετα μπήκε στο σχέδιο πόλης ή σήμερα θα νομιμοποιηθούν εμμέσως οι κλεισμένοι ημιυπαίθριοι και η παράδοξη και ιδιόμορφη αυτή «συναλλαγή» ανάμεσα στον πολιτευτή και τον ψηφοφόρο θα διαιωνίζεται εσαεί!

Ετσι είναι όλοι ευχαριστημένοι! Ο εργολάβος πούλησε τον κλειστό «ημιυπαίθριο», ο ιδιοκτήτης αγόρασε διαμέρισμα με περισσότερα τετραγωνικά, και τέλος, το κράτος εκβιάζοντας στην ουσία τους πολίτες, αυξάνει ετεροχρονισμένα και με τόκο τα έσοδά του. Μπορεί λοιπόν ατομικά να είναι όλοι φαινομενικά κερδισμένοι, αλλά ο μεγάλος και τραγικά χαμένος είμαστε Ολοι μας, αφού το αστικό περιβάλλον που δημιουργήσαμε όλα αυτά τα χρόνια και συνεχίζουμε να δημιουργούμε, σαν άλλο καθρέπτη της ζωής μας, είναι άναρχο, ακαλαίσθητο, ανοίκειο και αβίωτο.

Ο καθένας μας ατομικά βάζει ένα μικρό λιθαράκι στην ολοκληρωτική και μη αναστρέψιμη καταστροφή του «ευλογημένου» και πανέμορφου τόπου που μας κληροδότησαν οι προηγούμενες γενιές, έτσι που στο τέλος να τρέχουμε μακριά, μην αντέχοντας το περιβάλλον στο οποίο καθημερινά προσπαθούμε να ζήσουμε.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 19/05/2005

Αυθαίρετο ... Ε9

Του Κώστα Μητρόπουλου 1 / 7 / 2009

Η κρίση στην κατασκευή Δημοσίων Έργων

Ο Εργοληπτικός κόσμος της χώρας βιώνει μια από της μεγαλύτερες κρίσεις των τελευταίων δεκαετιών, μία κρίση χωρίς ορατό τέλος. Οι αιτίες θα μπορούσαν να εστιαστούν στα εξής σημεία :
Μεγάλες εκπτώσεις : Το μειοδοτικό σύστημα Σουφλιά με το όριο 12% των πρόσθετων εγγυήσεων και τα ενιαία τιμολόγια, απέτυχε παταγωδώς να συγκρατήσει τις μεγάλες εκπτώσεις λειτουργώντας ουσιαστικά σε βάρος των εργοληπτών και της ποιότητας των έργων και προς όφελος των Τραπεζών .
Καθυστερήσεις πληρωμών : Μέχρι το 2004 όλες οι Υπηρεσίες πλην ορισμένων Δήμων και ορισμένων προγραμμάτων χρηματοδότησης (π.χ. ΕΤΕΡΠΣ) πλήρωναν σε μέσο χρονικό διάστημα 2 μηνών. Τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει μια γενικευμένη σε όλες σχεδόν τις Υπηρεσίες καθυστέρηση πληρωμών, ενώ ο ίδιος ο Υπουργός κατηγορούσε για τις καθυστερήσεις το Υπουργείο Οικονομικών προσπαθώντας να αποποιηθεί τις ευθύνες.
Μείωση προγράμματος Δ.Ε. – λήξη προγράμματος ΘΗΣΕΑ χωρίς να έχει δρομολογηθεί νέο πρόγραμμα έργων ΟΤΑ – Δραματική μείωση μικρών έργων ιδίως στην Περιφέρεια.
Γενικευμένη επέκταση των ΣΔΙΤ προς όφελος των Τραπεζών και των μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων του Εξωτερικού.
Αδυναμίες του μειοδοτικού συστήματος τις οποίες βιώνουν όλοι οι Εργολήπτες με τη συρρίκνωση και το κλείσιμο πολλών επιχειρήσεων τους.
Εναγκαλισμός από τις τράπεζες με τις μεγάλες εγγυητικές και τις καθυστερήσεις πληρωμών.
Καθυστέρηση του ΕΣΠΑ 2007-2013 : Καμιά μέχρι σήμερα δημοπράτηση πολύ δε περισσότερο εκταμίευση.
Η ΠΑΣΚ μετά από διάλογο με όλες τις Εργοληπτικές Επιχειρήσεις έχει υποχρέωση να απαντήσει στο Πρόγραμμα της με συγκεκριμένες δεσμεύσεις τις οποίες θα υλοποιήσει και να παρουσιάσει ολοκληρωμένη πρόταση που μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει:
• Αύξηση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων
• Αναλυτικά και εξαρτημένα με την αγορά Τιμολόγια
• Νέο Σύστημα δημοπράτησης διαφορετικό για μικρά και μεγάλα Έργα
• Νομοθετική και με συγκεκριμένες κυρώσεις αντιμετώπιση των καθυστερήσεων πληρωμής
• Κατοχύρωση της προϋπόθεσης εκτέλεσης όλων των έργων από επιχειρήσεις ΜΕΕΠ
• Απλούστευση διαδικασιών ωρίμανσης , αδειοδοτήσεων , εκτέλεσης και πληρωμής
• Αποκέντρωση λειτουργιών Τεχνικών Συμβουλίων και περιορισμό της γραφειοκρατίας των έργων του ΕΣΠΑ 2007-2013
• Ισότιμη κατανομή μικρών – μεσαίων – μεγάλων έργων και αντικειμενική Διασπορά των έργων σε όλη την Περιφέρεια και τους Νομούς
• Ενιαία και σταθερό Πλαίσιο φορολόγησης

Απόφαση για την Τράπεζα Αττικής

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος με απόφαση της Κεντρικής Αντιπροσωπείας, συναίνεσε τελικά στη συμμετοχή του ΤΣΜΕΔΕ σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής ύψους 150 εκατομμυρίων ευρώ. Το ποσό αυτό είναι το ελάχιστο που απαιτούσε η Διοίκηση της Τράπεζας και δεν θα χρησιμοποιηθεί σε καμία περίπτωση για εξαγορά ή συγχώνευση άλλων τραπεζών. Ο προβληματισμός για τη σκοπιμότητα της συγκεκριμένης κίνησης παραμένει υπαρκτός παρά το γεγονός πως η παρέμβαση του ΤΕΕ απέτρεψε τα χειρότερα.

Η Τράπεζα Αττικής και η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου

Σε αντίθεση με την πρόσφατη απόφαση της Κεντρικής Αντιπροσωπείας του Τ.Ε.Ε. η Τράπεζα Αττικής φαίνεται αποφασισμένη να προχωρήσει τελικά σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.
Το παρακάτω κείμενο αποτελεί αναδημοσίευση άρθρου από το www.capital.gr . Το θέμα θα συζητηθεί και στην έκτακτη συνεδρίαση της Κεντρικής Αντιπροσωπείας του Τ.Ε.Ε. στις 27 Ιουνίου.

ΑΜΚ 150-250 εκατ. ευρώ για την Τράπεζα Αττικής

Σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου κατά 150-250 εκατ. ευρώ θα προχωρήσει η Τράπεζα Αττικής, όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει στην Τακτική Γενική Συνέλευση των μετόχων προ ενός μήνα ο Πρόεδρος της Τράπεζας κ. Τρύφων Κολλίντζας. Ο φάκελος για την αύξηση θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος μήνα, ενώ μέχρι τις 20 Ιουλίου αναμένεται να έχει πραγματοποιηθεί και η γενική συνέλευση που θα εγκρίνει την αύξηση.

Ποσό ύψους 100 περίπου εκατ. ευρώ θα διατεθεί για την αποπληρωμή του ελληνικού δημοσίου ώστε να «βγει» η τράπεζα από το πακέτο στήριξης του δημοσίου. Το υπόλοιπο ποσό θα διατεθεί για την οργανική ανάπτυξη της τράπεζας και κυρίως για τη δημιουργία νέων καταστημάτων. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 77 καταστήματα ενώ ο στόχος για να καλυφθεί το σύνολο της επικράτειας είναι τα 110 καταστήματα. Προτεραιότητα εννοείται θα δοθεί στις περιοχές που υπάρχουν επιμελητήρια καθώς το ταμείο των μηχανικών (ΤΣΜΕΔΕ) είναι και ιστορικά ο μεγαλύτερος μέτοχος της τράπεζας.

Αυτός άλλωστε είναι και ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους θεωρείται ουσιαστικά δεδομένο ότι θα καλυφθεί η αύξηση, καθώς το ΤΣΜΕΔΕ κατέχει ποσοστό σχεδόν 42% και φυσικά θα ασκήσει τα δικαιώματά του.

Σχεδόν δεδομένη θεωρείται και η συμμετοχή των υπόλοιπων μετόχων με σημαντικά ποσοστά. Το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο ελέγχει ποσοστό οριακά πάνω από 20% και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ποσοστό οριακά χαμηλότερο από 20%.

Μάλιστα με δεδομένο ότι θα έχει προηγηθεί η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του ΤΤ, έχουν δει το φώς της δημοσιότητας σενάρια που θέλουν το Ταμιευτήριο να επιχειρεί την εξαγορά της Τράπεζας Αττικής. Το ενδεχόμενο αυτό εξαρτάται πάντως εν πολλοίς από τις προθέσεις του μεγαλύτερου μετόχου, δηλαδή του ΤΣΜΕΔΕ, που όμως δεν είναι εύκολο να λάβει απόφαση για την εκχώρηση της συμμετοχής του.

Master και Μηχανικοί στην επικαιρότητα.

Με πρωτοβουλία του πρύτανη του Ε.Μ.Π. και του Τ.Ε.Ε. επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα της αναγνώρισης των διπλωμάτων των απόφοιτων μηχανικών των Ελληνικών Πολυτεχνείων ως master. Αναδημοσιεύεται σχετικό κείμενο από τη σελίδα www.dolnet.gr και το Newsroom του Δ.Ο.Λ.

Με μάστερ θα ισοδυναμούν στο εξής τα πενταετή πτυχία μηχανικών που χορηγεί το Πολυτεχνείο της Αθήνας με επικύρωση των πρυτανικών του αρχών, οι οποίες με αυτή την «αντάρτικη» μέθοδο παρακάμπτουν το υπουργείο Παιδείας που εδώ και χρόνια τούς έχει υποσχεθεί σχετική νομοθετική ρύθμιση αλλά δεν την έχει προχωρήσει.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα, ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κ.Μουτζούρης ανακοίνωσε στη διάρκεια συνόδου των προέδρων και κοσμητόρων των Πολυτεχνικών Σχολών της χώρας που έγινε στα Χανιά, εδώ και λίγες ημέρες το ίδρυμα χορηγεί στους αποφοίτους του συμπληρωματικά πιστοποιητικά μαζί με το πτυχίο, στα οποία αναγράφεται ότι οι 5ετείς σπουδές των Πολυτεχνικών Σχολών αντιστοιχούν σε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών.
Σε συνεννόηση, δε, με το Τεχνικό Επιμελητήριο, όπως είπε ο πρύτανης, θα ακολουθήσουν και προσφυγές στη Δικαιοσύνη για το ίδιο ζήτημα, προκειμένου το υπουργείο να σταματήσει να ολιγωρεί και να εξαναγκαστεί να προχωρήσει στη ρύθμιση.

Η αναβάθμιση του πτυχίου των Πολυτεχνείων σε μάστερ αποτελούσε πάγιο αίτημα όλων των Πολυτεχνείων της χώρας, που θεωρούν ότι υποβαθμίζονται συγκριτικά με τα Πολυτεχνεία άλλων χωρών, στα οποία οι σπουδές 5ετούς διάρκειας καταλήγουν σε πτυχίο και μάστερ, ενώ στη χώρα μας σε απλό πτυχίο.
Το υπουργείο Παιδείας, επί Μαριέττας Γιαννάκου ακόμα, είχε τοποθετηθεί θετικά στο αίτημα των Πολυτεχνικών Σχολών, όμως έκτοτε το ζήτημα πάγωσε και επανήλθε χθες στην επικαιρότητα με την απόφαση του Πολυτεχνείου Αθήνας, που ουσιαστικά παραγκωνίζει το υπουργείο Παιδείας και χορηγεί στους αποφοίτους του τη δυνατότητα να κάνουν απευθείας διδακτορικές σπουδές στα ελληνικά και ξένα Πανεπιστήμια.

Ανάλογες κινήσεις αναμένονται το επόμενο διάστημα και από τα υπόλοιπα Πολυτεχνεία και Πολυτεχνικές Σχολές της χώρας, καθώς οι πρυτάνεις και οι κοσμήτορές τους αποφάσισαν πλέον να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να πιέσουν με αυτό τον τρόπο το υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει στην έκδοση του απαιτούμενου Προεδρικού Διατάγματος για την επίσημη αναγνώριση της ισοτιμίας.

Το μήνυμα της Κάλπης...

Γ. Δερμεντζόγλου 8 / 6 / 2009

Ανάπτυξη ή Περιβάλλον; Απάντηση: Πράσινη Ανάπτυξη...

Το φαινόμενο της ανάπτυξης μπορεί να θεωρηθεί ότι ξεκίνησε όταν για πρώτη φορά ο άνθρωπος επενέβη στο φυσικό περιβάλλον του. Η αντιπαράθεση «ανάπτυξη ή περιβάλλον» φαινόταν να έχει διλληματικό χαρακτήρα ανάμεσα στις περισσότερες κυβερνήσεις του πλανήτη. Οι αντιλήψεις π.χ. για την περιφερειακή ανάπτυξη και τη μείωση των ανισοτήτων σπάνια ήταν μέχρι και πρόσφατα συμβατές με τις αρχές της περιβαλλοντικής πολιτικής. Σήμερα, όμως, η αντιπαράθεση ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος και την ανάπτυξη παραμένει ενεργή, αλλάζοντας όμως μορφή. Κανείς πλέον δεν αμφισβητεί την αναγκαιότητα μιας περιβαλλοντικής πολιτικής και αυτό γιατί η ανάπτυξη, για να συνεχισθεί απρόσκοπτα, θα πρέπει να χρησιμοποιεί ορθολογικά τους φυσικούς πόρους. Η αειφορία έχει σημαντική κοινωνική διάσταση που βασίζεται στην αλληλεγγύη μεταξύ των σημερινών ανθρώπων αλλά και μεταξύ των γενεών.

Η πράσινη ανάπτυξη προωθεί κυρίως την παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές και την εξοικονόμηση ενέργειας. Η έννοια της πράσινης ανάπτυξης δεν έχει ακόμα αποκτήσει διεθνώς μια σαφώς καθορισμένη σημασία. Παρόλα αυτά, αν θέλαμε να διακρίνουμε κάποια χαρακτηριστικά της έννοιας αυτής, θα στεκόμασταν στα παρακάτω σημεία:
Βασική επιδίωξη είναι η επίτευξη οικονομικής ανάπτυξης χωρίς επιδείνωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Με άλλα λόγια, η πολιτική της πράσινης ανάπτυξης θα πρέπει να έχει ως στόχο την αποσύνδεση του ρυθμού ανάπτυξης μιας χώρας με το ρυθμό περιβαλλοντικής υποβάθμισης. Η αποσύνδεση αυτή προωθείται με την θέσπιση υποχρεώσεων για τους χρήστες ώστε να κάνουν λογική χρήση των πόρων.
Δεύτερη επιδίωξη αποτελεί η αλλαγή του σπάταλου τρόπου ζωής, με συγκράτηση της υπερβολικής κατανάλωσης πόρων. Πολύ αποτελεσματική εξοικονόμηση μπορεί να επιτευχθεί με τεχνολογικές βελτιώσεις και καινοτομίες. Στον αγροτικό τομέα, η άρδευση με κατάλληλα συστήματα μπορεί να μειώσει την σπατάλη νερού. Στα κτήρια, μεγάλη μείωση της ενεργειακής σπατάλης για θέρμανση και κλιματισμό επιτυγχάνεται με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών. Παρόμοιες δυνατότητες υπάρχουν στον τομέα των μεταφορών, σε προϊόντα που γρήγορα μετατρέπονται σε απορρίμματα κ.λπ.
Τρίτο βήμα είναι να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία. Οι περισσότερες από τις παλιές τεχνολογίες δεν είναι περιβαλλοντικά φιλικές. Ο τρόπος εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων συνδέεται άμεσα με το είδος της χρησιμοποιούμενης τεχνολογίας. Ήπιες τεχνολογίες είναι όσες εξασφαλίζουν ανανεωσιμότητα των πόρων και προστασία του περιβάλλοντος. Παραδείγματα αποτελούν οι καθαρότερες τεχνολογίες παραγωγής ενέργειας, βιομηχανικών και αγροτικών προϊόντων, οι διάφορες αντιρρυπαντικές τεχνολογίες, η ανακύκλωση στερεών, υγρών και αέριων αποβλήτων, η υποκατάσταση επικίνδυνων ή τοξικών προϊόντων, η υποκατάσταση μη αναγκαίων μεταφορών μέσω πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών κλπ.
Σαν τέταρτο βήμα, αλλά εξίσου ή περισσότερο σημαντικό, θα πρέπει να δούμε την πράσινη ανάπτυξη ως μια ευκαιρία για δημιουργία απασχόλησης. Οι δραστηριότητες προστασίας του περιβάλλοντος, όπως η εξοικονόμηση ενέργειας και άλλων πόρων, η αντιρρυπαντική τεχνολογία, η υποκατάσταση τοξικών υλικών, η ανακύκλωση αποβλήτων, η εφαρμογή νέων μεθόδων καθαρότερης παραγωγής, η οργάνωση και αξιοποίηση της προστασίας της φύσης κ.λπ. δημιουργούν πολλές θέσεις εργασίας και ιδιαίτερα σε τομείς της οικονομίας που σήμερα βρίσκονται σε ύφεση.
Τελειώνοντας, θα παραθέσω ένα επιχείρημα που ενισχύει τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω: Η πράσινη ανάπτυξη αναμένεται να αποφέρει 256.000 ως 403.500 θέσεις εργασίας στην Ελλάδα ως το 2020, σύμφωνα με έκθεση της Greenpeace, η οποία παρουσιάστηκε στις 2/6/2009 σε συνέντευξη τύπου. Σύμφωνα με αυτή την έκθεση, η επιλογή αυτή όχι μόνο εγγυάται μία διέξοδο από την οικονομική κρίση, αλλά αποτελεί και τη μόνη δυνατή για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών και την υπέρβαση της περιβαλλοντικής κρίσης του πλανήτη μας. Όπως αναφέρεται, από τις παραπάνω θέσεις εργασίας, 98.500-155.000 αφορούν σε “πράσινες” θέσεις πλήρους απασχόλησης στους τομείς της ενέργειας, των κατασκευών, της ανακύκλωσης και της γεωργίας, ενώ οι υπόλοιπες είναι έμμεσες θέσεις απασχόλησης, που πυροδοτούνται από τη στροφή στην πράσινη ανάπτυξη σε ευρύτερους τομείς της οικονομίας, λόγω τόνωσης της κατανάλωσης.

AC/DC

Την προηγούμενη εβδομάδα εμφανίστηκαν μπροστά σε 50.000 θεατές στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας οι AC/DC ένα από τα συγκροτήματα με τους φανατικότερους θαυμαστές στην Ελλάδα. Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη φρενίτιδα που είχε κυριεύσει τους «σχετικά προχωρημένης ηλικίας», και όχι μόνο, οπαδούς του συγκροτήματος πριν αλλά και μετά από τη συναυλία και ομολογώ πως ίσως για πρώτη φορά αποδέχτηκα τον ισχυρισμό πως οι AC/DC είναι ένα σημαντικό συγκρότημα στην ιστορία της ροκ μουσικής.

Γυρίζοντας πίσω στη δεκαετία του 80 μπορώ ξεκάθαρα να ισχυριστώ πως ο ήχος των AC/DC ποτέ δεν με συγκίνησε, το αντίθετο μάλιστα. Αυτές τις ημέρες όμως βλέποντας τη λατρεία των πενηντάρηδων, σαραντάρηδων και τριαντάρηδων για το συγκρότημα, αισθάνθηκα να έχω μαζί τους κάτι κοινό. Το πάθος για τη μουσική, όποια κι αν θεωρεί ο καθένας από εμάς καλή μουσική, το πάθος για κάτι που μπορούσε να μας συνεπάρει όταν ήμασταν νέοι και παραμένει μέσα μας ισχυρό όσα χρόνια κι αν περάσουν. Το πάθος για κάτι αυθεντικό ακόμα κι΄αν δεν ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία μου. Τότε μου φαινόταν ακαταλαβίστικη η προτίμηση ορισμένων φίλων μου στο Heavy Metal (ευτυχώς δεν ήταν πολλοί). Αργότερα όταν έγιναν μόδα τα ελληνάδικα στην παραλιακή κατάλαβα πως υπάρχουν και χειρότερα.

Άλλωστε με το πέρασμα του χρόνου μπορείς να εκτιμήσεις πιο αντικειμενικά, γεγονότα και καταστάσεις. (Μην περιμένετε όμως ποτέ να αποδεχτώ πως ο Παναθηναϊκός κατάφερε τελικά να δημιουργήσει μία μεγάλη ομάδα στο μπάσκετ. Ακόμη και η αντικειμενικότητα έχει τα όριά της.)

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα συγκροτημάτων και καλλιτεχνών που όταν θα έπρεπε δεν ήταν ψηλά στις προτιμήσεις μου και μεγαλώνοντας εκτίμησα τη μουσική τους. Δυο παραδείγματα που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό είναι ο Chris Rea και οι Depeche Mode (τους οποίους προσπάθησα πρόσφατα να παρακολουθήσω για πρώτη φορά από κοντά αλλά….. «enjoy the silence»).
Σίγουρα δεν πρόκειται ποτέ να ακούσω τη μουσική των AC/DC ούτε να πάω σε συναυλία τους, αλλά πλέον κατανοώ πλήρως αυτούς που το κάνουν και παραδέχομαι πως στη ραπτομηχανή της Margaret Young οφείλει το όνομά του ένα συγκρότημα μύθος για το Heavy Metal και τη ροκ μουσική.

Απόφαση Συνεδρίασης Κεντρικής Αντιπροσωπείας Τ.Ε.Ε. για την Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής

Στη Συνεδρίαση της Κεντρικής Αντιπροσωπείας το Σάββατο 30 Μαΐου συζητήθηκε το θέμα της Αύξησης του Μετοχικού Κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής. Με μεγάλη πλειοψηφία η Αντιπροσωπεία του Τ.Ε.Ε. υιοθέτησε την πρόταση που κατατέθηκε από το Γενικό Γραμματέα του Τ.Ε.Ε (που υπογραφόταν και από τους Γ. Τσουκαλά και Χ. Φωτόπουλο) έτσι όπως διαμορφώθηκε μετά την ενοποίησή της με την πρόταση που κατέθεσαν οι Κ. Μακέδος, Σ. Αλεξιάδης και άλλα μέλη της Αντιπροσωπείας.
Με την απόφαση αυτή εκφράζεται η διαφωνία του Τ.Ε.Ε. στην Αύξηση του Μετοχικού Κεφαλαίου αν δεν ικανοποιηθούν προηγουμένως συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Το πλήρες κείμενο της απόφασης έχει ως εξής:
Η Αντιπροσωπεία του Τ.Ε.Ε. εκφράζει τον ενδιαφέρον της για τις εξελίξεις στην Attica Bank και θεωρεί ότι η πιθανή νέα αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Attica Bank είναι θέμα ιδιαίτερης σημασίας για τα συμφέροντα των μηχανικών και την ασφαλιστική τους προοπτική.
Κατόπιν αυτού αδυνατεί να συναινέσει στο ενδεχόμενο της αύξησης με αυτόν τον τρόπο, χωρίς αναλυτική ενημέρωση και εισήγηση από τη Διοικούσα Επιτροπή και τη Διοίκηση της Τράπεζας. Η Αντιπροσωπεία ζητάει την παρουσίαση των όρων της αύξησης και του ύψους αυτής, καθώς και το επιχειρησιακό σχέδιο (business plan) που θα διασφαλίζει τη μελλοντική αξιοποίηση των κεφαλαίων. Διαφορετικά να μην προχωρήσει η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.
Επομένως η Αντιπροσωπεία του Τ.Ε.Ε. ζητά την αναβολή της απόφασης για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Attica Bank, μέχρι να μας δοθεί η έκθεση – πρόταση του ειδικού χρηματοοικονομικού συμβούλου, όπου θα πρέπει να αναφέρονται τα εξής:
1. Ποια είναι η σημερινή πραγματική οικονομική κατάσταση της Τράπεζας.
2. Τι έγινε η προηγούμενη επένδυσή μας των 131.300.000 € (και από την προηγούμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου) και μέχρι ποιου σημείου προχώρησε το τότε επιχειρηματικό – αναπτυξιακό σχέδιο της Τράπεζας με την ίδρυση των δεκαοκτώ νέων καταστημάτων.
3. Ποιο ποσό είναι το ελάχιστο που απαιτείται και εξασφαλίζει το μέλλον της επένδυσής μας και με ποιο επιχειρηματικό σχέδιο αυτό θα επιτευχθεί.
Τέλος, εφόσον απαιτηθεί, να συγκληθεί έκτακτη Αντιπροσωπεία για τις περαιτέρω αποφάσεις μας.